can cenk

Cennette DVD izleme keyfi..!

2011-08-12T21:36:00.001+02:00

Bazıları cennette sıkılmaz mıyız diyorlar ! Dünyada sıkılıp da ölmek isteyene pek rastlamadım ki, burası dünya zaten..Adı üzerinde ‘’en aşağı’’ demek..Yaratıcı tarafından sivri sineğin kanadı kadar bile değer verilmemiş bir imtihan/sınav alanı/arenası sadece..

Cennete gidince sıkılmak diye bir şey asla söz konusu değil. Sadece pişmanlık var, dünyada boşa geçen zamanları niçin daha iyi değerlendirip, cennette daha iyi lezzetleri/makamları elde edemeyişimize..Cennetten Allah azzenin Cemalini görmek, Kur’an okunuşundaki lezzetler ilk sıra..Sonra Peygamberleri velileri görme saadeti..Bu bahs-i diğer..

İnşallah cennete gittiğim zaman; bilmem kaç boyutlu televizyonumun karşısına geçip; bazen kainatın ilk yaratılışını, cinler dünyasını, şeytanlar dünyasını, ilk insanın (as) serüvenini, bazen anne karnından başlayarak tüm yaşantımı, bazen Peygamberimizin ve peygamberlerin ( en güzel selamlar onların üzerine olsun) baştan sonra dünya hayatlarını, bazen bir Allah dostunun yaşamını A’dan Z’ye..seyredeceğim..
Dünya tarihini, dünya savaşlarını, dönen dolapları, insanlığın gelişimini..Kıyametin kopuşunu tüm detaylarıyla..
İzlenecek ne çok DVD olacak..Hiçbir şey yapmasa insan cennette, filmleri bitiremez..
Cennet katları arasındaki misafirlikleri saymıyoruz..Her istediğinin anında oluş zevkini.Neden saymıyoruz, çünkü çok insanın bilmediği cennette rahat döşekler içinde meyveleri yerken DVD keyfiydi konumuz..Nasıl güzel değil mi..?

Bu Ramazan hepimiz Afrikalıyız / Dr.Ebubekir Sifil

2011-07-31T11:20:00.000+02:00

Rahmet iklimine adım attığımız şu günlerde gönüllerde ayrı bir heyecan, ruhlarda ayrı bir sekinet var. Ramazan'ın mü'min yüreklere "coşku" ve "rikkat" olarak yansımasından daha tabii ne olabilir?.. Bunu ancak iman edenler bilir ve yaşar...

Bu Ramazan yazın en sıcak günlerinde misafirimiz oluyor. Yüce Rabbin lutfettiği bolluk ve bereket içindeyken, -dürüst olalım- aklımızın ucundan "bu Ramazan biraz çetin geçecek" diye geçmiyor değil hani...

Ne de olsa insanız. Zaaflarımız var. Hava çok sıcak ve günler uzun...

Sıcak havalarda oruç tutmak yerine fidye vermeyi aklından geçirenler, Hz. Abbâs (r.a)'ın, ilerlemiş yaşına rağmen Arabistan'ın dayanılmaz sıcağında biraz olsun serinlemek için Ramazan'da bir leğene su doldurup içinde oturduğunu hatırlamalı.

İbadetlerimizin iki yönü var: Sorumluluktan kurtulmak ve sevabına/faziletine nail olmak. Biraz sıkılmayla -sağlığını tehlikeye atmamak şartıyla- oruç tutabilecek durumda olanlar hemen fidye vermeyi düşünmemeli. Belki fidye bizi oruç sorumluluğunda kurtarır; ama oruç tutmanın sevap ve faziletini kesinlikle temin etmez...

Afrika bu yaz büyük bir sıkıntıyla, çetin bir imtihanla yüz yüze. Milyonlarca insan kavurucu sıcakta bir lokma yiyecek bulma umuduyla kilometrelerce yol yürüyor. Çocuklar, kadınlar, yaşlılar, hastalananlar, hayatını kaybedenler...

Yeryüzünün mazlumları onlar. Ve bizim onları, dünyanın kanını emerek semirenlerin insafına terk etmek gibi bir lüksümüz yok. Onlar bizim kardeşlerimiz. Hatta aralarında gayrimüslimler olsa bile onlardan elimizi çekemeyiz. Mazlumun elinden tutmak ancak mü'minlerin şiarıdır.

Biz oralara bigâne kalırsak bunun iki türlü bedeli olur:

Birincisi onların yaşadığı açlığa duyarsız kalmak ağır bir vebaldir. Onlar açken bizim mükellef iftar ve sahur sofralarında tıka basa yememizin izah edilebilir bir yanı olamaz.

İkincisi, oralarda bizim yokluğumuzun oluşturacağı boşluğu, başta misyoner örgütleri olmak üzere "başkaları" güle-oynaya dolduracaktır. Bu da bize katmerli bir vebal olarak yansıyacaktır.

Tam sırasıdır... Gelin bu Ramazanı farklı yaşayalım. Afrika'ya el uzatma çağrısı yapanlara, özellikle de STK'lara kulak verelim, el verelim, destek verelim. Bu hassasiyet dalga dalga büyüsün.

Kara kıtanın kara derili insanlarının bahtı da kara olmasın. Kurban ve sair organizasyonlarla oralara gidenlerin anlattığı öyküleri dinlediğinizde içiniz acıyor. Müslümanların sahnede olmadığı bir dünyanın ne hale gelebileceğini o öyküler canlı biçimde anlatıyor. Ve Müslümanlar iradeli davrandığında nelerin yapılabileceğini de...

Şimdiden Ramazan'ınız mübarek olsun. Bu mübarek iklim Gazze'de, Suriye'de, Mısır'da, Afganistan'da... yaşanan dramları hayra kalbetsin. "Yeryüzünün başka bir yeryüzü" olacağı günlere...

(Milli Gazete)

Kusurlu Mal Albânî / M.Şevket Eygi

2011-07-21T10:06:00.000+02:00

Sayın dostumuz, Uyarı ve eleştiri nâmenizi aldım, teşekkür ederim.

Nâsirüddin el-Albânî için "Zamanımızın en büyük muhaddisi, hattâ muhaddislerin imamı, hâtemü'l-muhaddisîn, hadîs konusunda en büyük otorite..." gibi övgülerde bulunuyorsunuz ve dört mezhebe uymayan inanç, fikir ve görüşlerinizi bu merdut (reddedilmiş) zata dayandırıyorsunuz.

Muhterem beyefendi!..

İslam fıkhında bir kural vardır:

Bir tâcir, kusuru olan bir malı satarken, o kusuru müşteriye söylemezse kazancı haram olur, günaha girmiş olur, müşterisini aldatmış olur.

İslam istikameti (doğruluğu, dürüstlüğü) esas kabul etmiştir.

İlmî görüşlerin açıklanması da, mecâzî mânada bir tür satışa benzetilebilir. Binaenaleyh bazı bilgilerin ve bilginlerin kusurları varsa onların muhatabı mutlaka insaflı ve adaletli bir şekilde beyan edilmesi gerekir.

Siz Albânî için:

*Zamanımızın en büyük muhaddisi,

*Muhaddislerin imamı,

*Hâtemü'l-muhaddisîn,

*Hadîs konusunda en büyük otorite...

Gibi övgülerde bulunurken, "malınızın" kusurları hakkında tek kelime sarf etmiyorsunuz.

Böylece "müşterilerinizi" (okuyucularınızı) aldatmış oluyorsunuz.

Siz taqiyye ve kitman yapmayı farz kabul eden, "taqiyye bizim dinimizdir, taqiyyeyi terk eden namazı terk etmiş gibi olur, taqiyyesi olmayanın dini de yoktur..." diyen mezhebe mensup olsaydınız, bir şey demeyecektim. Lakin siz Ehl-i Sünnet din kültürü dairesi içinde bulunan bir kimsesiniz ve Albânî konusunda taqiyye yapmanız, yâni Ehl-i Sünnet ulemasının ve muhaddislerinin ona yöneltmiş oldukları (Bazısı birkaç cilt) tenkitlerden hiç bahs etmemeniz doğrusu son derece esef vericidir.

Albânî Vehhabîlerin, kendilerine Selefî diyen bazı gulüvve sapmışların, dinde reformcuların, Ehl-i Sünnet muarızlarının imamıdır ama kesinlikle Ehl-i Sünnetin imamı değildir.

Albânî kimdir, özellikleri nelerdir? Madde madde sıralıyorum:

1. Günümüz Vehhabî ve Selefîleri içinde en önde gelen bid'atçi ve reformcudur.

2. Otodidakttir. Hocalardan ilim öğrenmemiş, icazet almamıştır. Bir insan kendi kendine kitap okuyarak uçak mühendisi, kalp ameliyatı yapan operatör doktor, ağır ceza hakimi olabilir mi? Olamaz. İşte Albanî'nin muhaddisliği de böyle kendinden menkul bir muhaddisliktir.

3. Asıl mesleği saatçiliktir.

4. Büyük Ehl-i Sünnet alimlerine, imamlarına ağır ve galiz şekilde saldırarak meşhur olmuştur.

5. Tasavvuf ve tarikat evliyasına ve ehline aşırı saygısızdır, onlara karşı düşmanca ve son derece agresif bir üslupla saldırmıştır.

6. O kadar aşırıdır ki, Suudî Arabistan'dan hudut harici edilmiş, Amman'da ev hapsinde 1999'da ölmüştür.

7. Bazı kitap tüccarlarının ve eğitimsiz bir kısım Müslümanın tercih ettiği bir yazardır.

6. İmamdır ama Ehl-i Sünnetin imamlarından değil, Vehhabî ve Selefîlerin imamıdır.

7. Ulemanın icmâına aykırı bozuk ictihadlarından biri kadınların altın süs eşyası takmalarının haram olduğu iddiasıdır.

8. Diğer bir bozuk ictihadı: Ticaretten kazanılan paranın zekâta tâbi olmadığı iddiasıdır.

9. Kendi kafasına (re'y ve hevasına göre) cumartesi günleri oruç tutmayı kesin olarak yasaklamaktadır.

10. Üç mescid dışındaki diğer mescidlerde itikaf yapmayı yasaklamaktadır.

11. Müslümanların selef imamlarını (mesela dört mezheb imamını) taklid edeceklerine kendisini taklid etmelerini istemektedir.

12. Kasden terk edilen namazların kazâ edilmesini yasaklamaktadır.

13. Hayızlı kadının ve cünübün Kur'an-ı Kerimi okumasının, tutmasının ve taşımasının caiz olduğunu iddia etmektedir.

14. Resulullah'ın (Salat ve selam olsun ona) kabrinin Mescid-i Nebevî içinde bulunmasının Medîne'deki bid'atlerden biri olduğunu tekrar tekrar iddia etmektedir.

15. Peygamberimizin kabrini ziyaret etmek ve ondan şefaat istemek maksadıyla seyahat edenin yanılmış bir bid'atçi olduğunu iddia etmektedir.

16. Zikrullah yapmak için elinde tesbih bulundurmayı bid'atçilik olarak vasıflandırmaktadır.

17. Allahü Teala için Arş'ın üzerinde el-mekân el-ademî diye bir yer olduğunu iddia etmektedir.

18. Tamâmü'l-minne adlı kitabında istimnânın (mastürbasyonun) orucu bozmadığını iddia etmektedir.

19. Sahih-i Müslim ve Sahih-i Buharî'nin "düzeltilmiş" baskılarını yayınlamış, ve bunlara "muhtasar" (kısaltılmış) ismini vererek hileli bir yol izlemiştir.

20. Albanî et-Tevessül adlı kitabında Mu'tezile mezhebini takliden, tevessül ve teşeffuyu haram olarak kabul etmekte ve bunun şirke denk olduğunu söylemektedir.

21. Ehl-i Sünnet tasavvufçuların İslam dışı olduklarını, şirke ve küfre düştüklerini iddia etmektedir.

22. Ehl-i Sünnetin itikatta iki imamı olan İmamı Eş'arî'ye ve İmamı Mâturidî'ye son derece muhaliftir, onları bid'atçi kabul etmektedir.

23. En az beş kitabında Medîne-i Münevvere Mescid-i Nebevî'deki Kubbe-i Hadra'nın (Peygamberimizin türbesinin) yıkılmasını, kabrinin mescid dışına çıkarılmasını istemektedir.

24. Bayram günlerinde akrabaları, komşuları ve arkadaşları ziyaret etmenin bid'at olduğunu söylemektedir.

25. Dârü'l-harb olduğu gerekçesiyle Müslümanların Filistin'i terk etmeleri ve Siyonist Yahudilere bırakmaları gerektiği yönünde fetva vermiştir. (Feteva, s. 18)

26. Teravih namazının 11 rekattan fazla kılınmasını yasaklamaktadır.

27. Cuma namazından önce dört rekat sünnet namazı kılmanın bid'at olduğunu iddia etmektedir.

28. Ehl-i sünnet alimlerine cahiller, bid'atçiler, hattâ bazen eşkıya diyerek hakaret etmektedir. Bu konuda Ehl-i Sünnet âlimi Şeyh Hasan Ali el-Sakkaf tarafından derlenmiş "Albânî'nin Ümmet'in âlimlerine karşı sarf ettiği hakaretlerin ve tiksindirici ifadelerin sözlüğü" adlı bir kitabı bulunmaktadır.

29. Peygamber Efendimizi öven "Kaside-i Bürde"yi okuyan Müslümanlara ahmak diyerek hakaret etmektedir.

Gelelim Ehl-i Sünnet ulema ve fukahasının bu bid'atçi zata karşı yazdıkları reddiyelere:

1. Hindistanlı muhaddis Habiburrahman el-Azami'nin dört ciltlik "el-Albanî Şuzuzuhü ve ahtauh"u.

2. Suriyeli âlim Muhammed Said Ramazan el-Bûtî'nin iki reddiye kitabı vardır. (a) Mezhebsizlik Şeriatı tehdit eden en tehlikeli bid'attir. (b) Selefin yolu mübarek ve tarihî bir çığırdı, İslamî bir mezheb değildi.

3. Faslı muhaddis Abdullah ibn Muhammed ibn Sıddîk el-Gummarî'nin Albanî'ye dört reddiyesi vardır.

4. Suriyeli hadîs alimi Abdulfettah Ebû Gudde'nin Albanî'ye ve arkadaşı zuheyr eş-Şeviş'e reddiyesi.

5. Mısırlı hadîs alimi Muhammed Avvame'nin "Âdabü'l-İhtilaf" adlı kitabı.

6. Mısırlı hadîs âlimi Mahmud Said Memduh'un iki reddiyesi.

7. Arabistanlı hadîs alimi İsmail ibn Muhammed el-Ensar'ın üç reddiyesi.

8. Suriyeli âlim Bedreddin Hasan Diab'ın reddiyesi.

9. Dubai Diyanet reisi İsa ibn Abdullah ibn Mani' el-Himyerî'nin iki konudaki reddiyesi.

10. Birleşik Arab Emirlikleri Diyanet İşleri Başkanı Şeyh Muhammed ibn Ahmad el-Hazrecî'nin "Albanî'nin aşırılıkları" başlıklı makalesi.

11. Suriyeli âlim Semir İslambulî'nin el-ahad, el-icmâ, en-nesh adlı yazısı.

12. Ürdünlü âlim Es'ad Selim Tayyim'in, Albanî'nin yaptığı bazı hataları teşhir eden yazısı.

13. Ürdünlü âlim Hasan Ali Sakkaf'ın sekiz kitabı.

Evet muhterem beyefendi... Siz Albanî malınızı göklere çıkartıyorsunuz ama onun kusurlarından hiç mi hiç bahs etmiyorsunuz.

Ehl-i Sünnet ulemasının aleyhinde bunca ilmî tenkit ve düzeltme kitabı yazdığı böyle bir kişiye siz nasıl zamanımızın hadîs imamı diyebiliyorsunuz?

Bu yazımdaki bilgileri halk bilmez. Siz "malınızın" kusurunu söylememekle Müslümanları aldatmış olmuyor musunuz?

Beyefendi!.. Müslüman âdil ve insaflı olmaya mecburdur. Kur'an, Sünnet bizi âdil olmaya çağırıyor.

Siz "Albanî benim gözümde imamdır ama onun aleyhinde de bunca ilmî tenkit kitabı yazılmıştır" demek zorundasınız.

Albanî gibi bir bid'atçiyi ve saygısızı muhaddislerin imamı olarak göstermenin bir vebali olsa gerek.

Selam ve saygılarımla...

(Milli Gazete )

Coca Cola içmenin hükmü

2011-07-17T10:28:00.001+02:00

İhtilaflı meseleler ve kardeşlik hukuku / Dr.Ebubekir Sifil

Soru: Coca Cola haram diye bir fetva vermişsiniz, Hüseyin Avni Hoca, Mehmet Talu Hoca vs.'nin de aynı fetvayı verdiklerini biliyoruz. Bu konuda Diyobend alimlerinin de fetvaları var. Büyük Müfti İbrahim Desai ve başka Diyobendilerin fetvalarında görüyoruz ki, onlar Coca Cola haram değildir diyorlar. Alkol olsa bile, Siyonizme yardım etse bile, bu fıkhî açıdan Cola'yı haram etmiyor onlara göre. Hem Darul Ulum Diyobend'de Coca Cola'nın içildiğini gördük. İngiltre'de Darul Ulum'da okumuş alimler, büyük müftilerin Coca Cola içtiğini ve içilmesine helal dediklerini söyledi. Bu olsa olsa ihtilaf konusu değil mi? Diyobend'in Fıkıhda ne kadar güçlü olduğunu biliyoruz. Bazıları (bunu söylediğimiz için) bizim Peygambere ihanet ettiğimizi söylüyorlar; Coca Cola içtiğimiz zaman İslam'a hain olarak nitelendiriyorlar.

Cevap

Cola meselesine iki açıdan yaklaşmıştım:

1. Kola'ya (ve daha genelde gazlı içeceklere) çözücü olarak katılan alkolün, bu işlemden sonra mahiyet değiştirip değiştirmediği; başka bir maddeye dönüşüp dönüşmediği. Eğer bu işlemden sonra alkol tepkimeye girip alkol olmaktan çıkıp bir başka maddeye dönüşüyorsa kola (ya da söz konusu hangi içecek ise o) haram olmaz.

Kola'ya katılan alkol -çok düşük oranda da olsa- "alkol" olma özelliğini kaybetmeden varlığını sürdürüyorsa, çoğu sarhoş eden şeyin azı da haramdır" ilkesi gereği kolanın içilmesinin haram olduğunu söylememiz gerekir. Bu durumda "Bir kimse litrelerce kola içse bile yine sarhoş olmaz; dolayısıyla içindeki az miktar alkol sebebiyle kolanın haram olduğunu söylemek doğru değildir" denemez. Çünkü burada dolaylı da olsa "az miktardaki alkolün içilmesinin haram olmadığı" söylenmiş olmaktadır. Allahu a'lem burada doğru olan, içeceğin fiilen "en fazla ne kadar içilebildiğini" değil, ilkesel olarak "çok miktarda içilmesi halinde sarhoş edip etmeyeceği"ni esas almaktır.

2. Diyelim ki içeceğe çözücü olarak katılan alkol, girdiği tepkime sonucu özelliğini kaybediyor ve alkol olmaktan çıkıyor. Bu durumda o içeceğin "li aynihhî" (sırf kola, gazoz vs. olduğu için) haram olduğu söylenemez.

Bu noktada geriye belli bir kola markasının İsrail'e yardım ettiği gerekçesiyle haram olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği sorusunun cevabı kalıyor.

Mukaddes beldede fiili bir savaş yürüten, varlığını işgal ve teröre borçlu olan ve hatta hayatı işgal ve terör üzerine bina etmiş olan terörist İsrail devletine yardım eden firmaların ürünlerini satın almanın, oradaki işgal, terör ve insanlık dışı uygulamalara destek vermek anlamına geleceği, ayrıca delillendirilmeye ihtiyaç göstermeyecek kadar açık bir meseledir. Hiçbir aklı başında Müslüman böyle hassas bir meselede "Ben verdiğim paranın nereye gittiğine bakmam; satın aldığım maddenin "li aynihî haram olup olmadığına bakarım" de aymazlığına düşeceğini sanmıyorum.

Dolayısıyla Diyobend ulemasından nakledilen fetva şayet doğruysa, yaüni onlar gerçekten öyle bir fetva veriyorsa, şu noktaların açıklığa kavuşturulması lazım:

1. Diyobend uleması Coca Cola'nın İsrail'e yardım eden bir firma olmadığı şeklinde bir bilgiye mi sahiptir?

2. Eğer onlar da bu firmanın İsrail'e yardım ettiğini kabul ediyorsa, o zaman fetvayı sadece tüketilen maddenin "li aynihî" haram olup olmadığı noktasına bakarak ve İsrail'le ilişkisinden sarf-ı nazar ederek mi veriyorlar?

Bu iki nokta aydınlatılabilirse Diyobend fetvası üzerinde daha rahat konuşabiliriz.

Ala külli hal, şu anda bu mesele üzerinde ihtilaf edildiği açık. Böyle durumlarda mü'minlerin, birbirlerine karşı gözetmeleri gereken hukuku ihlal edecek davranışlardan uzak durması gerekir.

Yıllar önce "Mezhep Meselesi ve Fıkhî İhtilaflar" adıyla bir kitap tercüme etmiştim. Şu anda mevcutu tükenmiş olan bu kitapta müellifin (Ebu'l-Feth el-Beyânûnî), yer verdiği bir bölüm konumuz açısından gerçekten önemli. İhtilaflı meselelerde mezhep imamlarımızın ve ulemamızın nasıl davrandığını ve bize ne tavsiye ettiğini izah eden bu bölüm, en az fıkhî ihtilafların sebep ve mahiyeti kadar önemli.

İnşaallah RıhleKitap yayını olarak Ramazan'da yeni baskısı okuyucuya arz edilmiş olacak. Meselenin oradan okunmasını tavsiye ediyorum.

Moderniteye direnmek / Dr.Ebubekir Sifil

2011-07-03T06:34:00.000+02:00

Modernite deyince aklımıza öncelikle hayatın görünen yüzünün gelmesi karşı karşıya bulunduğumuz problemin ciddiyetini gösteriyor. Modernite-İslam ilişkisi bağlamında tartıştığımız meselelerin birkaç "kışkırtıcı" başlığa inhisar etmesi de aldatıcı noktalardan biri şüphesiz. Oysa bunlar sonuç. Sebebe inmedikçe meseleyi -en azından zihnimizde- çözme şansına sahip olmamız mümkün değil.

Müslümanlar olarak -mesela- modernitenin kurguladığı "üretim-tüketim ilişkileri" hakkındaki düşüncemiz nedir? İslam, üretimin ve tüketimin hangi esaslar dahilinde olmasını öngörür ve biz, fiilen yaşamakla bir cüz'ünü oluşturduğumuz modern üretim-tüketim ilişkileri bütünü içinde İslam'ın öngördüğü modeli zihnen kabul edebilecek durumda mıyız?

İslam, üretimin ihtiyaçlar kadar olmasını öngörür. İhtiyaçtan fazlasını üretmek birkaç açıdan mahzurludur. İhtiyaçtan fazla üretecek olursanız;

1. Hammaddeyi gereğinden fazla tüketmeden bunu yapamazsınız. Hammaddenin israfı tabiatın/çevrenin tahribi anlamına gelir. Dolayısıyla ihtiyaç fazlası üretim, bize "emanet" olarak verilmiş tabiatın tahribini intaç eder.

2. İhtiyaç fazlası üretimin kâra dönüşmesi, ancak toplumda yapay ihtiyaçlar oluşturmakla mümkündür. Burada da "israf" söz konusudur.

3. İhtiyaç fazlası üretimi esas alan ekonomi anlayışı, kaçınılmaz olarak acımasız bir "rekabet" ortamını doğurur. Modern ekonomik sistemde var olabilmenin olmazsa olmazlarından birisi "durmadan büyümek"tir. Belli bir seviyede durmak, bu sistemde yok olmakla eş anlamlıdır. Dolayısıyla büyümek için her ne lazımsa onu yapmak zorunda kalan işletmeler, ahlakî ilkeleri de, hukukî ilkeleri de buna göre düşünüp tesbit etmek zorundadır. (Modernitenin temelinin ekonomiye dayandığı gerçeğini hatırlayalım.) Kimse doğruluğuna kani olmadığı bir şeyi yapmaz. En azından devamlı olarak yapmaz. Başlangıçta yaptığı şeyin doğru olmadığını düşünse bile, onu yapmaya devam ettiğinde, -yaşadığı gibi inanmanın kaçınılmaz sonucu olarak- "kabul ettiklerinin" değil, "yaptıklarının" doğru olduğunu söylemeye başlayacaktır insanlar.

Hormonlu yiyecekler gibi durmadan sağlıksız bir şekilde büyüyen metropol şehirlerde yaşamaya, işlem görmüş, katkı maddesi eklenmiş, raf ömrü uzatılmış gıdalar tüketmeye, evlerimizi ve çevremizi kuşatmış bulunan cihazlara itiraz etmeye, bunu en azından zihnen yapmaya hazır olup olmadığımız meselesinin modern çağda İslam'ın doğru algılanıp doğru yaşanmasıyla doğrudan ilişkisi var.

Bunlar olmadan yaşayamayacağımız düşüncesine sahipseniz, bunun da size modernitenin hediyesi olduğunu acilen fark etmek durumundasınız...

Bütün bunlar insanın nefsî arzularına ve hevasına hitap eden, onu köpürten bir hayat tarzının ifadesi. Dolayısıyla modern hayat tarzının en temelde insanın nefsî hevası üzerine kurulu olduğunu söylemek gerçeğin ifadesi olacaktır.

Şimdi başa dönüp soralım: Müslümanca bir hayat için moderniteye ruh veren teori ve pratiklerle zihnen hesaplaşmaya hazır mıyız?

“Mehdi As. Konusunda Uyarı”

2011-06-28T09:55:00.005+02:00

''Bir kimse Mehdiyim diye ortalığa çıkmışsa ya da bir topluluk birinin Mehdi As. olduğu davasındaysa şunlara bakarak onun veya onların yalancı olup olmadığını rahat anlarsınız:

1- Müslümanlar yeryüzüne hakimler mi? O şahıs yeryüzünün meliki mi?

2- Hz. İsa As. onunla beraber mi?

3- Yeryüzünden zulüm, fısk, fücur, aşikar günah işlemek, Allah’a isyan kalkıp yeryüzü adaletle doldu mu? Mal, servet, zenginlik adetsiz hesapsız herkese dağıtıldı, ihtiyaç sahibi kimse kalmadı mı?'' Yazının tamamı aldanmayalım.net'te

Diyanet ve imam..

2011-06-21T23:11:00.001+02:00

''Halk farkında değil ama şu anda Diyanet kadrolarını ele geçirmek için dehşetli bir faaliyet var. Sessiz sedasız sinsice...

Bendeniz bir Ehl-i Sünnet Müslümanı olarak, fetva isteyeceğim müftünün, arkasında namaz kılacağım imamın, konuşmasını dinleyeceğim vaizin itikadını, mezhebini, meşrebini bilmeliyim. Bir imam "Bu devirde üç hak ibrihimî din vardır, Hz. Muhammed'i, Kur'anı, İslam'ı inkar eden gayr-i Müslimler Cennetliktir" diyorsa, Sünnî olarak onun ardında namaz kılamam.

Bir imam "Fazlurrahman büyük ve mübarek bir din önderidir. Onun Tatiliye mezhebi haktır. Kur'andaki nice kesin hükümler tarihseldir, bugün geçerli değildir" inancına sahipse onun ardında da namaz kılamam. Bir imam müteşabihatı lügavi manaya alarak "Allah'ın insanlar gibi eli, ayağı, yüzü vardır. O iner çıkar. Onun ciheti vardır..." gibi inançlara sahipse onun ardında da namaz kılamam. Evet tekrar ediyorum: Diyanet kadrolarını ele geçirmek için birtakım fırka ve hizipler var güçleriyle sinsice çalışıyor. Dehşetli taqiyye yapılıyor.'' M. Şevket Eygi

Namaza dair..

2011-06-21T13:52:00.002+02:00

''Niye Namaz Kılıyoruz? Allah`u Teala nın Emri Var...

Niye Sureleri İçimizden Okuyoruz? Bizi Bir Duyanın Olduğuna İnandığımız İçin!

İçimizi Duyan... Dışımızı Görmez mi? Hakkıyla Namaz Kılan Kötülük Yapar mı?

Bunca Pislik İçinde Evimizin Önünden Geçen Bir Irmakla Günde Beş Defa Niye Yıkanmayalım??''

http://vakiseher.blogcu.com/

Sevgiler Neden Acıydı?

2011-06-20T20:07:00.004+02:00

Anımsatmayan Sevgiler Neden Acıydı? Hakiki Sevgi “Sen” Olduğun İçin mi?
Sensiz Sevgilerin, Sana Getirmeyen Sevmelerin Kıymeti Olmadığı İçin mi?
Senin Dışında Sevilenler Tutsak Ettiği İçin mi? “Sevgi” Sensizken Adamlığını Kaybettiği İçin mi?
Sevgi Niye Vardı, Sana Getiren Yolları Daha Kolay Bulmak İçin mi?...

Bir Seni Sevmem Gerekirdi, Yıkılmaya Mahkûm Dünyada...
Bir Sana Koşmam Gerekirdi Hiç Düşünmeden... Telaşlarıma ve Sensizliği Benimseten Hayallerime Aldırmadan... Bir Senin Adını Yazmalıydım Yüreğime...
Yüreğimi Sahibine Teslim Etmeliydim Hiç Şüphe Etmeden...

Yüreğimin Sahibi Sendin, Sevgine Muhtaç Olan Bendim...
Seni Tenzih Ederek Buyurmalıydım Yüreğime... Nakış Nakış İşlemeli, Doymayı Bilmeden Seyretmeliydim Adını... Hatta, Seni Düşünmediğim Demlerde...
Sensizliğin Adı Ölüm Olmalıydı Gönül Hanemde...

Bir Sana Susamalıydım...
Bir Sana Yanmalıydım Yanmanın Hakkını Vererek ve Bir Sana Ölmeliydim Sevgimden...
Kalbim Her Atışında “Bir İsmin” Dolanmalıydı Dilime... Dilim Kalbimle Bir Olmalıydı ve Benim Yalnız “Sana” Olmalıydı Dönüşlerim...

Öyle Bir Yüreğim Olmalıydı ki, Amacını Unutmalıydı...
Öyle Bir Yüreğim Olmalıydı ki Mecnun Demeliydi Bana, Beni Görenler... Mecnunun Adı Yeniden Yankılanmalıydı...

Dağlar Yerinden Oynamalı, Toprak Hayretlere Kapılmalıydı, Ben
“HU!” Deyince... Yer Sarsılmalı, Kıyametler Kopmalıydı, Ben “HAY!” Deyince...

Yüreğim Yanık Kokmalıydı Sevgimden...
Adını Her Andığımda Unutmalıydım Kendimi ve Seni Unutturan Her Şeyi... Ben Böyle Sevmeliydim ve Böyle Ölüp Gitmeliydim.

Geri Dönmeliydi Kalbime Uğrayanlar...
Aşkın, Ashabı Kehf Gençlerini Anımsatmalıydı... Onları Görünce Korkudan Ürperenler, Benim Kalbime Yaklaşınca da Ürpermeliydi Ve Seslenmeden Çekip Gitmeliydiler...

Yalnız Yüreğim ve Yüreğimi Dolduran Sevgin Yetmeliydi Bana.
Kimseye İhtiyaç Duymadan, Vuslata Erinceye Dek Öylece Beklemeliydi…

İşte, Sevmek Böyle Olmalıydı, Peygamberane Bir Tavırla...
Ashabi Bir Usulle... Ben Böyle Sevmeliydim Seni... Ben Böyle Ölmeliydim Sende, Yeniden Dirilircesine...

Ayet Ayet Geçiyorsun İçimden, Susuyorum ve “Sana” Ait Olan Her Kelama Boyun Eğiyorum...
Seni Öven Cümleler Sıralanıyor Zihnimde... Seni Haykırıyor Her Hece ve Her Kelime...
Çaresiz Kalıyorum Varlığın Karşısında ve Yalana Açılan Tüm Sevgileri Deviriyorum Birer Birer...
Yırtıyorum, Karalıyorum Esir Eden Yapmacık Sevgileri,

Ağlıyorum Yeniden Beni Affetmen İçin...
Beni Kurtaramayan, Cehennemin Alevlerine Kendi Elleriyle Atan Sevgilere Sırtımı Dönüyorum...
Sensiz Olan Her Şeye Kapatıyorum Kapılarımı...

Sana Adım Atamayışlarım, Yüreğime Sarmayışlarım Utandırıyor Beni...
Yağmur Damlası Misali, Yere Düşürüyor Islak Bakışlarımı...
Şimdi, Suçlu Bir Çocuk Misali Kaçmak İstiyorum Kendimden...

Ey Rabb'im “Sana” Sevginden Yapılmış ve Sevgin Kokan Tevbeler Sunuyorum...

Yalvarıyorum Sana Du'a Du'a, Kurtarır mısın? Beni Sevgi Nedir Bilmeyen Cehennemlerden?

http://vakiseher.blogcu.com/

Necip Fazıl'dan..

2011-06-20T04:28:00.001+02:00

"Hayatım, başından beri muazzam bir şeyi bulmanın cereyanı içinde akıyordu. Şu veya bu miskin vesilenin has-sasiyeti içinde birini arıyordum. Birini...
O kim mi?

Allah'ın sevgilisi...

Sonsuzluk ikliminin batmayan güneşi ve ebedilik sarayının paslanmaz tâcı...

Tek dâva O'nu bulmakta, bulduracak olanı bulmaktaydı.

Bin bir istikâmette seke seke, sağa sola büküle büküle, renkten renge bulana bulana, hiçbir şeyden habersiz ve insandaki bedava emniyet ve bedahet saadeti karşısında şaşkın, hep o "Bir" etrafında helezonlar çizilen bir hayat...

Benim hayatım budur!"

Çakal Carlos'u Müslüman yapan neden

2011-06-18T20:45:00.002+02:00

'Tek kurtuluş İslam

İslam’a girmesiyle Batı toplumunun en büyük günahlarından olan bireysellik hastalığından tamamen uzaklaştığını ifade eden Carlos: “Müslüman olduğum ilk yıllar İslam hayatıma çok önemli bir değişiklik getirmedi. Ailemden aldığım sağlam ahlâki değerler nedeniyle İslâmî olgunluk zevkini tatmam uzun bir sürece yayıldı. Daha sonraki yıllar ise imanın tadını almaya başladım. İslam insanlarla dayanışma hissimi daha da arttırdı.

Müslüman olmam Batı toplumunun en büyük günahlarından olan bireysellik hastalığından beni tamamen uzaklaştırdı. Ben her zaman insanların sömürülmediği bir dünya için mücadele verdim. Bugün benim için mücadelemin temel dayanağı ve inandığım devrimin adı İslam'dır. Emperyalizme ve siyonizme karşı çıkan bütün devrimci örgüt ve savaşçıları İslam bayrağı altında birleşmeye çağırıyorum. İnsanlığın tek kurtuluş adresi İslam'dır.” diyor.'' tamamı burada

Semiyyu'zzebih Alemin ölümü

2011-06-18T10:40:00.004+02:00

''Her yönüyle gerçek bir ilim ve gönül adamıydı İsmail Çetin hocam. Yaşantısıyla, eserleriyle, hastalığına rağmen bitmek bilmeyen enerjisiyle, talebeleriyle ve müstakim duruşuyla. Arapça eserlerinin kapağına, adını sarahaten yazmak yerine, Hz. İsmail (a.s) ile adaş olduğunu anlatan "Semiyyu'z-Zebîh" ifadesini kullanmayı tercih ediyordu...'' Dr.Ebubekir Sifil
yazının tamamı burada

Nureddin Yıldız

2011-06-17T02:47:00.013+02:00

Farklı mezheplere göre amel etmek
''SORU: Hocam, derslerinizden ve sohbetlerinizden aslında zaten mezhepsiz olduğumuzu anladım fakat bir mezhebe uymanın zorunlu olduğunu da öğrendim. Bu durumda, bir mezhebin uygulaması olan daha kuvvetli bir delil ile amel edilebilinir mi? Örnek: Ebu Davud´da bizim mezhebimizde namazda göbek altında el bağlama şeklimize getirilen delil´in yine ebu davud´da dipnot olarak cumhur ulema tarafından zayıf kabul edildiğini okudum, dolayısıyla buhari ve müslimde okuduğum ve Hanbeli mezhebinin uygulaması olan elleri göğüs üzerine bağlama şekli ile amel edebilir miyim? Bu uygulama delilini bildiğim sürece, diğer ameller için de geçerli olabilir mi, sakıncası var mıdır?

CEVAP: Mesele sadece el bağlamakla bitmiyor ki? Her meseleyi bu şekilde araştırmaya ne kadar vaktiniz ve imkânınız olacak? Ayrıca zayıf diyenlerin yanında değil diyenlerin de bulunduğu bir tartışma ile karşılaşınca ne yapacaksınız? Şunu bilmekte yarar vardır: Mezhepler, kör bir taassubun sonucunda oluşmamıştır. Daha makul düşünerek yolumuza devam edelim. Allah’a emanet olun.'' Nureddin Yıldız / Fetva Meclisi

Yukarıdaki alıntı, can.cenk1@gmail.com' a H.Saygıncılar tarafından gönderilmiştir. N.Yıldız'a hürmetle ve ciddiyetle soru sormaya başlayan kişi, ''Aslında zaten mezhepsiziz'' diyor ve Nureddin bey de sükut ile sitesine taşıdığı okurun soruya başlarken ki cümlelerinden gocunmak yerine cevaba girişiyor. (1) Bir mezhebe uymanın zorunlu olduğunu da aynı Nureddin'den öğrenmiş!Çelişkili cevapalar.. (Herhalde telfik yoluyla.Acaba yazım hatası vardı da soruyu soranın cümlesi şöyle miydi : ''derslerinizden ve sohbetlerinizden aslında zaten mezhepsiz olduğuNuzu anladım''ala külli hal her iki durumdaki bir cümleye ''hoca'' olan ve ehl-i sünnete bağlı bir zatın derhal itiraz etmesi ve doğruyu anlatması gerekirdi.Sonuçta ilk anlama durumu olsa bile, sorucu sizin sohbet ve derslerinizden mezhepsiz olunacağını anladım demek de istemiş olabilir.

Blog yazılarımda ısrarla vurguladığım şeylerden biri : İtikaden sakat/arızalı tiplerden şeytandan kaçar gibi kaçılacağı, ''toptancı'' bir tutum sergileneceğidir.Bu, bizim gibi cahiller için ne kadar elzemse, hoca gecinenler için de geçerli olduğuna son örnek N.Yıldız'dır.

Kendisiyle bir söyleşide ''..Fizilali Kur'an benim şarzlı pil makinamdır. Bundan devamlı şarz ederim kendimi, çok faydalı oluyor.'' diyor Nureddin Yıldız. Seyyid Kutub'un tefsir ismi verilen kitabını elinden düşürmediğini beyan ediyor. Kutub'un arızalı fikirlerini zaten bu bloğun takipçileri bilmektedirler.(Bakınız :En çok okunanlar linki)

Bir ehl-i sünnet mezhebine sadıkane uymayanların durumu. Zahid el Kevseri (rh.a) ''Mezhepsizlik dinsizliğe köprüdür'' diye insanları uyardı. Yani an gelir mülhid olma tehkilesi ile karşı karşıya kalırsın da haberin olmaz, kendini Müslüman sanırsın. Bu cümlemle N.Yıldız'ı itham etmiyorum. Genel bir prensipten söz ediyorum. Hamdolsun tekfir hastalığım yoktur. Sadece bu yazarın fikirleri arızalı/sakattır, muteber değildir, okumamak gerekir diyerek Müslüaman kardeşlerimi ikaz görevimi yapmaya gayret ederim.

Mezhebe karşı çıkanlar, mesela bir S.Kutub'u kendilerine ''imam/önder/örnek'' kabul ederek, onun mezhebine (yani yoluna) uymuş olduklarını, dolayısıyla mezhepli olmaktan kurtulamadıklarını da farkına varmayacak bir garabetin içine düşüyorlar. Asıl bıralıp (4 hak mezhep) sahtelerinin peşine düşülmüş oluyor.

Yukarıda N.Yıldız'a soru soran, '' bir mezhebin uygulaması olan daha kuvvetli bir delil ile amel edilebilinir mi? '' diyerek hem kendisine neredeyse imkansız bir zor kapı aralıyor, hem de ulemanın asla cevaz vermediği batıl yol olan ''telfik'' yani mezhepleri karma yaşama aymazlığından dem vuruyor. Hocası da ne kendisine ithaf ettiği mezhepsizliğe ne de işbu telfik'e tepki gösteriyor! Oysa telfik dinle alay etmektir!

Görüyor musunuz tehlikeyi? Bir hak mezhebe göre icazetiyle uyup itikad ve amel etmeyenlerin halini. Bana kaynaklarını söyle, sana durumunu söyleyeyim..Efendim yanlış fikirlerini almaz, faydalı olanlarını alırız, masum ve sinsi düşüncesiyle bir bid'at fikirlinin kitaplarını okursan, varacağın yer maazallah en azıyla mezhepsizlik ve ötesi dinsizliktir! İste hoca ol, ister alim bu netice değişmez bir akibettir. İkinci binin müceddidi İmam-ı Rabbani kuddise sirruh hazretlerimiz boşuna mı ikaz etti ümmeti ve buyurdu : ''Bid'atçinin sohbet fesadı, kafirin sohbetinden daha çoktur..Bid'at sahibine kıymet veren İslamiyeti yıkmaya yardım etmiş olur."
Sonra bana, neden hoca diye hitap etmiyorsun diyenler oluyor. Hoca'dan kasıt dini saha ise, bid'at ehline hoca demem. Ama laik sistemin arızalı ilahiyatçılarından biriyse mecbur kalırsam okul öğretmeni manasında belki..

Farklı bir mezhepten yardım almak, zaruret halinde elbette caizdir ama bunun nasıl tatbik edileceği, şartları da ayrıca ulemamız imamlarımız tarafından ilmi olarak izah edilmiştir. Çocuk oyuncağı gibi, avamın kendi kıt anlayışına bırakılamayacak kadar hassas bir mes'eledir.

Bahsedilen siteyi inecele diyen okurum: Ne gerek var, en baştaki soru cevap ve S.Kutub'la şarj olma örneği yetmez mi? Zaman kıymetli, daha fazla israf etmeyip, gönlümüzü şu mübarek Allah azzenin nur fezyi mübarek ayında muhafaza edelim.Ne demiş atalarımız. Körle yatan şaşı kalkar. Uzak durun kendisini müctehid sanan zevattan.Onlardan öğrenecek bir şeyimiz yok, dua edelim şifa bulsunlar.
_____________________________________
(1) N.Yıldız'ı tanımam, bu vesile ile aşağıda başka bir soruya verdiği ibret cevabı okuduktan sonra uzak duracağım kişilerden biri olduğunu anladım,(aşağıdaki soru ve cevabı da irdelesek yazı çok uzayacak, yalnızca ilginç yerleri koyu yazı ile belirledim) işte sitesinden soru ve verdiği tuhaf cevap :

Mezhebe bakışımız nasıl olmalıdır?
SORU: Değerli hocam, sorum mezheptir. Ben amelde Hanefi, itikatta Maturudi mezhebindenim. Bir arkadaşımla yaşadığım tartışma sonucu kafamda soru işaretleri oluştu. Arkadaşım herhangi bir mezhebe tabi olmadığını ehli sünnet olduğunu söyledi. Hz. Muhammed’e tabiyim, yolundan gidiyorum, mezhebim yok dedi. Olur mu öyle şey dedim. Bir kaç soru sordum; vitr sence sünnet mi vacip mi dedim, sünnet dedi. Bir yerin kanayınca abdest alır mısın dedim, almam ama namazda burnum kanarsa alırım dedi. Sehiv secdesini namaz içinde mi dışında mı yaparsın dedim, ikisi de olur ama içinde yapmak daha makbul dedi. Daha çok şafiye yakın gitti. Sonrasında imam maturudinin çok akılcı yaklaştığını ve bunun da çok doğru olmadığını söyledi. Mezhep imamlarının da tarikat şeyhlerini de hiçbir tabi olunurluğu yoktur, ahirette bize mezhebimiz sorulmayacaktır dedi. Bir mezhebe tabi olursan mezhepteki hataları da kendin sırtlanırsın, kafir bile olursun dedi. Amel neyse de itikat çok daha önemli dedi. Kendi aklı ile hareket edemeyenlerin mezhebe tabi olacaklarını, her şeyin cevabını kütübü sitteden bulabileceğimizi de iddia etti. Kafam karıştı gitti. Mezhebe bakışımız ne olmalıdır. Mezhep geniş nedir, mezhepsiz olmak insanı dinden çıkarır mı ve mümkünse o arkadaşa cevap verir gibi bir cevap verirseniz sevinirim hocam. Ben de istiyorum ki asıl sen yanlışsın, bu iş öyle değil böyledir diyebileyim. Allah’a emanet olun.

CEVAP: İki mü’minin dini üzerinden tartışması, büyük ihtimalle şeytanı hoşnut edecektir. Onun için dinimiz üzerinden tartışma yapmamayı ilke edinelim. Ne sizin onu ne de onun sizi ikna edemeyeceği bellidir; sadece birbirinizi üzecek, kul hakkına tecavüz edeceksiniz. Eğer siz, doğru yolda olduğunuza inanıyorsanız, yolunuza devam edin. O da doğru yolda olduğuna inanıyorsa yoluna devam etsin. Önemli olan Allah Teala’nın rızasına ermemiz değil midir? Kardeşimizin söyledikleri yanlış şeyler değildir. Ama uygulama imkânı olan şeyler de değildir. O düşüncede olan kardeşlerimiz, mezhepleri kaldırıp kendi anlayışlarını tatbik ederken kendilerini bir mezhep yerine koymaktadırlar. Bakın ne diyor: ‘Öyle de olur ama böylesi daha iyi.’ İşte mezhep de o demektir zaten. Kardeşimizin ahirette mezhepten sormazlar dediği yüzde yüz doğrudur. Mezhepten sormazlar ama mezhebin içeriği sorulacak şeydir. Kısaca şunu söyleyebiliriz:
Bu tartışma aylarca sürse gelebileceğiniz bir nokta yoktur. Boşuna vakit israf etmiş olursunuz. Kardeşliği zedelemeyin, yolunuza devam edin. Allah’ın bize emrettiği çok daha yoğun ve aktif bir şekilde yapmamız gereken görevlerimiz vardır. Onlara yönelelim. ''

Her pencere ayrı bir dünya..

2011-06-15T19:48:00.009+02:00

Dünya küçüldü denilir ya. Gerçektende bir açıdan öyle..Günlük istatistiklere bakarım. Taa Amerika'dan (okyanus ötesinden) Avustralya'ya kadar hiç tanımadığımız, bilmediğimiz ama nefes alıp yaşayan,türkçe konuştuğu ve Müslüman olduğu için; bilgi edinmek, araştırmak adına, buraya misafir olan, yüzlerce insan..(Gelen tenkit ya da sorulara kimi zaman maille cevap veriyorum;gerekiyorsa buraya taşıyorum.İltifatları haketmediğim için mahçup oluyorum.)
Yüzlerce binlerce, milyarlarca hayat..Yukarıdaki haritada çok koyu yerler (mesela Türkiye gibi) fazla sayıda ziyaretçiye işaret ediyor.Bu, Türkiye hariç, diğer bölgelerde hergün değişiyor. Sözgelimi bugün Afrika'dan gelen olmamış şu saat itibariyle.Ama Sırbistan dahil, Batı Avrupa'nın neredeyse tamamından kardeşlerimiz de hoş gelmişler.Yerküremizin her yerinde Müslüman var.Allah azze ve celle yardımcınız olsun.Düzgün itikat ve beş vakit namazıyla gurbette ölen şehittir.Selam olsun hepinize.

günah..

2011-06-14T10:56:00.001+02:00

“Bir insan hanımı zannederek, yabancı bir kadınla cinsel ilişki kursa bu insan günahkâr olmaz. Fakat bir insan hanımıyla yatarken başka birini hayal etse günahkâr olur.”Aliyyü’l-Kârî'den nak.Dr.Ebubekir Sifil

Yabancı gözüyle..

2011-06-14T10:14:00.002+02:00

'' İnsanın verebileceği en büyük eser Goethe’nin Faustudur. Daha büyük bir eser olamaz. O, bir dil şaheseridir. Kur’ân ise Faustun birkaç kat şaheseridir. Sonuç itibariyle Kur’ân’ı bir insanın yazması mümkün değildir.'' Montgomery Watt

Sahte Müctehidler, Bozuk İctihadlar...

2011-06-14T09:17:00.001+02:00

''Vehhabilerin ve Selefilerin göklere çıkardıkları Nasuriddin Albani isminde bir zat var. Bu kişi, bir otodidakttir, ilmi icazeti yoktur, mesleği saatçiliktir. Kendisini büyük muhaddis olarak göstermiş ve Sahih-i Buhari'ye bile dil uzatmıştır. Yaptığı vahim hataların, büyük imamlara ve ulemaya karşı saygısızlık ve hakaretlerinin, bid'atlerinin, tahribatının haddi hesabı yoktur. Ehl-i Sünnet uleması ve fukahası ve muhaddisleri bu kişiyi red için ciltlerle kitaplar yazıp Müslümanları uyarmışlardır. Reformcuların yere göğe sığdıramadıkları bu bid'atçinin içyüzünü anlamak isteyenler, "Zamanımızın Önde Gelen Reformcusu Nasuriddin el-Albani Hakkında Kısa bir Rehber" (Dr. Cibril Fuad Haddad) adlı risaleyi mutlaka okumalıdır. (Bedir Yayınevi'nden temin edilebilir. Tel: 0212/519 36 18)'' Mehmet Şevket Eygi

Kürtçe ezan ya da..

2011-06-13T01:55:00.002+02:00

Acı hikayemiz bu kadar lirik şiir tadında kağıda dökülebilirdi. Ve en sona dikkat : ''Kürtçe Ezan Kürtlerin "tek parti dönemi"dir. Yolu yarım asır geri gitmek yani. Bir kere sokulduğumuz delikten bir kere daha sokulmak...'' Irkçılığın nasıl ayrıştırıcı bir bela olduğunu yaşadığımız zaman diliminde saklanası bir makale.

''Kürtler : Bir delikten iki kere sokulmak...''

Aramıza yapay sınırlar çizilmeden ve "İslam ülkeleri" tabiri dilimize düşmeden çok önce zihnimizdeki yerini yitirmeye başlamıştı "İslam kardeşliği" olgusu. Her bir etnik unsur ayrı bir baş çekmeyi ve "İslam kardeşliği" vakıasını bu şekilde fiilen ortadan kaldırmayı "marifet" saymaya başladığında başlamıştı "bölücülük" fitnesi aslında. Araplar Türkleri "işgalci" görecek, Türkleri köpeklerine "Arap" ismi takacak vadilere savuran o illetten başkası değildi.

Sadece alfabemiz, takvimimiz, kıyafetimiz değildi değiştirilen; dost ve düşmanlarımız da değişmişti kaçınılmaz olarak. Sırtımızı birbirimize dönünce, yüzümüzü döndüğümüz taraftan olduk. Mıknatısın aynı uçları gibi birbirini iterek bugüne geldi Ümmet-i Muhammed'i oluşturan unsurlar ve yeryüzünde böyle bir dağılmışlığa bizden başka maruz kalan yok...

Alfabemiz, takvimimiz, kıyafetimiz bizim "şiarımız"dı. Biz varlığımızı onlar üzerinden görünür kılıyor, "öteki"nden onlar vasıtasıyla ayrılıyorduk. Ezan ise o şiarların en görüneni idi. Bizi, varlık alanımızı, eşyaya, insana, hayata, kâinata ve fizik ötesine bakışımızı günde beş kere ilan ediyorduk ezan vasıtasıyla.

Sonra gün geldi o da "değişim"den nasibini aldı. "Allâhu Ekber"in yerini "tanrı uludur" aldı. O artık "ezan" değildi; ezanın sembolize ettiği değerler sisteminin hayatın dışına itildiğini ilan eden bir "meydan okuyuş"tu.

Uzun, upuzun yıllardı onlar. Hafızaların en kuytu yerinde öyle bir yer edindi ki kendine, bir daha hatırlanmaması, bir daha yaşanmaması için yaptıklarımız onu hayatımıza sokan melhameye hizmette başka bir anlam taşımadı.

Gün geldi, ezan aslına döndü. Tekrar "şiarımız" olarak hayatımıza girdiği için hamdettik; bir kâbus dönemi bitmişti sanki onunla...

Çok geçmeden "melhame"nin bir başka yüzünü tanıdık. Bu bitiş "başlayış"tı; bu gidiş "geliş"ti... Bu defa kazanımlarımız kayba dönüşmesin diye eldekileri gözden çıkarmaya başladık.

Kürtçe ezan sürecinin serencamı da bundan başka olmayacak. Önce kaybettirilecek kürt kardeşlerimiz. Sonra kazandırılacak. Ve sonra da kazandıklarını kaybetmemek için elde olanları feda etmeye razı kılınacaklar.

Türklerin ısırıldığı delikten onlar da ısırılıyor.

Türkler şamanistti, Kürtler zerdüşt. Türkler Müslüman oldu, Kürtler de. Aynı kıyafeti giydiler, aynı alfabeyi kullandılar, aynı kavramlarla, hatta aynı "dille" konuştular. Aynı rızayı gözettiler, hedefe kilitlendiler.

Türkler kaybettiğinde Kürtler de kaybetti, Araplar da, diğerleri de... Aynı delikten sokulduk, aynı sinsi oyuna geldik...

Kürtçe Ezan Kürtlerin "tek parti dönemi"dir. Yolu yarım asır geri gitmek yani. Bir kere sokulduğumuz delikten bir kere daha sokulmak...'' Dr.Ebubekir Sifil

Müslüman güzel ahlaklı olmalıdır.

2011-06-10T20:47:00.015+02:00

''Yukarıda "bizim bilgi sistemimiz, "çağdaş" bilgi anlayışının parametreleri ile değerlendirilmemelidir" dedim. Çağdaş bilgi anlayışına bağlı olan çağdaş "varlık" anlayışı, "özgürlük" kavramı üzerine kuruludur. Buna göre insan, sonuna kadar özgürdür; kendisi ve çevresiyle ilgili "her şeyi" kendisi belirlemelidir. Onun "iyi/doğru" dediği iyi/doğru, "kötü/yanlış" dediği de kötü/yanlıştır. Çünkü evrenin merkezinde "insan" vardır. Oysa Kur'an buna "tuğyan" diyor.'' Dr.Ebubekir Sifil /Varlık Telakkisi adlı makale

Hemen hemen hergün http://www.ebubekirsifil.com/index.php adresinden hocamın makalelerini okumaya çalışırken, bunu kendim için bir tedris faliyeti gibi görürüm. Keşke hocamız hergün Milli Gazete'de yazabilse diye hayıflanmamın tesellisi de oluyor.

Yukarıya iktibas ettiğim paragrafını da ayrıca önemsiyorum ve başka açıdan ele almaya çalışacağım. Geçenlerde bir dost sohbetinde ibadet anlayışı ve dindar gözükenlerin kalp kırması, İslam ahlakına uymayan yaşam biçimlerimiz -haklı olarak- dile getirilmişti.

Sıhhatini bilemediğim bir hadis-i şerif geldi aklıma: “Kişinin namazına, orucuna bakmayın; konuştuğunda, doğru konuşup konuşmadığına, kendisine emniyet edildiğinde, güvenilirliğini ortaya koyup koymadığına; dünya kendisine güldüğünde, takvayı elden bırakıp bırakmadığına bakıp öyle değerlendirin.” (Kenzul-Ummal, Hadis No: 8435)

Müslüman, elinden dilinden emin olunan, asla yalan söylemeyen, dilini ve cinsel isteklerini kontrol edebilen, temiz ve temiz bir yaşam süren, yardımsever/çok cömert, tevbesi sürekli olan, insan kalbini kırmanın Kabe'yi yıkmaktan daha beter olduğu bilinci ile dikkatli, şımarmayan, kibirden uzak ve mütevazı, israfın her çeşidinden şiddetle kaçan, kanaatkar ve gönülden şükreden, sözüne sadık, cimri ve korkak olmayan..kısacası İslam ahlakının kendisine hem kalben hem de davranış olarak nüfus ettiği bahtiyar/örnek kimsedir. (Bu vasıflar ayet ve hadislerde zikredilmiş olup, örnekleri çoğaltmak mümkün)

Bu durumda sıhhatini bilmediğim hadis-i şerif; bu sayılanlara birebir uyumlu durmaktadır. En azından mana olarak İslam'a uygun.

Alemlerin Övüncü aleyhissalatü vesselam'ın risaletten önceki en belirgin vasıfları ne idi? ''El Emin..''Mekke'nin en emin/güvenilir kişisi idiler ve Peygamberlikleriyle başlayan amansız düşmanlığa rağmen, düşmanlarının para pul, altın gibi değerli neleri varsa kendileri emaneten muhafa ediyorlardı. Onca düşmanlığa/boykota rağmen, kimse gidip ver paramı demiyordu ve bu akıllarından bile geçmiyordu. Biliyorlardı ki, O-aleyhissalatü vesselam- içlerinde en emin en ahlaklılarıydı. Mallarına asla ihanet etmezdi.Böyle bir örnek dünya tarihinde yok ve olmayacak! Hicret ederken, yanlarındaki emanetleri Hz. Ali (ra) efendimize teslim etmişler, O da sahiplerine verdikten sonra hicret kervanına katılmıştı.. İşte günümüz Müslümanının muhtaç olduğu biricik şey: Emin sayılmak..

Adamın biri 40 yıla yakın İslam'ı araştırmış ve sonunda Müslüman olmuş. Demişlerki, neden bu kadar uzun araştırdınız, İslam ayan beyan ortadaydı. ''Evet demiş haklısınız O, Hak olarak ortada da, örneği geç buldum.''
Nerede eskiden güzel ahlaklı tacirlerin uzak memleketlere örneklikleriyle İslam'ı yaymaları, nerede günümüz Müslümanı bizler..!

Peki neden böyle oldu? İslam ülkelerinin kimisinde laiklik, ilke olarak devlette yer aldı ve pek çoğunda da; krallık, sözde şeriat kanunlarına rağmen ''kafalarda'' yer aldı. Bu bir zihniyet devinimi, çok sinsi tehlileydi Müslümanların düşünce ve yaşam biçimlerinde.
Dil ile İslam şeriati dışında her ''izm''e karşı olanlar, nasıl olduğunu hala farkedemedikleri bir süreçte aslında laik yaşamaya başlamışlardı. Dinin yeri ayrı, devletin yeri ayrı diye öğrenim gördüklerinden, bu durumun, kendi dünyalarını, bilinçlerini mefluç ettiğinden habersizdiler.

Efendim namazın yeri ayrı, o vazife onu eda et, sonra çalıp çırpmaya ya da zinaya devam mantığı..Ticarette kapitalist, namazda Müslüman..Davranışta ahlaksız, oruçta Müslüman..Temel mesele buydu ve çözülme bu fikirlerin yayılamsıyla Müslümanlar arasında bir veba salgını gibi işgalini tarumar edişini sürdürdü.

Hep söylediğim şey şudur: 3 şeyden korkmak lazımdır.1-Kadın 2-Para 3-Makam..Ya hepsine ya da mutlaka birine meyil/zaaf vardır biz erkeklerde.Kadınlarda da 1-Çok güzel olmak (bedenen) 2-Zenginlik (dünya malı) 3-Makam (itaat derecesinde itibar görme arzusu)

Samimiyet olmalı. Samimiyet/ihlas yoksa, yapılan her ibadet/davranış olması gerektiği gibi olamaz. Bu sebeple ''mü'minin niyeti, ibadetinden önce/üstün gelmektedir''

Namazı, namaz gibi kılan birisinin (fahşadan) bütün kötülüklerden uzaklaşması lazımdır. Kadınmış, para/haksız menfaatmiş yapamaz.Yapıyorsa, yaptığı ölçüde kılıyor ya da kılmıyordur namazını. Çünkü insan namaz kılmak için (kulluk) gönderilmiştir yeryüzü mescidine..Ya kılarsın, ya da yaşarken şeytanlar kılmışlardır senin cenaze namazını, işini bitirdik, safımıza kattık diye..! Allah'a sığınalım bu halden.

Bankaya güvendiği kadar Müslümanlar birbirlerine güvenemiyorlarsa, belki ancak vahyin tozu kalmıştır üzerimizde.

Samimi inancımız (ihlasımız) erozyona uğramaya başladığı günden beri, halimizle hızla kıyamete biz koşuyoruz.
''Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim'' meşhur hadis-i şerifini hakkıyla tefekkür etsek, laik/seküler ahlak ile İslam ahlakı arasında böyle bocalar mıydık?
Elbette sistemin/rejimlerin, medyanın ve eğitim sistemlerinin bunda müthiş rolünü gözardı edemeyiz. Her meyvenin lezzetli ve güzel yetiştiği iklim ve toprak parçası ayrıdır.Böyle bir iklimden böyle Müslüman diyerek geçiştirmek, bizi kurtaracak mıdır? Yine de fert planında biz de ''Ben güzel ahlaklı olarak yaşamak için Müslüman oldum ve güzel ahlakımla kendimi Yaratanıma sevdirip,yaratılmışı incitmeden; biraz gölgelenip gideceğim bu dünyadan..'' bu niyette samimi olamadığımız sürece, sürünen bir portrenin minik bir figürü olarak sürüncemede sürüneceğiz demektir.

Ebubekir hocanın yazısına dönersek, batı medeniyeti (!) çıkar karşımıza.Parola bellidir: ''Bu can senin, beni rahatsız etmeden canın ne istiyorsa yap!'' Bizdeki karşılığı : ''Allah'tan korkmuyorsan, istediğini yap''mealli hadistir. Aynı cinsten evlenmeler bu anlayış yüzünden değil mi? Kokuşma doruk noktadayken şair haykırır :
''Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama,
Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma!'' (NFK)

''Çünkü evrenin merkezinde "insan" vardır. Oysa Kur'an buna "tuğyan" diyor.''Şeytan da secde emrine, kendince bir mazeret buldu ve isyankar oldu. Kur'anın ''tuğyan/isyan'' dediğine insanlık hürriyet, kişisel hak ve özgürlükler diyerek -haşa- sen bizi yarat/yaşat, sayısız nimetler ver ama hayatı bize verdiğin halde hayatımza karışma diyerek esfeli safiline düşmektedir. (Allah'ın (cc) bizim ibadetimize ihtiyacı yok varyantı da ayrı bir yazı konusu.)

Müslüman güvenilen insan demektir.Kendine güvenmeyene kim, nasıl güvenecek. Güven/vakar yerini komplekslerle beşeri ideolojiler alınca başladı yokoluş ve ahlak fakirliği.
Kalıp olarak, öyle plastikleştik ki, Çin malları bizden kaliteli durmaya başladı. Şu satırları yazan, nasılda utanmadan, yüzü kızarmadan ahlaktan dem vuruyor. Aynı geminin aynı yolcususun ey Can, artık sus ve düşün..!

Modernist Tarihselci Kur'ân Sempozyumu

2011-06-09T16:59:00.001+02:00

Daha önce bu blogda Muhterem Ebubekir Hoca'nın ''Hangi Diyanet'' başlıklı yazısını ''Bir zındık fikirli adam daha : Ömer Özsoy'' manşeti ile vermiştik.

Dar'ül Hikme'de Ömer Faruk Tokat beyin haberi ile ayrıntıları da öğrenmiş olduk.Aynı linki Ebubekir hocanın mezkur yazısına da ekleyerek güncellediğimi duyururken bu haberle teessürümün katlandığını belirtmeden geçemeyeceğim. Aşağıda bir bölümünü iktibas ettiğim haber ne kadar düşündürücü..

Ö.Faruk Tokat, çok güzel bir başlıkla bizdekilerin, onları bile şaşırttığına delil haber üzerinde ne kadar düşünsek ve halimize ağlasak azdır. Hani son zamanlarda camilerde özürlüler için en arkada tektip ve yere monte sandalyeler/sıralar ekliyorlar ya..Dine eklemeye, monte etmeye çalıştıkları pis zehirleri ile bir ilintisi var mı acaba bu iyi niyetli hümanist girişimin diye de insan sormadan edemiyor!? Malum cumhuriyetin başlarında bazı mebusların, camilere sıralar konması ve hatta müzik aletleri gibi kiliseye çevirme istekleri ancak ezanın türkçe okunması ve yavşamış herifler eliyle mevlid derken ilahi (!) ile Kur'an okuma azaltılabilmişti!

Adam hristiyanlığın Cizvit tarikatından ve misyoner ruhlu olarak memleketimizde eğitimle ilgili bulunmasına rağmen, kafir düşüncelerde kendisini geçenlere şaşırmış! Acaba Ebubekir hocamızın yazısında sorduğu can alıcı soruya Diyanet cevap verdi mi? Diyanet İşleri başkanının değişimi ile bir şeyler değişecek mi? Yeni başkana bu mes'ele tekrar sorulacak mı? 2008'den bu yana Özsoy başka ne gibi zındıklıklar içinde Almanya'daki insanımızı zehirliyor? Bu vahim meselenin peşi bırakılmamalıdır.

Bu konuda, yeni Diyanet işleri başkanına Müslümanları protestoya davet ediyorum. Bu tipler mi Almanya'da din dersi öğretmeni yetiştirecekler. Ezherden devşirme mezhepizlerle kaynayan Avrupa'ya şimdi de zındıklar mı yerleştirilmektedir? Bunları az-çok bilen biri olarak, Avrupa'da yaşayanlara çocuklarınızı din dersine göndermeyin demişimdir. Avrupa'da din dersi seçmelidir. Biraz dini bilgisi ve almancası olan, basit bir sınavdan sonra din dersi öğretmeni olabilmektedir.

Müslümanların parası ile Diyanet vakfı, Müslümanları zehirliyor.

Eli kalem tutan herkes bunu hükümete ve diyanete sormalıdır.

"Ankara İlahiyat Ekolü", Cizvit Papazı Prof. Dr. Felix Körner'i Bile Şaşırttı / Ömer Faruk Tokat
Cizvit Teolog Prof. Dr. Felix Körner, Alman akademik çevrelerinin "Ankara Ekolü" temsilcisi olarak gördükleri Prof. Ömer Özsoy'u kıyasıya eleştirerek, "Özsoy'un Kur’ân'a tarihsel boyut kazandırma yönündeki çalışması, kitabı olan ilâhî bir dinin tefsiri olmaktan çıktı" dedi. Cizvit Teologa göre Özsoy'un Kur’ân çalışması, "herkesin kabul edebileceği, tarihsel açıdan allanıp pullanmış etik normlardan ibaret. Yani Kur’ân bir ahlâk kitabına indirgenmiş. Körner, ayrıca, dışarıdan gelen her reform girişiminin aslında Kur’ân'ın kendisinde var olan ıslahatçı potansiyeli yok ettiğini söyledi.
Cizvit teolog Prof. Dr. Felix Körner Ankara'da yaşıyor ve Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde "Yeni Hermeneutik Kuramlar" konusunda çalışmalar yapıyor. Kendisi aynı zamanda Ankara-Ulus'taki Katolik kilisesinin papazı ve Katolik kilisesi diyalog sorumlusu. Geçtiğimiz günlerde rahip Felix Körner'in Diyanet İşleri Başkanlığı'nın hadis projesine danışmanlık yaptığı ileri sürülmüş, ayrıca Diyanet imamlarına "AB uyum" dersleri/seminerleri verdiği iddia edilmişti.''

Dinde Reform, Değişim, Yenilik Olmaz!..

2011-06-08T10:06:00.006+02:00

''36. Merhum Şeyhülislam Tokadi Mustafa Sabri, merhum Düzcevi Muhammed Zahid Kevseri, merhum Mekke Şafii Reisüluleması Ahmed Zeyni Dahlan, merhum Yusuf İsmail en-Nebhani gibi ulema bid'atçilere, reformculara, sapık fırkalara karşı Ümmet-i Muhammed'i uyarmışlardır. Ehl-i Sünnet Müslümanları onlara şükran borçludur. Onları unutmamalıyız ve hatıralarını, eserlerini, görüşlerini canlı ve taze tutmalıyız.'' M.Şevket Eygi/Milli Gazete

"Muâviye'yi Sevmem" Diyen Densize Cevap / Murat Yazıcı

2011-06-06T04:32:00.005+02:00

Doğrusu, Hayreddin Karaman'ın kayda değer bir ilmi veya kütübhanemizde bulundurmak isteyeceğimiz istifadeli bir eseri yoktur. Beynelmilel sahada kendisine itibar edildiğini de görmedik, duymadık. Bu açıdan bakılınca, klasik ma'nâda bir âlim olmadığı gibi, mühim bir araştırmacı veya vasatın üstünde bir yazar da değildir. Ancak, Türkiye'de kendisine itibar eden kesimler olması, gazete ve televizyonlar vasıtası ile bozuk görüşlerini neşretme imkânına sahib olması gibi hususlar, bu şahsı görmezden gelmemize mâni oluyor.
Taha Akyol'la yaptığı röpartajda demiş ki: “Muaviye’yi sevmem, ... Ehl-i Beyt sevgisiyle Muaviye bir kalpte birleşmez!”

Bu kendisinin kıymetsiz görüşüdür. Zaten daha evvel "mut'a nikâhı yapanlara fasık denemez" ma'nâsında anormal sözleri sarfetmiş bu kişi başka türlü söyleseydi, herhalde şaşırırdık.

Ehl-i sünnetin bu konudaki tavrı çok açıktır ve tartışmasızdır. Diğer başlıklar altında uzun yazdım; burada önce Ehl-i sünnetin reisinin sözlerini yazıp, sonra da ikinci bin yılın müceddidinden bir iktibasla noktayı koyacağım.

İmam-ı a'zam Ebû Hanife rahimehullah buyuruyor ki:

"Biz Resulullahın (sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem) Eshâbının hepsini dost ediniriz ve hiçbirini hayır dışında anmayız." (el-Fıkhu'l-Ekber)

"Onların hiçbirinden uzaklaşmayız ve dost edinmekte hiçbirini ayırmayız." (el-Fıkhu'l-Ebsat)

"Takva sahibi her mü'min onları sever ve her kötü münâfık da onlara kin tutar." (el-Vasiyye)

İmâm-ı Rabbânî Ahmed Fârûkî Serhendi hazretleri rahimehullah buyuruyor ki:

"Eshâb-ı kirâmın hepsini ve Ehl-i beytin hepsini sevmek, saymak lâzımdır. Birini sevmemek, hepsini sevmemek olur. Çünkü, insanların en iyisinin sohbeti ile şereflenmek fazîleti, hepsinde vardır. Sohbetin fazîleti ise, bütün fazîletlerin üstündedir." (59. Mektub)
http://muratyazici.blogspot.com/2011/01/muaviyeyi-sevmiyorum-diyen-densize.html

Karaman Hakkında Vesikalar

Ehl-i sünnet tek mezhep mi ?

2011-06-02T21:21:00.000+02:00

"Ehl-i Sünnet-i hâssa" tabiri, Selef'i, "Ehl-i Sünnet-i âmme" ise Müteahhirun'u (sonra gelen ulemayı) anlatır. Bilindiği gibi Ehl-i Sünnet, fırkalaşmanın baş gösterdiği dönemde ortaya çıkmış, "fırkalardan bir fırka" değildir. O başından beri vardır.'' Dr. Ebubekir Sifil / Milli Gazete - 28 Eylül 2004

Celal Yıldırım

2011-05-31T13:14:00.006+02:00

Celal Yıldırım : Teymiyye’yi öve öve bitiremiyor. Bir kitabında hanbeli mezhebine sülük etmiştir derken. (1) Bir başka kitabında Teymiyye için "Mutlak Müctehid" tabirini kullanıyor.(2) Bu iki ifadeden biri mutlaka yalandır. Zira mutlak müctehidin başka bir mezheble amel etmesi haramdır.Yine mutlak müctehid başka hak mezhebin ictihadına da dil uzatmaz. Kendi ictihadı ile amel eder.

İslam H.İctihad adlı kitabında Teymiyyeyi İmam-ı Gazali hazretlerinden üstün görüyor! Gazali hazretlerini (Rh.A) küçümsüyor (sh.8).

"İslam itikad ve hükümlerine doğru bir perspektiften bakarak, hakiki mukayese ile izah işini müstesna bir şekilde başarmak ANCAK Teymiyye’ye nasib oldu (sh.9)" diyerek, geçmiş cümle müctehid imam ve alimleri böylelikle küçümsemek, yok saymak, inkar etmek gibi korkunç bir hal ile ümmetin icmaından ayrıldığını fark etmek zor olmasa gerek.

Yani Teymiyye'ye gelene kadar İslam'ın itikad ve hükümlerini demekki İmam Maturidi, imam Eş'ari bari olsun başarılı bir şekilde anlatamadılar'a işi getiriyor.Mezhepsiz Mevdudi'yi büyük İslam alimi olarak tanıtıyor.(3) Yine aynı kitabında Hamidullah'ın "Bilindiği gibi İslam hukukunun temeli, bütünü ile Kur'an ve Sünnet'e dayanır" sözünü sened olarak naklederken, İcma ve Kıyas'tan habersiz olması düşünülemez! Zira edille-i Şer'iyye dörttür.Mezhebini bile bilmediği Ebu Zehra'dan nakillerde bulunur.

Mezhepleri incelediği kitabından bir cümleyi utanarak ve haşa diyerek nakledelim :"Peygamber (SAV), karılarından birini öptükten sonra, abdest almadan namaza durdu." Bu ifadenin çirkinliğine/hayasızlığına yorum bulmakta zorlanıyorum.Yıldırım bu ifade tarzını, hararetle okuduğu Hamidullah' dan öğrenmiş olsa gerek. Aynı kitabta (sh: 240 ) Dört hak mezhebi kıyaslayıp, İmam Malik ve Ahmed..ictihadları İslam ahlâkına daha uygundur."(!) Mezheplerüstü bir konum.Bunu memleketimizde yapan başka isimler de var ne yazıkki..

Seyyid Kutub üstadı gibi..Yani Şafii ve hanefi ictihadlarını İslami ahlaka uymamakla itham, kendi mezhebini-tabi varsa- beğenmeyiş. İmam-ı Rabbani (ks) hazretlerimize göre bu İLHAD’dır, mezhebden çıkıştır.Mezhebden çıkma'da El Kevseri'ye göre, dinden çıkmaya bir vesiledir. (4)

Burada bir parantez açmakta fayda var.Fıkıhçılar, nakil esasında mutlaka o mezhebin müftabih kavlini okuyucuya, avama bildirmelidirler ki; halk şaşırmasın. Neye göre amel edeceğini bilsin.O bu kitabında bunu da yapmamıştır. Şevkani isimli mezhebsize :" İmam-ı Rabbani Muhammed Şevkani.." tabirini kullanabilmiştir.

Tasavvuf düşmanlarını böylesine öven, mezheplere böylesine bakan birisinin, bol miktarda tasavvufi eseri dilimize tercüme etmesi oldukça dikkat çekecidir. Para kazanmak için mi, yoksa tercüme eder gibi gözüküp eserleri reform süzgecinden geçirme vazifesi mi, yoksa her ikisi de mi ?
_________________________

(1)Celal Yıldırım, İslam Hidayeti, sh.5
(2)C.Yıldırım, İslam Hukukunda İctihad, sh: 198
(3)C.Yıldırım, Kur’an Ahkâmı, sh: 22
(4)M.A. Demirbaş, Mezhepsizler, I/326
(5)M.A. Demirbaş, a.g.e. II/186

Yeni doğan bebek neden ağlar?

2011-05-29T14:26:00.001+02:00

Abdurrahmân-i Tâğî (k.s) buyuruyor: ''Cenab-ı Hakk insanı dört ana unsur ile nefisten yarattı. Sonra ona eksik bir nisbetle karışık olarak ruh üflemek istedi. Sonra dört letaifle birlikte ruh da kattı. Ruh ile letaif kendi alemlerine karşı meyilli ve Rablerini sever olarak yaratıldı. Anasından doğan bir çocuğun doğum anında ağlaması gibi ruh bu alemle ilgi kuramadığından asıl vatanından ayrı düşmesinden dolayı gariplik çekip, asıl vatanı olan emir alemine karşı bir özlem duyar.''

M.Esed meali / Dr. Ebubekir Sifil

2011-05-29T08:55:00.001+02:00

Soru: "(...) Ben yıllar evvel Yeni Şafak gazetesinin dağıtmış olduğu Muhammed Esed mealini aldım. Sonra duydum ki bir kaç yerde ehli sünnet dışı söylemler var. (Mucizenin inkarı gibi). Birkaç arkadaşla meseleyi tartıştık. Bir kısmı Esed'in önemli bir şahsiyet olduğunu söyledi. Bu konu hakkında bizi bilgilendirirseniz seviniriz."

Cevap

İtikadî noktada arızaları olan bir kimsenin bir yandan da "önemli" olarak nitelendirilmesi, neyi öne aldığımız ve önemsediğimiz sorusunu cevaplandırış tarzımıza göre değişecektir. Neye nasıl inanmamız gerektiği meselesinin önemini büyük ölçüde yitirdiği günümüzde başka hususların öncelenmesine şaşırmamalı...

Muhammed Esed'in kaleme almış olduğu, dilimize Kur'an Mesajı adıyla çevrilmiş olan mealde Ehl-i Sünnet'e aykırı yerler olduğu, gerçeği yansıtan bir tesbittir. Esed'in, mealinde Ehl-i Sünnet'i bid'at fırkalardan ayıran nesh, şefaat, kabir azabı... gibi hususlarda, hatta bid'at fırkaların dahi kabul ettiği nüzul-i İsa (a.s), cehennem hayatının ebedîliği gibi hususlara muhalif yorumlar ileri sürüp savunduğu bilinen bir husus.

Bu söylediğim hususlarla ilgili olarak şu ayetlere düştüğü notlara bakılabilir:

Kâfirler için cehennem azabının ebedî olmadığına dair: 78/en-Nebe', 23'e ve 40/el-Mü'min, 12'ye düştüğü notlar.

Şefaat inancı konusunda: 10/Yunus, 3'e düştüğü not.

Hz. İsa (a.s)'ın göğe kaldırılışı ve yeryüzüne tekrar gelişi konusundaki İslam inancına aykırı yorumları için: 4/en-Nisa, 158'e ve 43/ez-Zuhruf, 61'e düştüğü notlara bakılabilir. Bu konuda kabir azabıyla ilgili ayetleri de inkâr doğrultusunda meallendirdiği görülen Esed, zaman zaman yaptığı bir şeyi burada da yapar ve 71/Nûh, 25. ayetinde kabir azabına hiç değinmez ve bu tavrını da ez-Zemahşerî'yle refere eder. Ancak ez-Zemahşerî, o yorumla birlikte kabir azabını da gündeme getirmiş ve ayetin ona da delalet edebileceğini belirtmiştir.1 Esed'in burada ez-Zemahşerî'nin bu görüşüne hiç değinmemesi dikkat çekicidir.

Modern zamanların en büyük fitnelerinden olan "Ehl-i Kitab'ın, Kur'an-ı Kerim'e ve Efendimiz (s.a.v)'e iman etmeden kurtuluşu elde edip cennete gideceği" inancını savunması da Esed'in üzerinde yürüdüğü çizginin mahiyeti konusunda yeterince açıklayıcıdır.

Esed'in, cinlerin ontolojik varlığıyla ilgili söyledikleri de dikkat çekicidir. Mealin sonuna koyduğu "ek"lerden birisini bu konuya tahsis ettiği malum. Orada söyledikleri dikkatli bir gözle tetkik edildiğinde Esed'in cinlerin varlığı konusunda çok da rahat olmadığı, muğlak birtakım ifadelerle meseleyi muallakta bırakmayı tercih ettiği görülmektedir. Bu konudaki bir yorumu için 6/En'am, 128'e düştüğü nota da bakılabilir.

Okuyucu sorusunda da belirtiliği gibi Esed'in bir diğer "farklı" yanı da Efendimiz (s.a.v)'e verilen mucizeleri inkârıdır. Örnek olarak 17/el-İsrâ, 59. ve 93. ayetlerine düştüğü notlara bakılabilir.

Burada kısaca ifade etmeye çalıştığım hususlar Esed'in "Ehl-i Sünnet çizgiye riayet" gibi bir hassasiyet taşımadığını, hatta yer yer hiçbir İslam fırkasının söylemediği şeyleri ortaya atıp savunduğunu göstermek için yeterli olsa gerektir.

1 Bkz. el-Keşşâf, VI, 219.

Ruznamemden notlar

2011-05-28T12:53:00.001+02:00

''Fiziksel güzelliğin ömrü birkaç saattir. İç güzellikle takviye edilmediği taktirde mum gibi erir, biter, tüm “cazibe” kaybolur...''
''Aradaki mesafenin uzunluğu, gerçek dostlukların ve sevgilerin büyüyüp gelişmesine engel değildir...''
Yavuz Bahadıroğlu

İşaretli şehirler

2011-05-28T08:13:00.001+02:00

''İstanbul'un her noktasında karşınıza çıkan İslam mührü (biz buna "tarih" diyoruz), unutmayalım ki "sonuç"tur. İstanbul bu mühür sebebiyle Nebevî işrarete mazhar olmamış, tam aksine Nebevî işarete mazhar olduğu için bu mührü taşıyan şehir hüviyetine kavuşmuştur.'' Dr. Ebubekir Sifil

Günahkar, Kusurlu, Hatalı Müslümanlar / Mehmet Şevket Eygi

2011-05-27T04:49:00.003+02:00

''Zamanımızda Türkiye Müslümanlarının belli başlı günahları, noksanları nelerdir? Bunların bir kısmını saymaya çalışacağım.

(1) İtikad yani inanç konusunda büyük bozukluklar vardır.Kur'ana, Sünnete, Selefe aykırı bid'atler çoğalmış ve yayılmıştır. Bilenler bilmeyenleri uyarmamakta, bilgilendirip aydınlatmamaktadır. İtikadi meselelerde küfre kadar giden vahim bid'atler görülmektedir.

(2) Dinin direği olan beş vakit namaz halkın büyük kısmı tarafından terk edilmiştir. Bilenler bu konuda cahilleri, gafilleri, günahkarları uyarmıyor.'' devamı burada

Gözlerim..

2011-05-26T17:21:00.005+02:00

Gözlerim..hüzün çeşmesi gözlerim,
Göremeden seni, geçti günlerim..
Gözlerim mahsun, gözlerim çok yorgun sevgilim
Ve gözlerim ilk önce akacak toprağa..!

Anneciğim

2011-05-26T11:48:00.001+02:00

Ak saçlı başını alıp eline,
Kara hülyalara dal anneciğim!
O titrek kalbini bahtın yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,
Gecenin ardında yine gece var;
Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,
Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadın yayılmış, çırpınmak için;
Bu kış yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciğim!...

(1926)

Necip Fazıl Kısakürek

dünya hapishanesinde özlenenlerden..

2011-05-25T21:42:00.003+02:00

Artık dört mevsimi yaşadığımızı söyleyemeyiz..!Lapa lapa yağan kar da görünmüyor çoktandır..

İki mevsim var, yaz ve kış..Siyah-beyaz gibi oldu. Neyseki imsak vakti girer girmez hala kuş cıvıltılarından, kuşların neş'esinden mahrum değil mekanize olmuş kulaklarımız..Kışa kadar sürer onların toplu zikir meclisleri..

Yapraklardaki tomurcukları; dallardaki mis kokuları içselleştiremeden beton yığınlarının arasında günler mi bizi, biz mi günleri eskitiyoruz..kum saatimiz hızla akıyor, işte gerçek bu..!Kelebekler, arılar ancak ilkokul okuma kitaplarından kalan tatlı hatıra oldular..

Sevgili Efendimiz aleyhisselatü vesselam'ın tebessümlerinde bile hüzün vardı der siyer kitapları..
''Benim bildiklerimi bilseydiniz, az güler çok ağlardınız'' buyuran da yine Efendimiz aleyhisselatü vesselam..

Bu sebeple cahil cesur oluyor (günahkar yaşayabiliyor)demekki..

Bu yıl da ilkbaharı yaşayamadım, bir şey anlamadım.Ömrümün sondan kaçıcı baharı da geldi geçti bir çırpıda..

Evet, çok eşlilik yasal olsun / Mustafa Akyol

2011-05-25T10:33:00.001+02:00

''Amerikalı hukuk profesörü Jonathan Turley’nin “Çok Eşlilik Yasaları Kendi İkiyüzlülüğümüzü Gösteriyor” (Polygamy Laws Expose Our Own Hypocrisy) başlıklı USA Today makalesi, bu konuda tartışma yaratmış yazılardan biri. Turley şöyle diyor:

“Bireylerin, istedikleri sayıda partner ile istedikleri biçimde cinsel ilişkiye girebileceklerini anayasal bir hak olarak tanıyoruz. Dolayısıyla, bir insan çok sayıda partner ile yaşayabiliyor, hatta onlardan çocuklar yapabiliyor. Ama o partnerlere karşı yasal bir sorumluluk kabul edip de onları ‘eş’ edinirlerse, onları hapse atıyoruz !”

Turley’in sözünü ettiği iki yüzlülük, Türkiye’de de bolca var: Konu “zina” olunca “yatak odasında devletin ne işi var!” diye köpürenler, o yatak odasına sayısız “nikahsız partner”le girme özgürlüğünü savunanlar, aynı mekana “nikah eşler”le girilmesine şiddetle karşı.''yazının tamamı burada

Üstad Necip Fazıl’ın vefatının 28. yılı.

2011-05-25T09:33:00.005+02:00

Gazete birinci sayfalarına bakıyorum.Yeni Şafak, Milli Gazete, Zaman..Üstadımızla ilgili bir habere rastlayamamanın hüznünü yaşıyorum, 28. hasret yılında..Bir tek Yeni Akit sürmanşet denilen yerden vefasını göstermiş. Düşünce adamı, şairler sultanı, sizi de unuttu yetişmesinde emek sarf ettikleriniz..Ama siz buna da gücenmezsiniz, ''insan Rabbine bile nankör''ken, hemcinslerine haydi haydi nankör ve vefasızdır.
Nasılsa artık yerindeniz doğrulup o vefasız sevenlerinize, geçmişte haykırdığınız gibi :
''Meğer ben, bir ömür, katırların yemliğine saman yerine orkide doldurmuşum!.'' diyemezsiniz.

Belkide biz vefasızlarınıza da aldırmadan şu cevabı verirdiniz Üstadım :

''Ben, taş kafalı komünistlerin, köksüz ve başıboş liberallerin, kanser virüsü siyonistlerin, iç tahrip ajanı devrimcilerin ortaklaşa düşmanı olduğu ve sistemli şekilde ademe mahkûm ettiği, okuma kitaplarında ismini kazıdığı, fakat buna rağmen ilâhî bir tecelli ile toprağı altından kaynatmayı ve üstüne meltemler, ürpertiler, zelzeleler sermeyi ve etrafına çelikten bir gençlik hisarı çekmeyi gaye edinmiş ve tam 44 yıl tek derece yön değiştirmemiş belâlı adamım; ve bedbaht olduğum kadar mesudum!''

Eyüp Sultan'da sizi ziyaret edip, rüyama çıkmanız için seslendiğimin 3. gecesi, sizin namaz kıldırmak için önümüze geçmenizi ve ardınızda namaza saf tuttuğum o zamanı nasıl unutabilirim..Makamınızda cennet hayatı bahşetmesini Allah Azze ve Celle'den niyaz ederiz. Asil ruhuna fahiha..

29 mayıs, M.Altan makalesi buradan okunabilir.

26 Mayıs’ta doğulup...

25 Mayıs’ta ölünür mü?

Şairseniz ölünür...

Sorulara cevaplar.(Dinar,ehl-i beyt, namaz)

2011-05-24T12:42:00.008+02:00

( buna denk malı olanı zengin addetmiştir, böyle birine zekat verilemez.''

Namazı ezan okunur okunmaz kılmıyorum,
mahsuru var mıdır ?

Aslında bu soruya uzunca bir zaman ve yazı gerekir.Daha fazla bekletmemek için özetle ayet yada hadislere girmeden (ki nette bu konuda çok yazı bulabilirsiniz) biraz kelam ilminden hareketle: Sizi çok sevdiğiniz biri (eş, anne, mürşid..) yada Vali, Başbakan..çağırsa, siz hemen gitmezlik yapabilir misiniz? Ya da siz o davetten çok sonra -nefsinizin müsaadesi mucibince- davete icabet etseniz çok büyük bir ayıp ve saygısızlık olmaz mı? Çağıran Hz.Allah celle celalüh. Çağırılan bahtiyarsa yalnızca bir kul..Bunca nimetleri veren için her an namazda olmalıdır.Biz bu imtihan alanına namaz kılmak için gönderildik.Nasılki yeryüzü bu ümmete mescid kılındı, bunu iyi tefekkür etmek lazım. Öyle de dünya hayatını mescid, yaşantıyı da namaz eylemek en birincil eylemimiz/düşüncemiz olmalıdır.Namaz kul olmaktır.Dosdoğru ve kişiyi kötülüklerden alıkoyan namaz..

Buhari'de (2449) Hz. Enes (ra) 'dan şu nakledilir :'' Hazreti Peygamber aleyhissalatü vesselam devrinde mevcut olan şeylerden (kelime-i şahadet dışında) hiç birini artık göremiyorum.
Kendisine : '' Namazı da mı ?'' diye itiraz edilince, Hz. Enes (ra) efendimiz : '' Namaza da ne yaptığınızı bilmiyor musunuz ? Öğleyi akşama yakın kılmadınız mı? '' buyurur.
Bu hadise bile namazın ehemmiyetini anlamaya yetmelidir. Daha fazla bilgi muteber tefsirlerden okunmalıdır.

Ashabı kiramla ilgili nakillerinizi okudum, ya ehl-i beyt ?

Ashab-ı Kiram hazeratı ile ilgili mezkur nakillerimde bu kadar ağır ve tehdit edici ikazlar olursa, varın siz ashab-ı kiramdan çok daha yakın ve önde olan ehl-i beytin kadr-ü kıymetini. Bu konuda da muteber sitelerden detaylı bilgi alabilirsiniz. Ben üşenmeyeyim geçenlerde bitirdiğim (şahsıma hediye edilen) bir kitaptan çok hoşuma giden yeri sizinle özetleyerek paylaşayım:

''..Yine birgün Hz.Cebrail, Peygamber aleyhissalatü vesselam Efendimizin huzurunda bulunuyordu. Henüz küçük olan Hz.Hasan ya da Hz.Hüseyin'den biri dedelrinin yanında vahiy meleğini Hz.Dihye suretinde görünce diğer kardeşini de çağırarak, Hz.Cebrail'in dizlerine oturup, birisi ellerini Hz.Cebrail'in (as) koynuna soktu.
Efendimiz aleyhissalatü vesselam bu durumdan utanıp engellemek istedi. Fakat Hz.Cebrail :

''Ya Resulallah niçin sıkılıyorsunuz. Hz.Fatıma teheccüd namazı kılarken ya da uykusundayken Hak Teala beni gönderir ben onların beşiklerini sallarım. Böylelikle namaz zamanı anneleri namazını rahatça eda ederdi, uyku zamanı da uykusundan uyanmamış olurdu.''

Hz.Dıhye (ra) sefere çıkar dönüşünde Hz.Hasan ve Hüseyin efendilerimize hediyelerini koynunda getirirmiş. (Ehl-i Beyt İmamları, Siraceddin Önlüer, Semerkand yay.sh:31-32 ) İşte ehl-i beytin Allah (cc) katındaki yerine bir işaret..

Dua eder, dualar beklerim.

Avrupa Fetva ve Araştırma Konseyi (!)

2011-05-23T16:25:00.010+02:00

Muhterem Ebuebkir Sifil hocanın bugünkü ''Bir başka açıdan Bosna'' başlıklı makalesinden öğrendiğimize göre :''...Gerçi Hakan hocanın savaş sırasında yaşanan bir durumla ilgili olarak Boşnak alimlerin görüşünün hangi istikamette olduğunu sorması üzerine Ayet beyin meseleyi Yusuf el-Karadâvî'nin başkanlığındaki Avrupa Fetva Konseyi'ne havale etmesi ..'' paragrafından Avrupa Fetva Konseyi'nin Karadavi başkanlığında faaliyet gösterdiğini üzülerek öğrenmiş bulunuyoruz..(1)

O Karadavi ki, kendisini -ilmi yüksekliğinden dolayı (!) - hiç bir mezhebe tabi/bağlı görmeyen, taklid aklın çalışmasını durdurur diyerek bunca mezhep bağlısına hakaret eden,( mesela ikinci binin müceddidi koskoca İmam-ı Rabbani hazretleri -kuddise sirruh-itikadda müçtehidken hanefi mezhebini taklid ederek ibadet hayatını düzenlemiştir.)ve ''üniversiteye alınmayan başörtülü kızlar başlarını açabilirler'' fetvasıyla İslam dünyasında hayli şaşkınlığa sebep olan birisi.Fazla malumat için buraya bakılabilir. Bu zattan mı fetva alacak Müslümanlar ? Vaah ki ne vah..!

Avrupa Milli Görüş cemaatlerinin de içinde Ezher mezunu mezhep ve tasavvuf düşmanlarının kendilerine yer edindiği acı gerçeğiyle işbu fetva konseyini birleştirdiğimizde orada yaşayan Müslümanların vahim durumu bariz bir şekilde ortaya çıkar. Araştırsak bu konseyin kimler eliyle kurulduğu meselesi bizi çok daha derin hakikatlere götürür kanaatindeyim.

Şimdi Avrupalı Müslümanlar bu adamı fetva konseylerinin başına geçirmişler. Ne diyelim, klavuzu mezhepsiz olan Müslümanların, yolları hüsrana çıkar.

(1) Bu cümlem Avrupa'da yaşamayan ve konuya uzak olanlar içindir.Sanırım toplantılardan biri de İstanbul'da yapılmış idi. Karadavi ile ilgili Taha Hakan Alp hocanın şu makalesi de okunabilir.

Bid'at ehli ile ilgili dinimizin hükümleri nelerdir?

2011-05-21T20:34:00.009+02:00

Malum, bid'at konusu (hasenesi ve seyyiesiyle) literatürümüzde geniş yer bulmuş bir konudur. Ama bu konuyu ''sünnetimden yüz çeviren'' hadisi gibi mutlak ibadet yada kılık-kıyafet şekliyle sınırlı tutmak yanıltıcı olur. Söz gelimi mealen :'' Ümmetimin fesada uğradığı zamanda sünnetime sarılana yüz şehid ecri verilir.'' hadis-i şerifini de sakal bırakmak, sarık takmakla sınırlamanın bizi tam hakikate götürmeyeceği gibi..

Fesada uğrama zamanları nedir ve hangi hadiseleri bünyesinde barındırır sorusunun cevabı oldukça önemlidir ve bu ayrı bir yazı konusudur.Bir değil tam 100 şehidin ecri hangi şartlar sebebiyle verilecektir?

Evveliyetle öyle devirlerde ''sünnete sarılmak'' (ki Mektubat-ı Rabbani okuyanlar bunu hemen fark edeceklerdir) ehl-i sünnet vel cemaat olarak tavsif buyurulmuş, fırka-i naciye olmakla mümkündür.Yani, öncelikle itikatta ''sünneti seniyye'' üzerine olmaktır Müslümana 100 şehid ecri getirecek olan. Her bid'atin bir sünneti örttüğünü, iptal ettiğini tasavvur ettiğimiz zaman mesele kendiliğinden vuzuha kavuşmuş olur.

Haliyle bid'atde kendi kendine oluşmaz, her bid'atin ''çığır açıcısı/imamı/önderi '' ve o önderlere tabi olan taklitçi önderler ve tabiileri vardır.

Bid'atçi, başka isimlere de sahiptir. Dinde reformcu, mezhepsiz gibi..

Bu özet girişten sonra başta Sevgililer sevgilisi sallahü aleyhi vesellem efendimize (Hamidullah gibi) yada sevgili ashabına radiyallahü anhüm ecmaın (S.Kutub gibi) dil uzatmanın yanında; cehennemin ebediliğinden; recme kadar geniş bir yelpazede 1400 yıllık nakil ve sünnet cadde-i kübrasından, heva çıkmazına sapanlar da bid'at ehlidirler.Şimdi bu hüsran ehliyle ilgili nakillere geçelim:

''Kim, hidayetime uyarsa ne sapıtır, ne de hüsrana uğrar.'' (Ta-ha : 123 ) Razi tefsirinde uzun izahat okunabilir.

''Kim, şu dine uymayacak bir şey uyduracak olsa, bu merduttur, kabul edilmez.'' Buhari ; İ'tisam 5, Büyü 60, Sulh 5 ; Müslim 1718; ebu Davud / 4606 )

''Kim, cemaat(imiz)den bir karış uzaklaşırsa; İslam bağını boynundan çıkarıp atmış olur.'' Ebu Davud: 30/ 4758, Tirmizi : 3/ 2867 )

"Bid'atçinin sohbet fesadı, kafirin sohbetinden daha çoktur.Bütün bid'atçilerin en habisi o kimselerdir ki, Resulullah sallallahu aleyhi ve sellemin ashabına buğz ederler. Şu mana açıktır ki, Allah-ü Teala bu zümreyi "küffar" olarak anlattı, şöyle buyurdu :"Kafirlerin onlara (yani ashaba kinli) öfke duymalarına.." (Hucurat: 29)

Kur'an-ı Kerimi ve şeriatı bizlere bildiren Eshab-ı Kiram'dır.Onlardan biri kötü olursa, Kur'an-ı Kerim sağlam olmaz. Şeriatın doğruluğuna güven kalmaz. Kur'an-ı Kerim'i Hz.Osman radiyallahü anh topladı. Hz.Osman (ra) için dil uzatılırsa, Kur'an-ı Kerim'e dil uzatılmış olur. ZINDIKLARIN böyle itikadlarından Allah-ü Teala'ya sığınırız." buyuran İmam-ı Rabbani -kuddise sirruh- hazretlerinin meşhur Mektubat’nın en az üçte ikisi ehl-i bid’atın zemmi, kötülenmesi, ayıplanması ve imhası için kaleme alınmıştır.

Biz, ikincibin yıl yenileyicisi İmam-ı Rabbani hazretlerinden daha merhametli değiliz; o ne demiş ve buyurmuşsa, bizim (ehli bid’at ve din hırsızları reformculara) hem de eksiğiyle yaptığımız da öyle olmalıdır.

Ol mübarek (ks), Hulefa-i Raşidin’in isimlerini hutbede zikretmeyen bir hatibe karşı, adedinin zıddı bir halde, bütün bir beldeyi muhatap alarak, bir mektup kaleme alıyor; bu durumun neden hemen karşılığının verilmediğini, neden sadece “sükutla” karşılandığını “tehditli” olarak soruyor. Kendisi orada olsa ne yapacağını da “FARUKİ DAMARIM KABARDI” buyurarak gösteriyor. (Bilindiği gibi İmam-ı Rabbani hazretleri Hz.Ömer -radiyallahü anh- soyundandır. )

Süfyanı Sevri Hazretleri “Bid’atçıya su bile götürülmez; isterse çölde ölüyor olsun!” buyruğunu iyi tefekkür etmek lazımdır. (Furkan dergisi, Aralk 1998, sh:18-38)

" Bid'at sahibi, bid'atinden vazgeçmedikçe, Allah-u Teala onun hiç bir ibadetini kabul etmez.'' (İbn-i Mace, Hadika ve Berika)

"İbn-i Abbas (ra) bildirilen hadis-i şerifte "Bid'at ehlini sevenlerin ibadetleri kabul edilmez, kalblerinden imanları çıkarılır"buyurulmuştur.

"Allah Teala bid'at sahibine kızanın bütün günahlarını mağfiret eder ümidindeyim"Fudayl bin İyad kuddise sirruh. (Abdülkadir Geylani (ks), Gunye'tüt Talibin, sh: 118)

Bir başka hadis-i şerifte :"Bid'at sahibi olanlara hürmet eden, ölü veya dirilerini metheden veya büyük bilen İslamiyeti yıkmaya yardım etmiş olur." (Tarikatı Muhammediye)

''Allah celle celalalühü (dinde, amelde, inanışta, bid'at itiikat taşıyan) bid'at ehlinin ne duasını, ne zekatını, ne namazını, ne de sadakasını kabul eder. Yani hiçbir şeyini kabul etmez.NİHAYET BUNLAR KILIN HAMURDAN ÇEKİLİŞİ GİBİ DİNDEN ÇIKARLAR'' Hadis-i şerif Hz.Huzeyfe (ra)dan ( Ramuz :1/92; 2/489 )

"Bir bid'at ehli gördüğünüzde, yüzüne nefretle bakınız.Çünkü Cenabı Hak bütün bid'atçilere buğzeder.Onların hiç birisi sırat köprüsünden geçemeyecek, hepsi sinek ve çekirgeler gibi, dökülüp cehenneme yuvarlanacaktır." (Feteva-i Haremeyn sh:19)

Hadis-i şerifte sallalhü aleyhi ve sellem efendimiz buyurdu : "ORTALIK KARIŞIP, YALANLAR YAYILIP, DİNDEN OLMAYAN ŞEYLER ORTAYA ÇIKINCA, ADETLERE KARIŞTIRILINCA VE ESHABIMA DİL UZATILINCA, DOĞRUYU BİLENLER HERKESE BİLDİRSİN. ALLAH-U TEALA'NIN, MELEKLERİN VE BÜTÜN İNSANLARIN LANETİ, DOĞRUYU BİLİP DE, GÜCÜ YETTİĞİ HALDE BİLDİRMEYENLERE OLSUN.ALLAH-Ü TEALA BÖYLE ALİMLERİN FARZLARINI VE DİĞER İBADETLERİNİ KABUL ETMEZ." (İmam-ı Rabbani (ks), Mektubat, c.1, 251. mektup)

"Bir kimse bid’at sahibine, Allah için kızarak baksa, Allah-ü Teala o kimsenin kalbini emniyet ve imanla doldurur. Bir kimse bid'at sahibini aşağı görse, Allah-u Teala o kimsenin cennette derecesini yüz kat yükseltir. Bir kimse bid'at sahibiyle güler yüzle ve onu sevindirecek bir hal ve söz ile görüşürse; o kimse Allah-u Teala'nın Muhammed aleyhisselatü vesselam üzerine indirdiği şeyi küçük görmüş ve tahkir etmiş olur" (Gunyet-üt Talibin, sh.118 ) aynı hadis-i şerif Ramuz'da (c:2/406) İbn-i Ömer nakliyle daha uzunca yer almakta ve : ''Kim bid'at sahibine sert muamale ederse, Allah Teala onu en büyük korku gününde emin kılar.'' kaydı da vardır.

"Bid'at sahibine kıymet veren İslamiyeti yıkmaya yardım etmiş olur." (Mektubat)

Süleyman İbn-i Yesar’dan rivayet edildiğine göre, Sabiğ isimli bir adam, Medineyi Münevvere’ye gelip, müteşabih ayetlerden sorduğunu öğrenen Hz.Ömer -radiyallahü anh- efendimiz adama kim olduğunu sorarken, bir taraftan da hurma dallarını hazırlatıp, onu öylesine dövdü ki, adamın kafasını kanattı. Adam, sonunda dayanamıyarak : “Yeter! Ya Emirel Müminin, kafamda bulduğum yanlış fikirler gitti” dedi. Bunun üzerine Hz.Ömer -radiyallahü anh- o adamın memleketine dönmesine müsaade etmekle beraber; Musa El Eş’ari hazretlerine; Müslümanlardan hiç kimsenin onunla oturmamasını emreden bir mektup yazdı.
Ebu Osmanı Nehdi -radiyallahü anh- buyurmuştur ki :Bu mektup üzerine biz, yüz kişi arada iken Sabiğ denen bid’atçı gelse, hemen o meclisi terkederdik.

Şimdi düşünelim ! İslamın en parlak devrinde Hz.Ömer -radiyallahü anh-ın Sabiğ hakkındaki bu talimatı, sahabe ve tabiin gibi kıymetli zatların bu gibi sapık fikirli insanlardan bu şekilde kaçışları, bu fitne zamanında bulunan bizimi gibi acizlere, ehl-i sünnet ve cemaat itikadını son derece titizlikle muhafaza etmenin, ehl-i sünnet ve cemaat mezhebimizin Kur’an ve Sünnet’e ( İcma ve Kıyasa) dayanan doğru inancına zerre kadar muhalefeti olan kişilerin yanıltıcı eserlerini, onlarla (yüzyüze) mücadeleye girişmekten, hatta onlarla karşılaşmaktan dahi son derece sakınmak gerektiğine büyük bir tenbihtir. Kaldı ki, sahabe ve tabiin Sabiğ denen kişiden, son derece alim ve takva sahibi olmalarına rağmen derhal uzaklaşıp, yüz çevirmişlerdir. Günümüzde televizyonlar vasıtasıyla masum hanefi ve şafii mezhebindeki insanımızı sapık fikirleriyle; tatlı söz ve güler yüzle zehirleyen profesör ve ilahiyatçı taslaklarının ne ifade ettiğini bir daha düşünebilen; onları asla dinlemez!

'' Çöldeki bedevilerin ve mahalle mektebindeki çocukların dini üzere olun. Bu dini takip edin. KENDİNİZDEN KATIP KARIŞTIRMAYIN VE TAKLİD EDİN !'' (Ahmed b.Hanbel,Müsned 4/126; İbn-i Mace, Sünen 6/ 43 )

Nitekim İsmet Garibullah -kuddise sirruh- Hazretleri Risale-i Kudsiyesinde şöyle buyurmaktadır : ''Kıymetli Evladım, tefsir, hadis, ilmi kelam ve fıkhı bilki selamet bulasın. Karanlık fikirli, ehli bid’at kişilerle görüşme, çünkü onlar seni berbad ve sapık ederler..Onlarla oturursan öyle pas alırsın ki, (seni ) her kalaycı paklayamaz, yani öyle şüphelere düşersin ki, her mürşid seni o şüpheden kurtaramaz ( kurtaracak bulunursa da sen onu bulamadan ölürsen helak olursun.)''

Tekrar edelim, bu sapıkları televizyon ekranında seyretmek, onlarla bir arada oturup kaynaşmak gibidir.Asla onların ne dediğini merak edip, bakmamak, dinlememek gerekir. Bu sahih imanın muhafazası açısından çok büyük bir önem arz eder.

Bu konuda daha birçok hadis-i şerif ve alimlerimizin kıymetli uyarıları mevcuttur. Yukarıda özetlediğimiz uyarılardan sonra bu adamların yaldızlı, zehir gizli kitaplarını hala evlerinde barındıranların, onlarla ahpaplığını sürdürenlerin akibetlerinden korkulur !

hasbihal..

2011-05-20T19:50:00.004+02:00

Hac hatıratına devam edip etmemekte, dahası ilk yazıyı kaldırıp-kaldırmamakta kararsızken dün gece Türkiye'de yaşayanlar bilir, memleketimizin Kütahya merkezli batısı, orta anadolusu falan iyice bir sarsıldı..Gazetenin biri ''deprem kendisini hatırlattı'' diye başlık atmış..Tabi Allah Teala kendisini hatırlattı diyecek hali yok ya!

Uykumda sallanan yatağımda emin olmak için avizeye baktım, beşik gibiydi..

Allah azze ve celle'den korkulmaz mı? Garip hisler..Bir yanım çok korkarken bir yanım bana dünyanın faniliğini, geçiciliğini hatırlatıp; gazabından merhametine sığınma duygumu kabartan depremden şikayetçi değil mi ne?

Namazın bile kılınışı farklı oluyor..

Huşu kanat çırpıyor melekler gibi, alnım secdedeyken..

Bir garip ikilem benim için deprem..Hacet gidermek için kapıda bir süre duruyorsun, içerdeyken olur mu diye..Dua, dua..

Orada ölmeden çıkıldığı için şükürler kalbin derinliklerinden..

Allah, isterse her kulunu kendine ''kul'' eder. İster isteyerek, ister istemeyerek..Dilerse kendi evinde uyutmaz, oturtmaz..Sokaklara döker.

Dilerse bir yudum su içirmez..MÜLK ONUN..Dilediğini dilediği gibi yapan O'dur. Celle Celalüh.

* * *

Az önce istatistiklere baktım.(416) Maşaallah dedim. Kendi halindeki bu bloğun ziyaretçisi sayısı tarihi rekorunu kırmış bugün..İnşaallah fayda sağlıyordur. Bu arada, bu yazıyı okuyacaklardan word press falan diyorlar, başka blog/site konularında kabiliyeti ve zamanı olan ehl-i sünnet müdafaacısı kardeşlerimden istirhamımdır; bu blogdaki önemli, faydalı doğruları aynen kopyalayarak başka bir isim altında toplayabilirler.Nede olsa bloggerde biri kanun dışı bir suç işlese topyekun kapatılıyoruz, erişim sona eriyor.

Gıybet ve ifşa ne zaman caiz olur?

2011-05-20T11:01:00.003+02:00

H.Karaman bugünkü ''Gıybet ve ifşa ne zaman caiz olur?'' başlıklı yazısında madde madde gıybetin ifşaanın caiz olduğu yerleri sıralamış. Ben mezkur maddelerden şunu paylaşayım:

'' 2. Dine ve ahlaka aykırı bir davranışını gördüğü kimsenin bu durumunu gören ve bilenler, düzeltmesi muhtemel olan kimselere aktarabilirler.
4. Halkı korumak, onlar için hayırlı olacağı kanaatiyle ilgililere bildirmek için ayıplar ve günahlar açıklanabilir; bazı durumlarda bu caiz değil, gerekli (farz) olur. Mesela hadis rivayet edenler içinde yalancılığı, ahlak ve dindarlık bakımından gevşekliği bilinen kimselerin bu durumları açıklanır ki, uydurma hadis rivayeti engellensin....''

Elbette konu ile ilgili gerek Elmalılı tefsirinden gerekse hadis kitaplarından ve ulemadan nakillerle uzunca bir yazı yazmak mümkün..(Sanırım daha önce bid'at ehli ile ilgili bir yazımda yazmıştım )

H.Karaman'ın belirttiği madde genel olarak ahlak, yalan ve kişisel günahları saymış. Bu mücrim bu blogta tenkit ettiğim kişilerin hiçbirini -nakilde yalancılıkları dışında- bu örneklemelerle anmıyorum. Demekki Karaman da şahsi fikirlerini içtihad görüntüsü altında sunduğu ve tenkit aldığı zaman gıybetim yapılıyor dememelidir.

Hem kendilerini şahsen tanımam hem de ahlaken kendimi onlardan asla üstün görmem. Yani kişisel bir garazım hiç birine olamaz. Din gayretinden ister-istemez dilim sert, bid'at fikirlerine karşı (şahıslarına değil) gönlüm buğuzludur..

Ahlaki meseleler de gıybet caiz olunca, bu güzelim dine çirkin bid'at ve dalalet sokma cür'etinde olanların teşhiri ifşası evveliyetle farz olur.Ki, insanlar dinlerini yanlış öğrenmesinler. Unutulmamalıdırki konu itikat olunca, itikat hırsızlarına karşı çok daha uyanık olmak ve uyandırmak kaçınılmaz bir cihat olur.

Efendim fülan tağutla mücade ediyor ama..ediyor da ''ne adına yapıyor bunu'' Bu temel soru cevap bulmalı ki maksuda varılsın. Yoksa Kuzman'da ön safta kahramanca savaştı ama ''o cehennemdedir'' buyuruldu..Demek ki niyet ve eylemin ne için/ ne adına yapıldığı noktası çok önemli..

Memleketimizdeki ehl-i sünnetin ilmi emanet duygusu taşıyan alimleri, bid'at fikirlerin sahibi profları, kalemşörleri daha keskin bir üslupla ifşa etmedikçe bu millet uyanmayacaktır vesselam.

Allame Şeyh İsmail Çetin Efendi (ks)'den..

2011-05-19T17:49:00.009+02:00

'' ..Kur’an-ı Hakim’de başörtüleri yaka paça üstüne bırakın buyruluyor, bunlar yaka paça altına sokuyorlar.'' (Başlarını örten hanımlar için)
* * *
''- Mehdi Aleyhisselam hakkında ne buyurursunuz?

- Her sabah “bu akşam gelir”, her akşam “bu sabah gelir” diyorum. Ama görür müyüm, görmez miyim, bilemem. Geleceği kesindir. Zamanı tamamdır. Mehdi’nin zamanına kadar, en zor Irak muhaberesiydi; o da tamam. Zemin tamamdır, zaman da tamamdır. Mehdi konusunda Ehl-i Sünnet’in ittifakı vardır. Muhyiddin Arabî Hazretleri, “Onunla musafaha yaptım.” buyuruyor.''

* * *

'' Üstad Necip Fazılla ilgili bir hatıranızı öğrendik. Üstad’ı ziyarete gittiğinizde, Üstad size sarılıp “Senden şeyhimin kokusu alıyorum” diyor.

- Hâdise doğru ama şahıs ben değilim. Ben, Şeyh Abdulhakim Arvasî’nin kızkardeşinin oğlu Sadreddin, milletvekili Faruk ve iki arkadaş Necip Fazıl’ı ziyarete gittik. Randevu için kim telefon açtıysa Üstad, “meşgulüm” dedi ve ısrar edince de sövdü! Ben telefon açmayı bilmiyorum. Dedim ki, telefonu açın ve ahizeyi elime verin. Açtılar, elime verdiler. Onlar gibi “selamun aleykum, Üstad’ım müsaitseniz ziyaret edeceğiz” demedim. “Müküs’ten beş kişi sizi ziyaret etmek istiyoruz” dedim. Müküs, Abdulhakim Arvasî’nin doğduğu köyün adı. Şu anki Tavaş... Müküs deyince, “başımın üzerinde yeriniz var” dedi. Gittiğimizde Üstad bahçe kapısındaydı. Öndeki arkadaşa bakmadı. Ben onun arkasındaydım, bana da bakmadı. Benim arkamda milletvekili Faruk vardı, ona da bakmadı. Sadreddin onun arkasındaydı, Sadreddin’e gitti ve sarılıp öpmeye başladı. Bizleri evine götürdü. Bizlere iltifat etmiyor, Sadreddin’e devamlı sigara sarıp veriyor, öpüyor. Necip Fazıl dışarı çıktığı bir zamanda ben, “Sadreddin Şeyh Abdulhakim Arvasî’yi görmedi, Necip Fazıl’ın bu hareketi garib” dedim. Faruk, “Hayır, öyle değildir. Şeyh Abdulhakim Irak’a sefer ettiği vakitte Sadreddin üç günlüktü. Şeyh Abdulhakim buraları öpmüştür. Necip Fazıl aşıktır, aşıklar kınanmaz. Aşkı doğrudur.” dedi.

- “Necip Fazıl fikirde önderdir” sözü size mi ait?

- Fikirde üstad’dır! Fikirde bize örnektir.''

* * *
''....Sevgiyi inkâr eden kâfir olur.

- Sevgi derken kastınız?

- Allah’ı, Peygamber’i, Ehl-i Beyt’i, Peygamber’in arkasından giden ulemayı ve evliyayı sevmeyi inkâr ederse... Rabıta, sevmenin semeresidir. Neyi seviyorsam onu düşünüyorum. İnsan ister istemez bir şeyi sever. Kalbi, sevdiğiyle bağlanmış oluyor; rabt oluyor.

Size tavsiyem, zikr-i hafi’ye yerine şirk-i hafiye’den kaçın. Rabıta niçin? Rabıta, başkası dimağa gelmemesi için; şu şöyle etti, bu böyle etti dememek için. Yoksa rabıtada Allah’tan başkasını düşünmek de şirk olur. Rabıta, oyuncaktır; çocuğun eline oyunca bebek verilir, bebeği canlı zanneder. Gerçeği bulunca da oyuncak bebeğe iltifat etmez. ''

* * *

''- Tasavvuf ehli bir psikiyatr doktora, tasavvuf ehli birisini götürdüm. Doktor, “Sen tarikat ehli misin?” diye sordu. O da “evet” dedi. Doktor, “Sen tarikat ehliysen niye hasta oldun, demek ki tarikata doğru inanmıyorsun.” dedi.

- Doğru söylemiş. Tarikata inanan, cine inanır, periye inanır ve bunlardan korkmaz. Korkmayınca, üzülmeyince...''

* * *

''- Cahil bir insan şeytanı çağırsa, zarar görmez mi?

- Zarar görmeyebilir. Şeytanın gagası var, bu hadis-i şeriftir. Mü’mine önden gelemez. Önden gelirse ya kaçar, ya yanar. Arkadan önce akciğeri dinler; nefes içerisinde zikir var mı yok mu. Nefes, “Hu, hu” diyor mu, yoksa gaflette mi. Eğer orada yok ise karına bakar. Orda da ses yok ise buruna gelir. Nefesi dinler. Latifelerde var ise onu yakar. Eğer orada da yok ise, o zaman içine girer, Allah korusun kalbin içine girerse tüm sistemi eline alır, şoförlük yapar.

- Latifeleri mi parlatmak lâzım? - Herkes yapamaz. Sûfî, nefesini boş bırakmamalıdır...''

* * *

''- Tele deccal?

- Televizyon!''

Furkan Dergisi, Ağustos 2009 Söyleşinin tamamı burada

Hayatın iniş ve çıkışlarına direnebilme sanatı

2011-05-14T17:32:00.003+02:00

''Malum: Kaplumbağa kabuğunun içinde güvendedir, ancak bir yerlere gidebilmek için başını kabuğundan dışarı çıkarmak zorundadır, bu ise risktir; risk almadığı taktirde hiçbir yere gidemeyeceğini kaplumbağa çok iyi bilir ve hedefe ulaşmak için gerektiğinde risk alır.
“Yapamam-başaramam” demeyin, yapanlar nasıl yaptı, başaranlar nasıl başardı?'' Yavuz Bahadıroğlu

Seçim, toplumsal mutabakat ve dinin yaşanması

2011-05-14T10:20:00.003+02:00

Bugünkü yazısında Muhterem Ebubekir hoca, yaklaşan seçimlerde oy kullanacak Müslümanları bundan men eden ufuksuz kimi insanlara ve onlardan etkileneceklere seslenmiş:

''Bir noktaya daha değinelim: Milletimizin aslî değerleriyle buluşması bir süreçtir ve bu zorlu süreçte dirayet, hassasiyet ve gayret noktasında herkes elinden geleni yapmakla mükelleftir. Mevcut durumu ve arızaları onaylamamak adına bu "öze dönüş" sürecine duyarsız kalmak, hatta bu sürece katılım gösterenleri "şirk"le itham etmek bir müslümandan sadır olmaması gereken temel bir arızadır. Mevcut yapının arızalarını, hatta bu yapı içinde İslamî hassasiyet taşıyan unsurlardaki kimi eksiklik ve zaafları köpürterek böyle cepheden tavır almak onaylanabilecek bir davranış değildir. Bireysel yaşantılarında "düzen"in birtakım gereklerine riayet etmekte bir sakınca görmeyenlerin, milletin kurtuluşu söz konusu olduğunda "gayret-i diniye kabarması" pozuna girmesi sadece bir "samimiyet problemi" değildir. "Düzen"in birtakım gereklerine riayet ederken "mecburiyet" gerekçesinden hareket edenler, aynı gerekçenin toplumsal planda niçin geçerli olmadığını vicdanlarında sorgulamalıdırlar...'' Dr. Ebubekir Sifil / Milli Gazete

Mel Gibson da Müslüman olmuş

2011-05-12T19:49:00.000+02:00

Mel Gibson'ın Müslüman olduğu Diyanet Haberler adlı sitede yazıyor.

''Bir film setinde uzaktan kulagina gelen ezan sesinin etkisi ile Islam'i arastirmaya basladigini belirten Gibson, Islam'in tevhidi evren anlayisinin kendisini etkiledigini belirtti. Daha sonra ogle namazi icin gazetecileri Beverly Hills Musluman Merkezi Camii'ne davet eden Gibson, kamet getirirken poz verdi.'' şeklinde haber sona eriyor..

Hergün sayısız insan Müslümanlıkla şerefleniyor. Ünlü olunca ister-istemez ilgi çekiyor ve sevinç katlanıyor. Zira o ünlüye ''hayran'' olanlar da etkilenip güzel dinimize ilgi duyuyor yada düşmansa bundan vazgeçiyor..

Ezan-ı Muhammed sallahü aleyhi vesellem, öyle bir muştu ki; öylesine esrarlı bir sınav ki, kimini işte böyle Müslüman eder, kimilerini de saygısızlıklarından dolayı mülhid eder, zındık eder..
Yani kafir..!

Efendimiz sallahü aleyhi vesellem önderimizin ezan okunurken kendilerine bir soru sorulduğunda ezan bitene kadar konuşmadığı ve soruya cevap vermediği nakledilir.

Cübbeli Ahmed hoca ''Ezan Risalesi''nde konuyla ilgili güzel detaylara girmiş.

Artık aşinalık kesbettiği için, İslam diyarlarında ezan okunduğu zaman icabet edenler çok azaldığı gibi, hürmetle dinleyenler de maalesef yok denecek kadar!

Ezan duası gibi okuyanı şefaate ulaştıracak, ezan gibi insanı ya mü'min ya da kafir yapacak İslam şiarını/sınavını son derece dikkate almak va almayanları uyarmak gerekir.

İşte Mel Gibson örneği..Bir zamanlar aya ilk ayak basan Neil Alden Armstrong'da ayda ezan sesini duyduğunu söyleyerek Müslüman olmuştu.

Bunlar bildiğimiz olumlu örneklerden yalnızca ikisi..Ya olumsuz örneklerle kendisini Müslüman sanan mülhidler !

Ezan insanı felaha çağırır. ''Felâh ve türevleri, Kur'an'da kırk yerde geçer. Felâhın zıddı olan hüsran ve türevleri ise 65 yerde tekrar edilir.''

''Gerçekten mü'minler felâha (kurtuluşa) ermiştir; Onlar ki, namazlarında huşû içindedirler; Onlar ki, boş ve faydasız şeylerden yüz çevirirler..'' diye devam eden ayet-i kerime hükmünce hiç değilse ezan çağrısı başlayınca ''boş ve faydasız işler''e noktalı virgül bile koyamayacak kadar gaflette olmamak lazımdır.

Ezan okunurken, TV dizilerine vesair programlara; kahvehane denilen mekanlarda (kumar-içki gibi) taş dizmeye ara veremeyenlerden..örnekler maalesef çok. Allah azzenin davetine dikkat kesilmek, hürmetli bir tavra bürünmeyi Mevla cümlemize nasip eylesin.

M.Gibson film setinde kulağına gelen ezan sesini, yüreğine çektiği için lutf-u ilahi ile müşerref oldu.

Ömrünüze bereket Yavuz Bahadıroğlu beyefendi..

2011-05-11T10:59:00.006+02:00

Genelde kendisini Moral Fm'de ''Hayatın Yorumu''nda dinlemeye çalışırım.. ''Dostlar'' diyen hitabını da arada taklit ederek. Güzel insan. Allah azze ve celle'den kendisine iki cihan saadeti dilerim..
Bugün yazdığı makalesinden bir kesiti burada paylaşıyorum..Yazının tamamı burada..

''Çıplaklığı simgeleyen “mayo” ile örtünmeyi çağrıştıran “tesettür”ü uzlaştırıp “tesettür mayosu” bile icat ettik!
Zaten bir o eksik kalmıştı. İslâmî tatil köylerimiz, İslâmî beş yıldızlı otellerimiz, denizlerimiz, havuzlarımız çoktan hazırdı. Kıbleye yürümeye çalışırken yön değiştirip “modern havuz”larda meçhule doğru kulaç atmaya başlamıştık.
Düğünlerimizi de buna göre yapıyoruz...
Bizim de şarkıcımız-türkücümüz, çengimiz-çalgımız eksik değil. Oynamayanı neredeyse “gerici” ilân ediyoruz!
“Gerici” deyince aklıma “görücü” düştü. Eskiden aileler görüşür, bir karara vardıktan sonra gençler görüştürülür, ardından “görücü” seremonisi başlardı. “Aklı bir karış havada” olmayan büyüklerin nezaretinde gerçekleşen evlilikler ölümüne sürerdi. Şimdilerin taze evlileri yıllık program bile yapamıyor: Çünkü evliliğin bir yıl sürüp sürmeyeceği bile meçhul. Adına da “Aşk evliliği” diyorlar...'' bahadiroglu@moralfm.com

Prof. Dr. Bayraktar Bayraklı'nın ''Yeni Bir Anlayışın Işığında Kurân Tefsiri'' Adlı Eseri Üzerine/ Taha Hakan Alp

2011-05-09T03:08:00.005+02:00

Tefsir yazmak Cenâb-ı Allah’ın murâdını açıklamak demektir. Bir bakıma Allah adına konuşmak anlamına gelir ve son derece mesuliyetli bir iştir. Bu sebeple eski âlimler diğer alanlarda genç yaşlarda eser yazdıkları halde, eğer tefsir yazacaklarsa bunu ekseriya ömürlerinin sonlarına bırakır, bütün ilimlerde ihata kesp ettikten sonra ancak Allah’ın ayetlerini açıklama cesareti gösterirlerdi. Modern zamanlarda ne yazık ki bu hassasiyet kalmamıştır. Artık İslamî düşünüş biçimini topluma açmak isteyen hemen her ilim ve düşünce adamı ilk iş olarak açıklamalı meal veya Kur’ân sözlüğü gibi Kur’ân-ı Kerim üzerine bir şeyler yazmayı deniyor. Şahsî fikirlerini Allah’ın kelamı üzerinden deklare etmek halk üzerinde daha etkili bir yoldur. Tabi meselenin ticarî boyutu da var. Maalesef Türkiye’de “Kur’ân İslamı” söyleminin büyüsüne kapılan kesimin meal talebi, yayınevleri için iştah kabartıcı boyutlardadır.

Son zamanlarda sık sık televizyon ekranlarında boy gösteren Prof. Dr. Bayraktar Bayraklı’nın tefsiri de ilginç ve iddialı yorumlarıyla toplumda hayli yankı uyandırdı. Çevremizden birçok kimsenin Bayraklı’nın tefsiri hakkındaki sorularına muhatap olduk. Allah’ın kelamını en doğru şekliyle anlama azminde olan müminin tefsir ve diğer dinî kitaplar hakkında ihtiyatlı olması son derece isabetli bir tutumdur. Tabi bu durum bize de önemli sorumluluklar yüklüyor. Bir eseri gereği gibi incelemeden hakkında olumlu ya da olumsuz bir fikir beyanında bulunmak doğru olmayacağından Bayraklı’nın tefsirinin bir nüshasını temin ederek eseri incelemeye başladık. Bir grup arkadaş bir yandan tefsiri inceliyor, bir yandan da göze çarpan sorunlu hususları not alıyorduk. İnceledikçe Bayraktar beyin lüzumsuz ve mesnetsiz yorumlarından bezginlik geldi. Sonuçta, bir kelime üzerine fındık kabuğunu doldurmayan ve çoğu tutarsız, yığınla laf u güzafla boşa vakit harcamak yerine, modern dönem tefsir yazarları için adeta karın ağrısı haline gelmiş bazı konuları esas alarak tefsiri değerlendirmeyi daha doğru bulduk. Bunun üzerine yazarın, münhasıran nesh, recm, mucize ve nüzul-i İsa gibi konuların irtibatlı olduğu ayetler hakkındaki görüş ve yorumlarına yoğunlaşmaya karar verdik. Bu makale, Bayraklı'nın bu ve benzeri spesifik konulardaki yaklaşımlarını incelerken aldığımız notlardan bir bölümünü kamuoyuyla paylaşmak düşüncesiyle kaleme alındı.

“Yeni Bir Anlayışın Işığında Kurân Tefsiri” gerçek anlamıyla bir tefsir midir?

Hem bu soruya verilecek cevaba bir giriş olarak hem de Bayraktar Bayraklı’nın tefsiriyle ilgili tahlillerimizin zemin ve çerçevesi hakkında okuyucuya ön bilgi olarak tefsir kelimesinin kavramsal yapısıyla ilgili kısa bir açıklama yapmamız yerinde olur. Kaynaklarda tefsir kavramıyla ilgili zikredilen tariflerin genelinden anlaşıldığına göre bu kelime, ayetlerin, literal verilere dayalı olarak zahir anlamlarının açıklanması ve bu yolla murâd-ı ilâhînin tespitine çalışılması anlamına gelir[1]. Murâd-ı ilâhîyi tespit amacına matuf olması bakımından tefsir, ancak Peygamberimiz, Sahâbe ve Tabiîn müfessirlerinden nakledilen verilerden hareketle yapılır. Bu bakımdan ayetleri tefsir ederken elde ayet, hadis, sahabe veya tabiin görüşü gibi literal veriler bulunması zorunludur. Bunun yanında kelimelerin zahir ve muhtemel anlam çerçevesini aşmamak için Arap dilinin teârufunu/yaygın kullanımını dikkate almak gerekir. Şu halde muteber delile dayanmayan veya Arap dilinin teârufunu zorlayan ayet yorumları tefsir olarak değerlendirilemez. Bu tür yorumlar, sahibinin, murâd-ı ilâhîyi keşfetmekten çok Kur’ân’a bir şey söyletme çabasını yansıtır.

Şimdi bu kavramsal arka plandan sonra Bayraktar beyin tefsirini incelediğimizde onun tefsirinin kavramsal anlamıyla bir “tefsir” olmadığını, belki Bayraktar beyin ayetler hakkındaki şahsî yorumları olduğunu çok rahat söyleyebiliriz. Ayet tefsiri ile ayet yorumu arasında önemli kavramsal bir fark olduğunu düşünüyoruz. Zira tefsir, belli usul ve kaideler muvacehesinde hareket etmek kaydıyla, menkûl/me’sûr verilere paralel olarak yapılır. Ve murâd-ı ilâhîyi tespit gayesine matuf olduğundan ancak derin bir takva hissiyatı içinde gerçekleşir. Bunun mukabili günümüzde yaygın olarak kullanılan “yorum” kelimesidir ve belli bir yönteme bağlı ilmî izahlardan çok, sıradan ve sübjektif açıklamaları da içine alacak geniş bir kaplama sahiptir. Tefsirde olduğu gibi kendisini hem besleyen hem de kontrol eden tarihî arka planı da yoktur. Bu bakımdan yorum adı altında kuru spekülasyonlarla ayetlerin çarpıtılması vakıasına pek sık rastlanır.

Bayraktar beyin ayetlere getirdiği açıklamaları tefsirden çok birer yorum olarak değerlendirmekle kendisine haksızlık ettiğimizi düşünenler için söylüyoruz: Bayraktar bey, ayetleri açıklarken zaman zaman konuyla ilgili başka ayetlerden yararlansa da, ne Resulullah Efendimizin hadislerine ne Sahabe ve Tabiîn’in görüşlerine itibar etmediğinden hadis ve âsâr birikiminden neredeyse hiç faydalanmadığını söylemek herhalde abartı sayılmaz. Hatta faydalanmak şöyle dursun, ayetlere önemli açılımlar getiren bazı sahih ve mütevatir hadisleri dahi, ayetten çıkarmak istediği anlamla örtüşmediğinden uydurma olmakla itham etmiştir.

Sözgelimi yazar, Hz. İsa’nın göğe kaldırılmasıyla ilgili ayetleri açıklarken nüzûl-i İsa konusunda vârid olan onlarca sahih hadisin bir çırpıda uydurma olduğunu söyleyebilmiştir. (c. 4, s. 135-139) Bunu söylerken, iddiasını desteklemek maksadıyla da olsa, mevcut hadislerin hiçbiri üzerinde ne senet ne de metin kritiği yapma ihtiyacı hissetmemiş, adeta dediğim dedik, çaldığım düdük mantığıyla sorumsuzca bir tavır sergilemiştir. Böylece yazar, mezkûr ayetleri sahih hadislere göre anlamak yerine, hadislere rağmen anlamaya kalkışmıştır. Örneklerini çoğaltabileceğimiz bu lakayt tutum nedeniyledir ki, Bayraktar beyin yaptığı işi bir tefsir olarak görmüyoruz. Bu kısa açıklamadan sonra tefsirle ilgili değerlendirmemize geçebiliriz.

“Yeni Bir Anlayışın Işığında Kur’ân Tefsiri”ndeki sorunlar

Bayraktar beyin tefsirini incelerken karşılaştığımız ana sorunları metot, kaynak, tasavvur ve dil sorunu olmak üzere dört başlıkta özetleyebiliriz.

a) Metot sorunu

Tefsirde göze batan ilk sorun metot sorunudur. Bayraklı, ayetleri neye göre açıklamıştır, takip ettiği belli bir yöntem var mıdır, yoksa bütün söyledikleri birer spekülasyon mudur, doğrusu yazar bu konuda okuyucuya güven vermiyor. Yazarın önsözde takip ettiği metot hakkında verdiği bilgiler gerçekçi değildir. Dört başı mamur bir Kur’ân tefsiri için yeterli olmamakla birlikte yazar, bunların bile hakkını verememiş, tefsirin ilerleyen bölümlerinde önsözü okuyup heyecanlanan okuyucuyu hayal kırıklığına uğratmıştır. Sözgelimi yazar önsözde ayeti ayetle açıklama metoduna bağlı kaldığını ifade etmesine rağmen (c. 1, s. 61) ön kabullerine uymayan konularla ilgili ayetlerde bu metodu hiç hatırlamamış, ayetleri bir bütün olarak anlamak yerine parçacı bir yaklaşımı tercih etmiştir. Çoğunlukla ayetler arasında âmm-hâs, mutlak-mukayyed, mücmel-müfesser, muhkem-müteşabih dengesini kuramadığından ayetlerdeki anlam örgüsünü çözememiştir.

Bunu bir örnekle somutlaştırmak için Bayraklı’nın Nisâ 7, 11, ve 32. ayetlere getirdiği yorumları birlikte inceleyelim. Sırasıyla bu ayetlerin mealleri şöyledir: “Anne-baba ve en yakınların bıraktıklarından erkeklere pay vardır. Kadınlara da anne-baba ve en yakınların bıraktıklarının azından da çoğundan da farz kılınmış pay vardır.” (Nisâ, 7), “Allah sizlere, miras taksiminde çocuklarınız hakkında, erkeğe iki kadın payı verilmesini emrediyor.” (Nisâ, 11), “Bir de Allah'ın bazınıza diğerinden fazla verdiği şeyleri istemeyin. Erkeklere kazandıklarından bir pay, kadınlara da kazandıklarından bir pay vardır.” (Nisâ, 32)

Görüldüğü gibi birinci ayette sadece, erkeklerin ve kadınların mirastan mutlak olarak pay sahibi oldukları bildirilmiş ve fakat bu pay açıklanmamıştır. Şu halde bu ayet payların miktarı konusunda mücmeldir. İkinci ayet bu ayetin bıraktığı noktadan devam ederek erkekle kadının paylarını açıklayıp bir yandan birinci ayetin mücmel tarafını tefsir ederken diğer yandan meseleye son noktayı koymaktadır. Şu halde ikinci ayet kadının payının erkeğin payının yarısı olduğunu bildirir. Son ayete gelince Bayraktar beyin bu ayeti erkekle kadının miras paylarını bildiren ayetler grubuna dahil etmesi pek sağlıklı görünmemektedir. Öyle görünüyor ki, yazar bu ayeti, birinci ayetten çıkarmak istediği “eşit miras” anlayışına yakın bulduğu için anılan kategoriye sokmak istemiştir. Zira sahabe ve tabiînden nakledilen tefsirler ekseriyetle bu ayette geçen payların fazilet ve sevap gibi uhrevî boyutu olduğunu gösteriyor. Kaldı ki mezkûr ayeti mirasla alakalı gören azınlık selef müfessirleri de anılan payları yazarın anladığı gibi anlamamışlardır. Bu ayette kadına nispet edilen payı, Nisâ 11. ayette bildirildiği üzere erkeğin payının yarısı olacak şekilde tefsir etmişlerdir[2].

Bayraklı’nın yorumlarına bakılacak olursa o, anılan ayetleri miras paylaşımına farklı düzenlemeler getiren birbirinden bağımsız ayetler olarak görmüştür. Ona göre, birinci ve üçüncü ayetler erkekle kadınının paylarının eşit olduğunu, ikinci ayet erkeğin payının kadının payından iki kat fazla olduğunu göstermektedir. Bayraklı’ya göre, erkeğin çalışıp kazanması mevzubahis olduğunda ikinci ayet esas alınmalı ve erkeğe kadının iki katı pay verilmelidir. Kadının da erkek gibi çalışıp kazanması söz konusu olduğunda ise birinci ve üçüncü ayetler esas alınarak kadına da erkeğin payına eşit pay verilmelidir. (c. 5, s. 53, 54)

Hakikat şu ki, Bayraklı, hadis ve âsâr birikimden şükran duygularıyla faydalanıp makul izahlarda bulunmak yerine “orijinal düşünceler” uğruna ayetleri çarpıtmıştır. Bir defa birinci ayette kadınla erkeğin paylarının eşit paylar olduğuna dair hiçbir beyan yoktur. Konunun başında da belirttiğimiz gibi, birinci ayet herhangi bir miktar belirlemesi yapmadan sadece kadınların miras payına sahip olduğunu göstermektedir. Asıl payların açıklaması ikinci ayete bırakılmıştır. Burada Bayraktar Bey, büyük ihtimalle ayette geçen “nasîbün” kelimesinin Türkçe meallerdeki karşılığı olan “bir pay” ifadesini çarpıtarak erkeğe de kadına da birer pay verildiği sonucunu çıkarmıştır. Oysa burada geçen “bir”in, “iki”nin yarısı anlamında rakamsal bir çağrışımı bulunmamaktadır. Buradaki bir, şairin "kalbim bir çiçektir, gündüzler ölgün" dediği gibi, Türkçe’de belirsizlik ifadesi olarak sıkça kullanılan “bir” kelimesidir[3].

Bunun yanında yazar neshi inkâr eden biri olarak müteârız ayetler karşısında da epey bocalamıştır. Bu gibi yerlerde yazar, murâd-ı ilâhîyi tespitten çok ayetleri kendi düşüncesiyle örtüştürmenin kaygısıyla hareket etmiştir. Bu konuya bir misal olması için yazarın, kocası ölen kadının iddetini bildiren şu iki ayetle alakalı yorumlarına bakalım. Söz konusu ayetler mealleriyle şöyledir: “İçinizden hanımlarını geride bırakarak vefat edecek olanlar, eşleri için senesine kadar evlerinden çıkarılmaksızın kendilerine yetecek bir malı vasiyet ederler.” (Bakara, 240), “İçinizden vefat edip de geride eşler bırakan kimselerin hanımları, kendi başlarına dört ay on gün beklerler.” (Bakara, 234)

Görüldüğü gibi birinci ayette kocası ölen kadının iddeti bir sene olarak bildirildiği halde bu süre ikinci ayette dört ay on gün olarak ifade edilmiştir. Müfessirler ikinci ayetin birinci ayeti nesh ettiğini kabul etmiş ve kocaları ölen ve hamile olmayan kadınların iddetinin dört ay on gün olduğunu bildirmişlerdir. Bayraklı neshi inkâr eden biri olarak, çelişkiye düşmek pahasına da olsa, bu ayetlerin her birini ayrı ayrı ele almıştır. Kendi ifadeleriyle Bayraklı’nın ayetlerden çıkardığı sonuç şöyledir: “Görüldüğü gibi Kur'an, kocası ölen kadına iki tercih hakkı tanımaktadır: İsterse dört ay on gün sonra, gebe ise doğum yaptıktan sonra yeniden evlenir; isterse de ölen kocasının vasiyeti ile bir yıl daha kocasının evinde kaldıktan sonra evlenebilir.” (c. 3, s. 179-180) Bir defa ayetlerden, ucu açık ve kimin neye göre hareket edeceği tam olarak belli olmayan sonuçlar çıkarmak tefsir yazmanın amacına aykırıdır. Ayrıca yazar burada birbirlerine aykırı hükümler ihtiva eden söz konusu iki ayeti, sırf neshi iltizam etmemek için böyle muğlâk beyanlarla geçiştirmek zorunda kalmıştır. Bayraklı, kocası ölen kadına iki tercih hakkı tanındığını ilgili ayetlerin neredesinden çıkarıyor, anlamış değiliz. Söz konusu iki ayet de belli hükümler getiren normatif bir üslubu haizdir. Bu gibi ayetlerde geçen ihbar cümlelerinin inşaî karakter arz ettiği hususu teşrî dilini bilenlere gizli değildir. Bunun dışında Bayraklı’nın yorumunun tekabül ettiği bir pratik gerçeklik de söz konusu değildir. Hangi kadın dört ay on gün ile bir yıl iddet beklemek arasında tercih hakkına sahip kılınsa bir yıl beklemeyi tercih eder?!

Metot sorunuyla alakalı olarak Bayraklı’nın kelimeleri anlamlandırırken dikkatimizi çeken ilginç semantik anlayışına da temas etmemiz gerekir. Bayraklı, gerek sözlükte gerekse Kur’ân’da bir kelime şöyle ya da böyle hangi anlamlarda kullanılmışsa bunların hepsini aynı kelimeye uygulamaya kalkarak ciddi anlam kargaşasına yol açmaktadır. Bu yaklaşım kendi ifadesiyle “orijinal şeyler üretmek” olarak görülse de, hakikatte Kur’ân kelimelerine yapılan bir işkencedir. Sözgelimi içinde “talak” lafzı geçen bir ayeti tefsir ederken bu kelimenin Kur’ân’da boşamak, öne atılmak, yola koyulmak, gitmek veya kekeleşmek manalarında kullanıldığını söyleyen Bayraklı, bakın bütün bu manaları boşama ayetine nasıl uygulamaktadır: “Bütün bu manaları “talak/boşama” konusuna bağlayarak şöyle izah edebiliriz: Eşlerden biri, özellikle erkek 'öne atılarak' nikah bağını çözmeye çalışmakta ve bu uğurda yapılacakları yapmak için 'yola çıkmakta' ve böylece 'aile bağını' hukuka 'dolamaktadır'. 'Dilin dolaşması' gibi karı-koca arasındaki iletişimin de dolaşması, yani kopması söz konusu olduğu için boşama yoluna gidilmektedir. Dili kekemeleşen Hz. Musa'nın göğsünün daralması gibi, karı-koca arasında da iletişimin bozulması, göğüslerinin daralmasına sebep olmakta ve buna bir çıkış yolu bulmaya çalışmaktadırlar. Onun için yapılacak bu işe talak adı verilmiştir. (c.3, s.141)

T-l-k kökünden gelen bütün kelimeleri toplayıp üzerine boca ettiği talak kavramına kimsenin aklına gelmeyecek bir imge yüklemeye çalışan Bayraklı’ya birinin kırdığı çanakları söylemesi gerekiyor. Kendilerine “t-l-k” kökünün kekeleşme anlamında kullanıldığına dair delil olarak getirdiği ‘la yentaliku lisâni’ (Şuarâ, 13) ayetinde yer alan ‘yentaliku’ kelimesini yanlış anladığını hatırlatmak isteriz. Bu kelime “kekeleşme” değil aksine fasih ve güzel konuşmak anlamına gelir. Ve Arap dilinde fasih ve güzel konuşan kişi için talîku’l-lisan denir. Ayette bu kelimenin Hz. Musa’nın kekeleşmesi için kullanılması, önüne eklenen olumsuzluk edatı “lâ” sebebiyle olumsuz haliyle kullanılmış olmasındandır. Yoksa kelimede kekeleşmek diye bir anlam asla söz konusu değildir.

b) Kaynak sorunu

Bayraktar beyin tefsirinin önemli bir eksikliği kaynak fakiri olmasıdır. Tefsirin ne klasik ne de modern zengin bir bibliyografyası olmadığını her okuyucu fark eder. Klasik kaynaklar içinde müellif ağırlıklı olarak Beyzâvî, Nesefî, Hâzin ve Fahrurrazî’den yararlanmıştır. Yazarın Fahrurrâzî'den istifadesi ağırlıklı olarak Mutezile'nin ayetlere getirdiği aykırı yorumları tespit edip bunları, kendisine ait orijinal birer yorum gibi sunmak içindir. Bilindiği gibi anılan tefsirler rivayet tefsiri değildir. Ve özellikle son iki tefsir birer kelamî tefsirdir. Doğrudan ve yalın haliyle murâd-ı ilahîyi anlamaya yönelik açıklamalardan çok, ayetlerle ilgili kelamî yorumları ihtiva eden ihtisas kaynaklarıdır. Taberî ve İbn-i Kesîr gibi rivayet tefsirlerinden; el-Ferrâ’nın Me‘âni’l-Kur’ân’ı ve Ebu Hayyan’ın el-Bahru’l-Muhît’i gibi lügavî tefsirlerden istiğna ile kayda değer bir tefsir faaliyetinin gerçekleştirilemeyeceği açıktır. Ayrıca yazarın ahkâm ayetleriyle alakalı olarak el-Cessâs, İbnü’l-Arabî ve el-Kurtubî gibi fakihlerin ahkâm tefsirlerinden faydalanmamış olması da bu ayetlerle ilgili açıklamalarının çok naîf olması sonucunu doğurmuştur.

Modern kaynaklar konusunda da tefsirin ciddi kaynak kıtlığı sorunu vardır. Bu bapta yazar genelde, Elmalılı, Süleyman Ateş ve Muhammed Esed’in meal ve tefsirlerinden yararlanmıştır. “Yeni bir anlayışın ışığında Kurân tefsiri” diye takdim edilen bu tefsirin yeni kaynaklar konusunda fakirlik çekmesi müellifin bu çabasının arkasında ilmî gayelerden öte medyatik ve sansasyonel amaçların yattığının bir göstergesi olarak da okunabilir. Aslında Bayraklı’nın önsözdeki şu ifadelerini hatırlayınca kaynak kıtlığı konusundaki mazuriyetini teslim etmek gerekiyor: “Söylenmişi tekrarlamamak ve bu zamana kadar yapılanları taklit etmemek suretiyle orijinal yorumlar yapma gayretinde olduk. Çünkü orijinal şeyler üretmek, Kur'an tefsirinde bizim sevdamız ve tutkumuzdur.” (c. 1, s. 63) "Orijinal şeyler üretme sevdası"nda olan bir yazarın kaynakla ne işi olur ki?

Bayraktar Bayraklı’nın önemli bir kaynak sorunu olarak onun hadis ve âsâr’dan faydalanmaması da tefsir adına büyük bir talihsizliktir. Bayraklı ayetleri tefsir ederken ne Peygamber Efendimiz’den nakledilen hadislerden ne de Sahabe veya Tabiîn’den nakledilen âsar’dan faydalanmıştır. Bu bakımdan tefsirin rivayet boyutu oldukça zayıftır. Ayrıca yazar, Kur’ân’ın nüzul dönemi itibarıyla kelimelerin lügavî ve örfî manalarını tespit için erken dönem lügat ve edebiyat kaynaklarından yararlanmış da değildir. Bu yönüyle yazarın ayetlere getirdiği açıklamaların Arap dilinin doğasına yabancı kaldığına çok defa şahit olmuşuzdur. Mesela Hz. Meryem’e Hz. İsa’nın ruhunun üflenmesiyle ilgili ayetlerden birinde Hz. Meryem’e işaret eden zamir müzekker/eril kalıbında, diğerinde ise müennes/dişil kalıbında gelmiştir[4]. Arap dilinde zamirler çok yönlü kullanılmakla esneklik arz eder. Zaman zaman kelimenin farklı boyutları göz önünde bulundurularak müzekker kelimelere müennes zamir, müennes kelimelere de müzekker zamir gönderilmesi bu dilde garip karşılanan bir durum değildir. Nitekim anılan vakıayı anlatan ayetlerin birinde müennes kalıbında olan zamir Hz. Meryem’in bizzat kendisine, müzekker kalıbında olan zamir ise bir kelime öncesinde geçen Hz. Meryem’in fercine/ceybine (gerdan) işaret etmektedir[5]. Ferc kelimesi müzekker olduğu için ona râci zamir de müzekker olmuştur. Bu mesele hemen her klasik Arapça öğrencisinin fark edebileceği kadar basit bir meseledir. Ne var ki Bayraktar bey bu nükteyi kavrayamamış; tarihî bir keşfin arifesindeki mûcid heyecanıyla buradan akıllara ziyan bir çıkarımda bulunmuştur. Bayraktar beye göre Hz. Meryem, bitkilerden fındık ve cevizde, hayvanlardan solucanlarda olduğu gibi hem erkeklik hem de dişilik mekanizmasına sahip garip bir yaratıktır. Ona göre Hz. Meryem’e işaret eden zamirlerden müzekker olanı onun erkek kişiliğini, müennes olanı da onun kadın kişiliğini ortaya koymaktadır. Böylece Hz. Meryem Hz. İsa’nın hem annesi hem de babası olmuştur. (c. 12, s. 514-515)

Aslında bu ve benzeri ayetlerde Bayraklı’nın mucizelere yaklaşımını da görmek mümkündür. Hz. İsa’nın anne rahmine düşmesi başlı başına bir mucizedir. Bayraklı bu gibi mucizeleri olağan hallere indirgemek için hemen her yolu dener; modern bilimde kıyısından köşesinden konuyu ilişkilendirebileceği en ufak bir teoriye bel bağlar, mucizeyi olağan fizikî sürece indirger. Görünüşte Bayraktar Bayraklı mucizeleri inkâr etmiş olmuyor ama mucizeyi olağanlaştırmakla içini boşaltmış oluyor.

Bayraklı’nın mucizelere bir mümin saflığında bakmadığı hususunu teyiden onun mucizelerle ilgili ayetleri müteşabih kabul ettiği yönündeki görüşüne temas etmeliyiz. Bayraklı’nın bu konudaki görüşlerini bizzat kendi ifadelerinden okuyalım: “Peygamberlerin mucizelerini anlatan ayetler, yapı itibariyle müteşabih değillerdir, ama konu itibariyle müteşabih alana girmektedirler. (Kitaptan bir bilgisi olan kimse ise, "Gözünü açıp kapamadan ben onu sana getiririm" dedi). [Neml/40] Ayetin manası müteşabih değildir, ama Belkıs'ın tahtının göz açıp-kapayıncaya kadar uzun bir mekândan getirilmesi mahiyet itibariyle müteşabihtir. Günümüzde ses ve resim nakledilmektedir; istikbalde maddenin ışınlanma yoluyla nakli gerçekleşirse, bu ayetin konusu müteşabihlikten çıkıp muhkeme dönüşür.” (Bkz., c. 3, s. 491) Burada da Bayraklı’nın mucizelere mesafeli yaklaştığını görmek mümkündür. Zira mucizeleri anlatan ayetlerin konusu itibarıyla müteşabihattan kabul edilmesi, onların içeriğinin bilinemeyeceği anlamına gelir. Bu ise mucizeleri olağanüstü haller olarak tarif eden ve mucizelere bu haliyle kayıtsız-şartsız teslimiyeti ilke edinen Ehl-i Sünnetin duruşuyla örtüşmemektedir. Ayrıca mucizeleri anlatan ayetlerin bilimsel gelişmelere paralel olarak bir gün müteşabih olmaktan çıkıp muhkem hale geleceğini düşünmek, mucizelerin doğrudan kabul edilemeyeceği, ancak bilimin referansıyla kabul edileceği yönünde bir anlayışa da kapı aralamaktadır. Bayraklı’nın mucizeler konusundaki bu temel yaklaşımı, onun ilgili ayetlere getirdiği izahlara da yansımıştır. Nitekim Bayraklı’nın; Hz. İbrahim’i ateşin yakmaması (Bkz., c. 12, s. 473-480), Hz. İsa’nın çamurdan yaptığı kuş timsalini canlandırması gibi (Bkz., c. 4, s. 115; c. 6, s. 193) mucizelerle ilgili açıklamalarında belirsiz ve kendi içinde sorunlu bir dil kullanması da, onun mucizeler konusunda kafasının karışık olduğunu göstermektedir.

c) Tasavvur sorunu

Bayraktar Bayraklı’nın tefsirini incelerken karşılaştığımız en önemli sorun, onun ayetlere yaklaşırken bir türlü etkisinden kurtulamadığı modernist İslam tasavvurudur. Seküler din telakkisinin İslam dünyasına sızmasından bu yana, adeta bir virüs gibi İslamî bünyeyi içten içe tahrip eden modernist İslam tasavvuru ne yazık ki Bayraktar Bayraklı’yı da derinden sarsmıştır.

Bayraktar bey, özellikle Hz. İsa’nın nüzulü, recm ve nesh gibi konuları ele alırken kullandığı argümanlarla bunu dışa vurmuştur. Sözgelimi onun recm konusuyla alakalı şu açıklamaları üzerinde dikkatle düşünmek gerekir: “…Netice olarak diyebiliriz ki, yarı beline kadar toprağa gömüp taşlanarak öldürme tatbikatı, Yüce Allah'ın merhametine uygun değildir. Bir insana ölüm cezası verilebilir ama uygulaması bu şekilde olamaz.”, “Bu konuda kitaplarda yer alan, hükmü devam eden ama metni Kurân'da olmayan uydurma bir metnin hükmü İslam için yüz karasıdır. Bu kitapların elden geçirilip düzeltilmesi gerekiyor…”, “Genelde örnek olarak anlatılan Mâiz olayı, bir daha gözden geçirilip sorgulanmalı, sahabeye zina isnat etmenin doğruluğu araştırılmalıdır. Kurân ve İslam dini bizden bunu istemekte ve bu leke ile İslam'ı bir yere götüremeyeceğimizi öğütlemektedir.” (c. 13, s. 326-329)

Bayraklı’nın recm cezasıyla ilgili fikirlerinin kritiği bir yana burada dikkat çekmek istediğimiz husus, onun kullandığı argümanlarda kendini ele veren tasavvur sorunudur. Mesela bu konuda yazarın kullandığı “Allah’ın merhameti” söylemi, diğer modernistlerin kullandıkları “özgürlük” ve “eşitlik” gibi modern konseptler, modernist İslamcıların zihin ve ruh koordinatlarını teşkil ediyor. Modernist, dinî nasslara kayıtsız bir zihin ve duru bir ruhla yaklaşıp Müslümanlığını nasslara göre yapılandıramıyor. O, modern paradigmanın dayattığı, konjonktürel söylemlere göre nassları tenkit süzgecinden geçirerek imanda seçici davranıyor; modern algıyla örtüşen hükümleri alıp örtüşmeyenleri reddederek bir bakıma nasslara rezerv koymuş oluyor.

Bayraklı’ya şunu sormadan edemiyoruz. Allah’ın merhametinden ne anlıyorsunuz? Allah’ın merhametinin, sınırları belirlenmiş, eşit bir tarifi var mıdır? Eğer varsa böyle bir tarifi kim neye dayanarak yapmıştır? Bayraktar bey neden aynı gerekçeyle, kâfir ve fasıkların cehennemde yanacağını da reddetmiyor, doğrusu merak ediyoruz. Taşlanarak öldürülmek ilahî merhamete ters düşüyorsa, alevlerin içinde eriyip kavrulmak nasıl izah edilebilir. Cehennem ateşiyle cezalandıracağına inandığımız aynı Allah’ın, taşlanarak öldürme cezasını meşru kılmış olabileceğini kabullenmemenin makul bir izahı olabilir mi? Hz. Peygamber Efendimizin recm cezasını uyguladığı hususunda inkârı kabil olmayan pek çok sahih hadis vardır. Hal böyleyken recm cezasının ilahî merhamete sığmadığını ileri sürmek, peygambere Allah’ı tanıtmaya kalkışmak gibi ölçüsüzce bir işgüzarlık değil de nedir?

Burada recm cezasının dindeki yeri ve delilleri hakkında konuşacak değiliz ama şu kadarına da değinmeden geçemiyoruz. Hz. Peygamberin recm cezasına çarptırdığı kimse sadece Mâiz değildir. Bunun dışında sahih kaynaklarda bu cezaya çarptırıldığı bildirilen iki Müslüman kadın daha vardır. Ayrıca bu ceza iki Yahudiye de uygulanmıştır[6]. Mütevatir hadisleri konu edinen kitabında el-Kettânî recmle ilgili hadislerin manen mütevatir olduğunu zikretmiş ve sadece Maiz’e uygulanan recm cezasının on sekiz râvi tarafından nakledildiğini isimlerini sayarak belgelemiştir.[7] Hz. Peygamberden sonra Raşit halifeler de bu cezayı uygulamış, meselenin üzerinde hassasiyetle durmuştur.[8]

Bayraklı’nın tasavvur sorunuyla alakalı olarak dinin yegâne kaynağının Kur’ân olduğu şeklindeki modern saplantıya da kısaca değinmeden edemeyeceğiz. Bayraklı’nın ön kabulleriyle örtüşmeyen bir çok konuda kullandığı ifadeler, onun, hadisler de dahil Kur’ân dışında herhangi bir kaynağı bağlayıcı kabul etmediğini göstermektedir. Hz. İsa’nın göğe yükseltilmesiyle ilgili “Kültürümüzde Hz. İsa'nın ruh ve bedeniyle Allah katına çıktığı inancı hakimdir. Bu inancın doğruluk derecesini -mihenk taşı olan Kurân'a vurarak- tesbit etmeye çalışalım.” (c. 4, s. 135-139) yönündeki ifadeleri, herhangi bir dinî esasın mutlaka açık seçik Kur’ân’da belirtilmiş olması gerektiğini gösteriyor. Buna göre, mütevatir veya meşhur hadislerde yer almış olsa bile, Kur’ân’da açık seçik biçimde zikredilmeyen konular inanılması gereken dinî esaslardan değildir. Hatta Bayraklı nüzul-i İsa da dahil bu gibi konulara hurafe gözüyle bakmaktadır. (c. 4, s. 135-139) Özelde bu konu hakkında yazılan eski-yeni eserler Bayraklı’nın kendini kaptırdığı bu saplantının ne kadar mesnetsiz ve tutarsız olduğunu açık biçimde ortaya koymuştur. Örneğin eş-Şevkânî’nin et-Tavdîh fî Tevâtüri mâ Câe fi’l-Muntazar ve’d-Deccâl ve’l-Mesîh, el-Keşmîrî’nin et-Tasrîh bimâ Tevâtere fî Nüzûli’l-Mesîh, Zâhid el-Kevserî’nin Nazratün Âbira isimli eserleri bunların başlıcalarını teşkil eder. Bu eserlerde mesele en ufak bir şüpheye mahal kalmayacak biçimde ele alındığı için ayrıca bu konu üzerinde durmadan Bayraklı’nın dil sorununa geçelim.

d) Dil sorunu

Bayraklı’nın tefsirinde okuyucuyu rahatsız eden bir diğer husus kullandığı dil ve üslup sorunudur. Yazarın zaman zaman Allah’la ilgili sözler sarf ederken kullandığı gayr-i ciddi dilin özellikle bir tefsire hiç de yakışmadığını söylemeden edemeyeceğiz. Sözgelimi yazarın bir münasebetle kullandığı şu cümleler aslında ne demek istediğimizi yeterince açıklıyor: “Cenab-ı Hak, ayetin sonunda (Allah azizdir, hakimdir) buyurarak, vermiş olduğu hükmün altına imzasını atmakta;…” (c. 3, s. 213) Bayraklı’nın tefsirde sıkça kullandığı bu profan dil, Kur’ân dilinin bayağılaştırılması probleminin tipik bir örneği olarak görülebilir.

Bayraklı’nın dil sorunu sadece benimsediği bayağı üslupla sınırlı bir sorun değildir. Onun zaman zaman tefsir kitabının maksadını aşan ıslahatçı-aktivist söylevleri de ayrıca tahlil edilmelidir. Yukarıda recm cezasıyla ilgili beyanları çerçevesinde aktardığımız şu ifadeler, selef-i salihîne hürmet duyguları besleyen duyarlı her Müslümanın tüylerini ürpertiyor: “Bu konuda kitaplarda yer alan, hükmü devam eden ama metni Kurân'da olmayan uydurma bir metnin hükmü İslam için yüz karasıdır. Bu kitapların elden geçirilip düzeltilmesi gerekiyor…” Bayraktar bey, müfessirliği bir tarafa bırakarak deruhte ettiği ıslahatçı kişiliğiyle burada açıkça din mühendisliği yapmakta, Allah adına Müslümanları hizaya getirmeye kalkışarak tarihe mal olmaya çalışmaktadır.

e) Sonuç

Bayraklı’nın “Yeni bir anlayışın ışığında Kur’ân tefsiri” adlı eseri, metodik bir ciddiyet içinde kaleme alınmış ilmî bir eser değildir. Bu eserde ayetler daha çok bir vâiz ya da ıslahatçı hüneriyle pratik amaçlar güdülerek açıklanmaya çalışılmıştır. Tefsiri incelerken edindiğimiz intibaya göre sanki eser, özellikle psikoloji ve eğitim planında ayetlerin Bayraklı’nın zihninde yaptığı çağrışımların kaleme alınmasından vücuda getirilmiştir. Şunu da belirtmeliyiz ki, bu çağrışımlar, çoğunlukla ispatı da reddi de kabil olmayan sübjektif düşünceler olmakla birlikte yer yer çok sakîl görünmektedir.

Son olarak Kur’ân’ın daha temel bir değerler sisteminin nezaretinde mütalaa edildiği izlenimini veren eserin adı üzerinde de durmak gerekir. "Yeni bir anlayışın ışığında Kur’ân’ı tefsir" etmek ne demektir? Kendisini nûr olarak tanımlayan Kur’ân’ın üzerinde ne zamandan beri karanlık oluşmuştur da bu karanlık bir başka şeyin ışığıyla giderilecektir? Yazara göre ışığıyla Kur’ân’ın üzerindeki karanlıkları giderecek olan yeni bir anlayış nedir? Kur’ân’ı bir başka şeyin ışığında tefsir etmek, onu bir üst referansın gölgesi altına sokmak anlamına gelmez mi? Tefsirin başından beri hadis ve icmâ ile sabit dinî esaslara karşı Kur’ân merkezli din anlayışını savunan yazarın, Kur’ân’ı daha üst değerler sistemine tabi kılmakla içine düştüğü bu yaman çelişkiye getireceği bir izah var mıdır? Gerek tefsirin ismi gerekse yazarın ayetlere yaklaşımından elde edilen bulguların önümüze koyduğu bu tür sorular, kanaatimizce okuyucunun, Bayraklı’nın eseri karşısında daha dikkatli ve seçici olması gerektiğini gösteriyor.

Son olarak şunu da belirtmeliyiz. Bayraklı’nın tefsirindeki sorunlar sadece burada örneklerini zikrettiklerimizle sınırlı değildir. Bunların dışında Bayraklı’nın nesh, ehl-i kitabın imanı ve hırsızın elinin kesilmesi gibi konularla ilgili görüşleri de, en az buraya aldığımız örnekler kadar ciddi sorunlar arz etmektedir. Fakat biz makalenin boyutlarını göz önünde bulundurarak burada eleştirimizi sadece verdiğimiz örneklerle sınırlı tuttuk. Bu konularla ilgili eleştirilerimizi daha geniş bir makalede eni konu incelemeyi düşünüyoruz. ( Dar'ul Hikme )

[1] es-Suyûtî, el-İtkân fî ‘Ulûmi’l-Kur’ân, c. 2, s. 1189; Abdulaziz el-Buharî, Keşfü’l-Esrâr, c.1, s. 120.

[2] Tefsir-i Taberî, c.4, s. 69

[3] Örnekleriyle Türkçe sözlük, MEB Yayınları, c. 1, s. 339.

[4] Abdullah İbn-i Mesud’un kıraatinde her iki zamir de müennes olarak gelmiştir. Bkz. ez-Zemahşerî, Tefsiru’l-Keşşâf, c. 4, s. 560.

[5] Tefsir-i Taberî, c. 14, s. 219.

[6] Sahîh-i Buhârî, hadis no, 6633, 6819; Sahîh-i Müslim, hadis no, 1697, 1699, 4451.

[7] el-Kettânî, Nazmu’l-Mütenâsir mine’l-Hadisi’l-Mütevatir, s. 173, 174.

[8] Ebubekir Abdurrazzak, Musannefü Abdurrazzak, hadis no, 6626, 10170, 13357, 13364.

Zaman akıp gidiyor / Nazlı Ilıcak

2011-05-08T08:54:00.000+02:00

''Her sabah hesabınıza 86.400 dolar yatıran bir banka düşünün. Gün boyu, istediğiniz kadar parayı harcamakta veya harcamamakta serbestsiniz. Parayı dilediğiniz şekilde kullanabilirsiniz. Oyunun sadece tek bir şartı var: Harcamayı başaramadığınız meblağ, ertesi güne devretmez; akşam hesabınızdan geri çekilir.
Bu paranın hiçbir bölümünü, ne sebeple olursa olsun, saklayamazsınız. Bir önceki günün tutarının tamamını harcamış veya hiçbir bölümünü harcamamış da olsanız, ertesi sabah hesabınızda yine 86.400 dolar bulacaksınız.'' devamı burada

Geronimo

2011-05-06T11:10:00.006+02:00

Amerika Arizona apaçisi..Geronimo..Kızılderililer adına vahşi beyazlarla savaşmış bir kahramanmış.
ABD, Usame bin Ladin'e bu kod adını vermiş..!
Demekki adamların gözünde Ladin bir kahraman !
Bizimkiler olsa kendisine irtica ile bağlantılı bir isim verirlerdi.
Öldü mü, ölmedi mi tartışmaları için diyeceğim şudur:
Evet öldü hem de kaç kere..!
2007'de böbrek yetmezliğinden
2009'da yakalanıp dondurularak
Ve 2011'de kurşunlanarak (pardon önce evi bombalanarak!)
Yani defalarca öldürüldü!
Kahramanlar, efsaneler ölür ölür dirilirler!
Geronimolar ölmez!
Sam'ın gözünde, düşmanı Ladin, Geronimo gibi bir efsaneymiş, uğruna yıllarca milyar dolarlar döktükleri.
Ve tabi Ladin gibi bir malzeme lazımdı kendilerine iki kuleye karşı iki Müslüman ülkeyi mahfetmek için.
Ticari kuleler uçakla yerle bir olamazdı ve ogün yahudiler işe gelmemişti!
Siyonizm düşmanı Ladin, yahudilere haber salmıştı işe gitmeyin bombalama yapacağım diye !!
Amerikan yalanlarının sonu gelmez, en iyi uyuttukları kendi obez halkıdır.
Sonuç olarak; selefi Ladin İslam düşmanlarına gereken fırsat ve malzemeyi verip hesap vermeye ''öteye'' gitti. Zamanla ilgili rakamların ne ehemmiyeti var, öldükten sonra..
Geride güzel dinimiz İslam'ın şahs-ı manevisini rencide edecek ve İslam'ın terörle özdeş görünmesini sağlayacak farklı bir fotoğraf (İslamafobi) bıraktı.
Masumların ölmesindeki rolü neydi meselesi ise ayrı bir konu.
Afganistan'dan çıkmak isteyen ABD, ölümünü dünyaya duyurdu hepsi bu.

teslim olmak..

2011-05-05T16:35:00.000+02:00

'' Aklı ve zekâyı sat da hayranlığı satın al. Akıl ve zekâ şüphedir. Hayranlık, bakış ve görüştür. Aklı Muhammed sallallahu aleyhi veselleme kurban et de 'Allah bana yeter'de.'' Hz.Mevlana kuddise sirruh

Gün Gazze'nin sevinç günü / Milli Gazete

2011-05-05T04:43:00.000+02:00

''El Fetih ile Hamas arasındaki bölünmeye son veren anlaşmanın imzalanmasıyla, Hamas, 4 yılı aşkın sürenin sonunda, Batı Şeria'daki Filistin devlet televizyonunun Gazze'den yayın yapmasına izin verdi. Yayınla, ilk kez bir Hamas sözcüsü de Filistin televizyonuna konuk oldu.'' haberin devamı burada

içimden geldi..

2011-05-02T21:13:00.005+02:00

Velinin nazarı ruha şifa,
Evliyanın nefesi cana sefa
Onları rüyada görmek ne güzel
Pamuktan yumuşak ellerini öpmek ne nimet
Onların menkibelerini okuyup sürur bulmalı
İsimlerini tek tek sayıp ferahlamalı
Kimin canda sıkıntısı varsa
Hürmetle abdest alıp bunu yapsın
Dediğim gibi olmazsa
İşte ben kahrolayım
Aşk güneşi, ancak nankörlerin gönlüne ziyandır
Tasavvufa, mürşide müşrik diyen,
Bedbaht bir nasipsizdir, acıyın!

Tatil kültürü

2011-05-01T20:49:00.001+02:00

''Müslüman, İslam’ın ideal ölçülerde yaşanmasını engelleyen modern durumla mücadele etmesi gerekirken, modernitenin gereklerini ve taleplerini yerine getirmek suretiyle önce “zihniyet olarak” modernleşmekte, modern durumun devamını mümkün kılan çarkın dişlilerinden birisi haline gelmekte, İslamî taleplerini, hassasiyetlerini, heyecanlarını yitirmektedir. “Zihniyet dönüşümü” dediğim durum bu.'' Dr.Ebubekir Sifil

Müzik / Dr. Ebubekir Sifil

2011-05-01T19:58:00.003+02:00

Musiki, müzik icrası ile ilgili gelen soruyu Muhterem Ebubekir hoca bir-kaç seri makalede cevaplandırmış olduğu için yazılarının tamamının kendi sitesinden okunmasını tavsiye ederim. Aşağıya bir bölümü yine de aldım.

''...Bu itibarla ben burada, müzik meselesine sağlıklı bakış açısının zeminine dair birkaç şey söylemeyi tercih edeceğim.

Her şeyden önce şunu söyleyelim: Dinimizin "haram" kategorisine girdiğini belirttiği hususlar iki kısımdır: Li aynihî (bizzat kendisi) haram olanlar ve li gayrihî (kendisi helal olduğu halde harama götürücü olduğunda) haram olanlar.

Birincilere domuz ve şarap örnek olarak gösterilebilir. Haramları mübah kılan "zaruret" hali ve miktarı dışında bu kategori her zaman ve zeminde haramdır.

İkincilere en iyi örneklerden biri müziktir. Düzenli, ahenkli ve güzel ses bizatihi kötü, yerilmiş ve haram değildir. Aksine, mesela Efendimiz (s.a.v)'in Kur'an'ın teganni ile okunmasını ve sesle süslenmesini teşvik buyurduğunu biliyoruz.[1]

Şu halde ahenkli ses tek başına haram ve yerilmiş olmadığına göre, müziğin ancak ilave bazı arızî özellikler taşıması durumunda haramlığından bahsedebiliriz ki bu, en genel ifadesiyle "herhangi bir gayrimeşru şeye teşvik etmek" şeklinde olabilir.

Bu özelliği taşımadığı sürece müziğin de müzik aletinin de bizatihi haramlığından söz etmenin isabetli olmayacağını söyleyebiliriz.''

Eleştirmek ve salata yapmak (2)

2011-04-29T22:20:00.001+02:00

''Eskiler "hayatı Fıkh'a uydurma" endişesi ile hareket ediyordu; şimdikiler ise "Fıkh'ı hayata uydurma" gayesiyle yola çıkmış durumda.'' Dr.Ebubekir Sifil

Erişim yasağı kalkmış!

2011-04-27T11:12:00.004+02:00

Blogspot.com bünyesinde faaliyet gösteren bir site canlı futbol yayını yapıyormuş. Yalnızca o blog mahkeme kararıyla engelleneceğine; binlerce blogun topyekün yasaklanmasının haklı bir gerekçesi olmamalı..
Bizlerin mağduriyeti, yani binler yok sayılmış oldu.
En son 28 şubatta yayın yapmışız.O günden bu güne yerküremizde ne çok olaylar yaşandı..Ünlü-ünsüz ölenler ve daha sırada olanlar!
Kuzey Afrika'dan sınırlarımıza dayanan kitlesel halk ayaklanmaları, iç savaşlar; Japonya'nın başına gelen felaketler..
''İki günü eşit olan ziyandadır'' nebevi uyarısının gölgesinde ahir zamanı; tüm alametleriyle, neredeyse normal görerek, bize dikte edilen seküler pencereden bakarak yaşıyoruz.
Bir türlü içselleştiremediğimiz Yüce ve Hakk dinimiz İslam (öğretisi demeyeceğim);ehl-i sünnet dışı ve İslam dışı akımların hücumu altında nasıl derdimizin dermanı olacak?
İnsan idrakine varıp, tüm hücrelerinde yaşamayı başaramadığı yüce ve tek hak olan inancını nasıl koruyup, yaşayacak?
Sokaklar potansiyel kavga, sataşma ve insana kıyma arenası..
Ottan böcekten şeylere birbirinin kanını akıtan asabi canavarlaşmış, psikolojik olarak hasta olanların hızla çoğaldığı bir belde de, hayırlı olan mecbur kalmadıkça evden çıkmamaktır diye düşüneli epey oluyor.
Allah Teala Müslümanları islah etsin, birlik ve dirlik içinde bir imam-ı kebir etrafında kenetlenmeyi bizlere tez zamanda görmeyi nasip etsin.Amin.

'İnna lillahi ve inna ileyhi raciun...'

2011-02-28T12:53:00.006+01:00

Mahmud Efendi kuddise sirruh Hazretleri'nden merhûm Necmeddin Erbakan'a tâziye îlâmı.

"Her canlı ölümü tadacaktır" buyuran Allâh-u Te‛âlâ'ya sonsuz hamd-ü senâlardan, "Başınıza bir musîbet gelince benim vefâtımın musîbetini hatırlayın,zira musîbetlerin en büyüğü odur" buyuran Rasûlüllâh(Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimize ve başlarına bir musîbet geldiğinde: "Şüphesiz biz Allâh'ın mülküyüz ve ancak O'na dönücüleriz" diyerek istircâda bulunan âl-i eshâbına sınırsız salât-ü selamlardan sonra!

Çok sevip değer verdiğim, ulemâya ve meşâyıha son derece tâzimde bulunduğunu müşâhede ettiğim, Ehl-i Sünnet îtikadı ve fıkhı üzere istikamet içerisinde hassâten Nakşî tarîkatine bağlı kalma şerefiyle ömür sürmayesini rızâ-i Bârî ve tahsîl-i me'âlî uğrunda vakfettiğine şâhitlik ettiğim, İslam âlemine, özellikle vatanına milletine fedâkarâne gayretler içerisinde son anlarına kadar hizmet ettiğinden şüphe etmediğim merhûm ve mağfûr el-muhtacilâ rahmeti Rabbihi'l-Ğafûr Necmeddin Erbakan kardeşimin vefat haberi bizleri derin bir teessüre sevk etmiş bulunmaktadır.

Allâh-u Zü'l-Celâl ve'l-Kemâl dînimize ve vatanımıza yaptığı bu gayretli ve ihlaslı hizmetlerine mukabil kendisine kabrinde yevmen fe yevmen müzdâd olacak istirahatler,mahşere sevkinde bütün korkularını izâle edecek bişâretler ve akîbetinde cennât-i 'âliyatta yüksek dereceler ihsân eylesin. Geride bıraktığı keder dîde âilesine, ahbâbına ve etbâ'ına sabr-ı cemîl, ecr-i cezîl ve âmâl-i sâlihât içerisinde tûl-u ömürler ikrâm eylesin.

Onun ardından fitnelere düşmekten, Ehl-i Sünnet akîdesine zerre kadar da olsa muhâlefetten ve sırât-ı müstakîmden inhiraf etmekten bütün ümmeti ve bâ husus dâvâsını tâkip edenleri muhâfaza eylesin. Âmîn!
Mahmud Ustaosmanoğlu kuddise sirruh.
(İsmailağa Câmii Emekli İmam Hatîbi)
Milli Gazete

'İnna lillahi ve inna ileyhi raciun...'

Sözün bittiği yer demeyeceğim. Söylenmesi gereken çok şey var... O bir söz söyledi. Eğip bükmeden söyledi; sözü namus bilerek, sözün namusunu bilerek söyledi.

Hakk'a verdiği sözü tutup, söze hakkını vererek söyledi. Hak bildiğini söyledi, hak olanı söyledi.

O bir söz söyledi. "Kadim söz"ü hatırlattı unutanlara. Unutanları unutmadı, unutulanları unutmadı. Unutmamak ve unutturmamak için söyledi.

Söylediği, "sözler içinde bir söz" değildi; "sözlere karşı bir söz" söyledi. "Kadim söz"e karşı duranlara karşı sözler söyledi.

Tarihin hükmünün geçmediği "Söz"ü söyledi. Söylediklerinin tarihî sözler olması bundandı. Yorulmadan, usanmadan, pes etmeden, söze tarih düşürerek söyledi.

Anlaşılır sözlerdi söylediği. "Söz"e anlam katmak için değil, "Söz"le anlamlanmak için söyledi. Anlamayanlar, anlamı taşıyacak yüreği olmayanlardı aslında. Anlamanın akılla olacağını sananlar...

Sözün bittiği yer demeyeceğim. Söylenmesi gereken çok şey var.

Kadim yürüyüşümüzün yarım asra varan dönemecinde onun izi var. Yolu müstakim yürümenin yolunu öğretenlerdendi o. Yol boyunca istikametten şaşmadı.

Müstakim yaşadı. Bedeller ödedi istikamet uğruna. Sızlanmadı. Her zaferin "başarı", her başarının "muvaffakiyet" olmadığını öğretti. Birlikte yürüdüklerini terk etmedi; hep bırakılan olmak pahasına, tuttuğu hiçbir eli bırakmadı.

"İman" dedi, "cihad" dedi, "izzet" dedi, "ümmet" dedi. "Ağır" sözlerdi bunlar; "emanet"i gönüllü olarak yüklenen, sonra "ağır" bularak omzundan indiren insan için. Biraz da "nisyan" demek olan insan için.

Sözün bittiği yer demeyeceğim. Söylenmesi gereken çok şey var.

Yaşanan herşeyi bilen tarih sır saklamayı bilmez.

Söylenmesi gereken her şeyi söyler kulaklarını tıkamayanlara.

Herşeyin yıkılmasını göze alarak her şeye anlam katan "Söz"ü ayakta tutmak için konuştu o.

Biz şahidiz, hakkı söyledi, haklı söyledi. Müstakim yaşadı ve "yolda" teslim etti ruhunu.

Ruhun şad, mekânın cennet olsun hocam. Dr. Ebubekir Sifil

Taciz meselesi dolayısıyla

2011-02-26T09:44:00.001+01:00

''Sözüm, İslam'ı, "tarihsellik" çukurunun içinden anlama gayretkeşliğinde olanlara. Sözüm, İslam'ı, erkeğiyle kadınıyla Sahabe'den daha iyi anladığı iddiasında olan erkek ve kadın yazarlara... Hayat bütünüyle bir imtihan ve ahir zamanda yaşıyoruz. Ehl-i Kitab'ın kendi kitaplarını ve dinlerini tahrif ediş sürecine iyi bakın. Bu din bugüne kadar Allah'ın muradıyla örtüşmeyecek biçimde anlaşılmış ve yaşanmıştır diyorsanız, onu 1400 yıl sonra sizin "olması gerektiği" gibi anlamanız ve yaşamanız asla mümkün değildir. Buna engel aradaki zaman değil, elinizde "din" diye tuttuğunuz, dilinize "din" diye doladığınız her ne varsa size "naklen" gelmiş olduğu gerçeğidir.

Hakikati makul biçimde ve eğip bükmeden dile getiren Prof. Dr. Orhan Çeker hocanın söylediklerinin altına imzamı atıyorum.'' Dr.Ebubekir Sifil

6 milyon dolarlık hediye..

2011-02-25T09:17:00.003+01:00

Aslında yazmayı bıraktım. İmam Rabbani kuddise sirruhun buyurduğu gibi; yazılacak şeyler yazılmış..
Okumak, anlayıp idrakle uygulamak zamanı..
Şairin dediği gibi : Toplayın eşyamı işim acele..
Evet zaman az ve çok kıymetli..
Ecelse çok yakın!
Son yaşananlar, Afrika'da ve ortadoğuda yıllardır sömürülen ve sömürenlerin dramıdır..(Sanki örnek gösterilen memleketimizde sömürülmüyormuşuz gibi..)
Gaddarfi'den söz etmeyeceğim..
Dünyanın en zengin 20si içinde 2.sırada 64 yaşındaki sultan Hassan al Bolkiah'ın oğlu 28 yaşındaki Prens Azim'in, şarkıcı Mariah Carey'e 6 milyon dolarlık mücevher hediye edişi ile olan bitenlerin perde ardındaki sırrı anlamamız gerekiyor. 6 milyon dolar..kime ve ne için..?
Örnekler çoğaltılabilir.
İran şahından, Saddama..hepsi bu ümmetin, halka ait olan emanetleri hoyratça harcama şımarıklığı, azgınlığı içinde umursuz yaşadılar, yaşadıklarını sanıyorlar..
Hesap günü şuurundan uzak, saltanat süren bu keneler için en büyük dünyevi ceza koltuklarından olmak..
Görüyoruz Gaddarfi halkına kurşun sıkmakta tereddüt etmiyor.
Darısı inşaallah şu bu kadına milletin parasıyla cömertlik edenlerin de üzerine olsun.
Zalimler için iyiki cehennem var.

nur cemaatleri..

2011-02-21T11:25:00.001+01:00

BEDİÜZZAMAN VE RİSALE-İ NUR-26

S-31) "Bugün kaç çeşit nur cemaati vardır ve anlayışları hakkında bilgi verebilir misiniz?"

"Nurculuk" diye ifade edilen yapı içinde gerek Risale-i Nur'a ve siyasete bakışları, gerekse "hizmet" anlayışları, etkinlik... bakımından birbirinden farklı 40 kadar grubun bulunduğu ifade edilmektedir.

Bediüzzaman merhum Nurculuk olarak ifade edilen hareketin başına kendisinden sonra kimin geçeceği konusunda herhangi bir yönlendirmede bulunmadığı için onun 1960 yılındaki vefatından kısa bir süre sonra ilk bölünme yaşandı.

"Yerine birisini bıraksaydı bölünme olmazdı" demenin çok kolay olmadığını da tecrübeler bize gösteriyor. Bölünmenin hiç olmaması gereken tarikatlarda bile (tamamında olmasa da birçoğunda) şeyh efendinin vefatından sonra bölünmelerin yaşaması adeta "adet" haline geldi. Dinî, siyasî, sosyolojik... birçok sebebe dayanan bu vakıa, üzerinde müstakil olarak durmayı hak edecek önemde olmasına ve Müslümanların gündemindeki yerini her zaman korumasına rağmen Müslümanlar tarafından hiçbir zaman ciddi biçimde tahlil edilmeyen, üzerinde kafa yorulmayan bir realite olarak varlığını devam ettiriyor.

Konuya dönelim...

Bediüzzaman merhumun, hareketin liderliği konusunda somut isim telaffuz etmektense, müstesna bir değer atfettiği "Risale-i Nur'un şahs-ı manevisi"ne işaret ettiğini söylemek yanlış olmayacaktır.

Ondan sonraki ilk bölünme, Risaleler'in Bediüzzaman'ın hayatında olduğu gibi Osmanlıca olarak yazılıp yayılması gerektiğini savunan ve "en yaşlı abi" durumunda bulunan Hüsrev Altınbaşak, çoğunluk tarafından cemaatin önderi olarak telakki edilen Zübeyir Gündüzalp'ten, dolayısıyla çoğunluktan ayrıldı. "Yazıcılar" olarak anılan bu grup, Risaleler'in orijinal haliyle yazılıp çoğaltılması hassasiyetini halen devam ettirmektedir.

İkinci ve en büyük kopuş 1960'lı yılların sonunda Fethullah Gülen hocaefendinin başında bulunduğu grubunki oldu. Aslında bugün gövdenin büyük kısmını teşkil ettiği için buna "kopuş" demek durumu tam olarak ifade etmiyor. Bilindiği gibi hizmet alanlarının genişliği ve etkinlik bakımından Nurcu grupların en önde geleni hiç şüphesiz Fethullah Gülen hocaefendiye bağlı olandır. Nurcu grupların bir kısmını da etki alanı içine aldığı gözlenen bu yapının, Risale-i Nur ve Bediüzzaman vurgusunu devam ettirmekle birlikte, farklı bir yönelim gösterdiği de dikkat çekmektedir. Bilhassa Dinlerarası Diyalog çalışmaları ve Hocaefendi'nin ABD yılları ile birlikte hayli etkin ve yaygın bir "farklılaşma süreci" yaşandığını gözlemliyoruz. Dünyaya açılma, okullaşma, ekonomik ve sosyal hayattaki faaliyetler alışılagelmiş Nurculuk'tan farklı, "modernleşmiş" bir yapının söz konusu olduğunu açık bir şekilde göstermektedir. Buradaki "modernleşmiş" tesbiti hareketin dünyaya bakan yüzüne olduğu kadar, dine bakan, "din telakkisini" ifade eden yüzüne de işaret etmektedir. Dolayısıyla bu oluşuma "Nurculuğun dönüşümü" demenin daha isabetli olacağını söyleyebiliriz.

Zübeyir Gündüzalp'in vefatından sonra 1970'lerin başında Nurculuk, "Yeni Asya cemaati" olarak anılan yapının karakterize ettiği yapı ve anlayışı sürdürdü. Mustafa Sungur, Mehmet Kırkıncı, Abdullah Yeğin, Tahiri Mutlu... gibi isimlerin önderliğinde 12 Eylül'e kadar kendisini taşıyan bu yapı, siyasette Adalet Partisi'ni desteklemeyi tercih etti. 12 Eylül'den sonra adını andığım isimlerin temsil ettiği çizgi, yeni Asya Grubu'ndan ayrılarak "Meşveret Cemaati" adıyla anılan yeni bir oluşuma vücut verdi.

Meşveret Cemaati'nin ayrılmasından sonra Yeni Asya grubu 1990'ların başlarında yeni bir bölünme daha yaşadı. Bu defa ayrılan grup, "Nesil grubu" olarak anıldı. Entelektüel vasfıyla öne çıkan bu grup, Risale-i Nur dışında başka eserlerin neşrine ve okunmasına verdiği önemle dikkat çekiyor.

Kısaca ifade ettiğim bu gruplar dışında Zehra grubu, Med-Zehra grubu, Kurdoğlu cemaati, Şeyhanzade cemaati isimleriyle anılan grupların varlığı da bilinmektedir. Dr.Ebubekir Sifil

Devam edecek.

salavati fatih ile Mevlid kandili idraki..

2011-02-14T10:33:00.004+01:00

Gönülde aşk olmadıktan sonra,
Hergünün gecesinde, şu sürgün dünyada, hasretine göz yaşı dökülmedikten sonra..
Mevlid Kandili'nde harabe gönlün kaleminden ancak riya döküleceğine göre,
Başlar öne eğik, mücrim bir lisanla:

Allahümme salli ve sellim, ala seyyidina Muhammedinil fatihi lima uğlika ve'l hatimi lima sebaka ven'nasıril hakkı bil hakkı ve hadi ila siratikel müstekıymi, salllahu aleyhi ve ala alihi ve ashabihi hakka kadrihi ve mikdarihil azıym.. (120 bin selavat sevabı..)

Meal yerine ne öneriyoruz?

2011-02-12T10:34:00.003+01:00

''A. Selçuk isimli okuyucu sormuş: "Ebu Bekir Bey, "Düşüncelerinizden etkilenen bazı insanların, insanları Kur'an ve meallerini okumaya davet eden bizleri sapkın düşünceli olarak ilan edip iftira ettiklerini bilmenizi istedim. Ve sorumlu olduğunuzu düşünüp bu maili size göndermeye karar verdim. Samimiyetime inanıp inanmamanız sizin meselenizdir.

"Meal, insanların Kur'an'ın kendi mesajlarında anlayabilmesi için yapılmış bir eylemdir ve bir alimin Kur'an'ı arapça okuyup dinleyenin kendi diline çevirerek izah etmesi de mealdir.

"Meal okunmasını önerenler dışlandığına göre ortaya koyduğunuz çözüm nedir? Bu çözümü gerçekten merak ediyorum.

"Kur'an'ı anlamak için yerküredeki insanlar ne yapmalı? Söyleyin ki; size göre sapkın düşüncelere sapmış olmayalım. Hakkımızda müfteri olmayın.

"Mealsiz bir çözümünüzün olması imkansız... Ya Kur'an'ı tamamen saklayacak ve eski usul vaazlarda, vaizlerin okuyup anlayıp, anladığını insanlara anlatması gerektiğine karar vereceksiniz ya da insanlara bir şey okumalarını önereceksiniz.

"Size göre bağımsız Kur'an okuyamayacaklarına göre ne yapmalılar? Ne okumalılar?"

İnsanları niçin meal okumaktan sakındırdığımız sorusunun cevabı, samimiyetinden şüphe etmediğim bu okuyucu tepkisinde gizli. Hemen ilk satırı tekrar okuyalım: "... insanları Kur'an ve meallerini okumaya davet eden bizleri..."

Biz insanları "Kur'an okumaktan" değil, "meal okumaktan" sakındırıyoruz. "Kur'an okumak" ile "meal okumak" arasındaki fark, "Kur'an" ile "meal" arasındaki farktan kaynaklanıyor. Meal okuyan kişi, aslında Kur'an'ı değil, meal yazarının Kur'an'dan anlayıp aktardığı şeyi okuyor.

Mesele sadece bu değil. En az bunun kadar iki önemli nokta daha var:

Meal olgusunun sınırlı imkânları ve en önemlisi de meal üzerine din tasavvuru inşa etme hastalığı.

Şimdi soralım: Meal okuma eylemini ısrarla savunan kardeşlerimizin büyük bir yekûnu niçin Elmalılı, Ö.N.Bilmen veya H.B.Çantay merhumlar adına neşredilen mealleri değil de "yenilik" ve "farklılık" iddiasındaki meal yazarlarının çalışmalarını tercih ediyor?

Meselemizin bu sorunun cevabıyla hayatî bir bağlantısı var. Var, zira insanımızın büyük bir çoğunluğu ne yazık ki meal üzerinden "farklı din anlayışları"nın muhatabı kılınıyor. Türlü çeşit bid'at görüş ve yaklaşımlar insanımıza "meal çalışması" örtüsü altında servis ediliyor. İnsanımız da "Kur'an'ın gereği" zannederek meal yazarlarının (tabii ki hepsini kasdetmiyorum) bid'at düşünce ve yaklaşımlarını benimseyip itikat ediniyor.

Biz insanlara "Meal okumayın, şunu okuyun" derken Allah kelamının yerine başka bir şeyi ikame ediyor değiliz. Zira her şeyden önce meal "Allah kelamı" değildir. Hatta şunu söyleyelim: Arapça yazılmış bir tefsir için dahi "Kur'an'ın Arapça'ya tercüme edilmesidir" diyebiliriz, ancak açıklanarak, şerh, beyan ve tefsir edilerek...

Kur'an'la aramızdaki fıtrî bağ, onu bir "entelektüel bilgi nesnesi" olarak görmemize engel olmalı. Biz onu okurken -Efendimiz (s.a.v)'in tavsiye ve talimatı gereği- ağlayabilmeli, ağlayamıyorsak dahi "ağlar gibi" yapabilmeliyiz.

"Meal okumayın" ile "Kur'an'dan habersiz kalmayın" birbirinin aynısı değildir. Kur'an'dan haberdar olmak, ilahî hitabın muhtevasını mealde aramaya çalışmakla kaim değildir. Aksi takdirde şu sorunun cevabını vermekte acze düşeriz: "Bizden önceki nesiller "meal" olgusunu tanımadıkları halde Kur'an'la irtibatlarını nasıl canlı tuttu?" Onların Kur'an'ı anlamadığını, Kur'an'la irtibatsız yaşadığını söylemenin ciddiye alınır yanı olmadığına göre, bu noktada ciddi bir tefekküre ihtiyacımız var demektir.

Son olarak "illa meal okuyacağım" diyenlere tavsiyem, önce itikad ve amel planında sağlam bir altyapı edinsinler; kendilerini garantiye alsınlar. Bunun üstüne yapacakları meal okumalarında da "farklılık arayışı" olarak ifade ettiğim zihnî sürecin sahte cazibesine kapılmadan, amele ve ihlasa dönüştürebilecekleri pasajlara ağırlık versinler. Meali, entelektüel ukalalık tavrını beslemek için değil, ibret ve öğüt almak, kalp rikkatine ve ruh inceliğine ulaşmak için okusunlar. Ve elbette yanlarında mutlaka -muhtasar da olsa- bir tefsir bulundursunlar...'' Dr. Ebubekir Sifil

Tercüme farkı..

2011-02-08T06:45:00.002+01:00

Aşağıda Muhterem Ebubekir Hocanın makalesini okuyacaksınız. Tercüme farkının son örneği, birilerinin otorite (!) diye pek övdüğü Karaman'a ait. Allah (cc) kendisinden razı olsun, Ebubekir hoca uyarmasa ve Karaman'ı okuyan biri , Ebubekir hocayı okumasa; Saduddin Teftazani gibi bir alime su'i zan yapmamız işten bile değildi.Bazen cehaletimin imanıma şahit olduğunu düşünüyorum. Ne cesaretle Kur'an ayetlerine, hadislere ya da ulema eserlerine kendi fikirlerini söylettirebiliyorlar.Allah (cc) ümmeti islah etsin.(Amin)

''ET-TEFTÂZÂNÎ VE SAHABE

Milli Gazete - 7 Şubat 2011

"Mu'âviye'yi sevmiyorum" diyen Prof. Dr. Hayreddin Karaman hocanın, bu tavrını et-Teftâzânî ile desteklemek amacıyla ondan naklettiği bir pasaja 31 Ocak tarihli yazımda yer vermiştim. et-Teftâzânî'nin genel olarak Sahabe ve özel olarak da Hz. Mu'âviye hakkındaki görüşünü yine aynı yazıda özetle aktarmıştım.

Acaba et-Teftâzânî'nin konu hakkındaki tavrını hangi iktibas gerçek olarak yansıtıyor? "Zahiriyle onlara ta'n etmeyi gerektiren hususları da güzelce tevil etmek ve uygun anlamlara yormak gerekir…", "Hz. Ali'ye muhalif olanlar, hak imama bir şüpheye –Hz. Osman'ın katillerine kısas uygulanmamasına– dayanarak başkaldırdıkları için bağidirler; (…) fasık, kâfir veya zalim değildirler. Çünkü bir tevilden hareket etmişlerdir. Eğer onların bu tevilleri batıl ise, onlar hakkında olsa olsa, ictihadda hata ettikleri söylenebilir. Bu ise –tekfir şöyle dursun– onların fasık olduklarını söylemeyi dahi gerektirmez" diyen et-Teftâzânî, hem de aynı bağlam içinde "Sahabe arasında geçen kavgalar ve tartışmalar açıkça gösteriyor ki, onların bir kısmı haktan sapmış, zulüm ve günah sınırına ulaşmıştır. Bunun da sebebi kin, inat, haset, direnme, servet ve iktidar talebi, dünyanın çekiciliğine (lezzet ve şehvete) meyildir" demiş olabilir mi? Eğer böyleyse burada açık bir tutarsızlık yok mudur?

Aslında burada "tutarsızlık" gibi görünen durum, hocanın, et-Teftâzânî'nin ifadesini tercüme ediş tarzı dolayısıyla ortaya çıkıyor. Şöyle ki:

et-Teftâzânî'nin, hocanın alıntı yaptığı yerdeki ifadeleri şöyle başlıyor: "Enne mâ vaka'a beyne's-sahâbe mine'l-muhârebât ve'l-müşâcerât ale'l-vechi'l-mestûr fî kutubi't-târîh ve'l-mezkûr alâ elsineti's-sikât yedullu bizâhirihî alâ enne ba'dahum kad hâde an tarîki'l-hakk ve beleğa hadde'z-zulmi ve'l-fısk (…) İllâ enne'l-ulemâ li husni zannihim bi Ashâbi Resulillâh (s.a.v) zekerû lehâ mahâmîle ve te'vîlâtin bihâ telîku ve zehebû ilâ ennehum mahfûzûne ammâ yûcibu't-tadlîl ve't-tefsîk…"

Hocanın çevirisine bakılırsa yukarıda verdiğim ifadelerinde et-Teftâzânî şöyle diyor: "Sahabe arasında geçen kavgalar ve tartışmalar açıkça gösteriyor ki, onların bir kısmı haktan sapmış, zulüm ve günah sınırına ulaşmıştır…"

Oysa yukarıdaki ifadelerin birebir çevirisi şöyle olmalı: "Tarih kitaplarında kaydedildiği ve güvenilir raviler tarafından zikredildiği şekliyle Sahabe arasında vuku bulan muharebe ve çekişmeler zahiri anlamıyla, Sahabe'den bazılarının hak yolundan saptığını, zulüm ve fısk sınırına ulaştığını gösteriyor. (…) Şu kadar var ki ulema, Hz., Peygamber (s.a.v)'in ashabına olan hüsn-i zanları sebebiyle bu olayları uygun şekillere haml ve tevil etmiş, Sahabe'nin tadlil ve tefsik gerektiren hususlardan mahfuz olduğu görüşünü benimsemiştir…"

Hoca, et-Teftâzânî'nin, "yedullu bi zâhirihî" sözünü, "açıkça gösteriyor" şeklinde çevirmiş. Oysa "zâhir"in delaleti her zaman "açık" olmaz. Hatta zahirin delaletinin uygun şekillerde tevil edilmesini gerekli kılan durumlar vardır. Kelamın zahiri her zaman kasd-ı mütekellimi vermez. Tafsilat gerektirdiği için bu noktayı belki başka bir yazıda ele alırız…

Burada dikkat çeken husus, et-Teftâzânî'nin bu ifadelerinin tabir yerindeyse "nötr" olup, kendi adına herhangi bir hüküm ifade etmiyor oluşudur. Burada o, tarih kitaplarının ve ravilerin aktardığı hususların zahiri haliyle birşey ifade ettiğini, ancak bunun ulema tarafından uygun bir şekilde tevil edildiğini söyleyerek bir durum tesbiti yapıyor. Kendisi herhangi bir şey söylemiyor.

et-Teftâzânî'nin konu hakkındaki tutumunu kendisine ait net ifadelerle yukarıda belirttiğim yazıda aktardığım için tekrarına lüzum görmüyorum. Dolayısıyla onun konu hakkındaki ifadeleri arasında herhangi bir çelişki ve tutarsızlık bulunduğunu söylemek doğru değildir. Onun tavrı bellidir: Sahabe'yi uygun olmayan ifadelerle anmak, aralarında geçen olaylar sebebiyle onların bir kısmının fasık, zalim… olduğunu söylemek doğru değildir.

Onun da diğer Ehl-i Sünnet ulemasının da Hz. Ali ile Hz. Mu'âviye'yi bir tutmadığı, aralarında geçen olaylarda Hz. Ali'nin haklı olduğu görüşünü benimsediklerini ise ayrıca belirtmeye gerek yok.'' Dr.Ebubekir Sifil

İşte Mübarek'in gerçek serveti

2011-02-05T07:08:00.000+01:00

Amerika'nın ünlü ABC kanalı, CIA raporlarına dayandırdığı haberinde Mısır'ın istenmeyen lideri Hüsnü Mübarek'in servetinin toplam 67 milyar dolar olduğunu iddia etti.

72 milyonluk Mısır'ın 2009 yılındaki gayrisafi milli hasılası 218 milyar dolardı. İşte Mübarek ailesinin nakit parası ve şirketleri.

Hüsnü Mübarek'in şahsi hesaplarında toplam 17 milyar doları var. Oğlu Cemal Mübarek'in banka hesaplarında ise toplam 10 milyar dolar var. Sabah'tan Taha Dağlı'nın haberine göre; Mübarek ailesinin nakit parası ise 40 milyar dolar. Bu rakamlar 2010 yılı CIA raporlarında yer alıyor. Raporlarda Mübarek ailesinin toplam 67 milyar dolarlık servete sahip olduğu yazıyor. 67 milyar dolar, Amerika ve İsviçre'deki banka hesaplarına yatırılmış durumda.

Ayrıca Mübarek ailesinin şirketlerinin büyüklüğü de ortaya çıktı. Mısır lideri, ülkesindeki Vodafone, McDonalds, Hyundai, Skoda, Marlboro, Movenpick gibi dünyaca ünlü markaların Mısır'daki hisse ve şirketlerinin de sahibi. McDonalds'ın yanısıra Mısır'daki Chili's restoranları da Mübarek ailesine ait.

Ayrıca Şarm-El Şeyh'de turizm şirketleri ve otelleri var. Tüm bu şirketleri Mübarek'in iki oğlu Cemal ve Alaa Mübarek kardeşler yönetiyor.

Cemal ile Alaa Mübarek'in yatırımları sadece Mısır sınırları içinde değil, yurtdışında da çok önemli yatırımları var. IHS Global Insight'ın kayıtlarına göre iki kardeşin Dubai, Londra, Paris, Madrid, Washington, New York ve Frankfurt'ta uluslararası ticaret şirketleri bulunuyor.

Aile Mısır'ın değişik kentlerinde onlarca ev, malikane ve arsa sahibi.

Mübarek'in serveti saymakla bitmiyor. Nakit para ve şirketler dışında ailenin düzenli gelirleri de var. Cezayir'de yayınlanan bir gazetenin haberine göre tüm bu yıllık gelirler Mısır Devletinin kazançlarından yani devlet kasasından, Mübarek ailesine aktarılan paralardan oluşuyor. Mısır'ın silah anlaşmaları ve turizm gelirlerinden çok ciddi paylar, Mübarek ailesine aktarılıyor. (Haber Vaktim)

''Keşke'' demeyin

2011-02-04T07:18:00.002+01:00

''Sevgili Peygamberimiz (sav): "....Her şeyde hayır vardır. Sen sana faydalı olanı yapmaya çalış. Allah'tan yardım iste. Tembellik ederek acizlik gösterme. Başına bir iş geldiğinde "Keşke şöyle yapsaydım böyle olurdu" deme. "Bu Allah'ın takdiridir. O dilediğini yapar"de. Çünkü "Keşke" kelimesi şeytanın eylemine yol açar" buyurmuş.

Müslim, Kader, bab 34, hadis 2664 (Türkçe tercemesi var)

İbniMace hadis 79,4168 (Türkçe tercemesi var)

Ahmet,Müsnet 2/366,370

Bu konuda Tahavi bundan bin yüz sene önce "Müşki-ül-âsâr" isimli eserinde1/100 üç sayfalık bir makale yazar ve "Keşke"nin temenni için söylenebileceğini, pişmanlık için söylenemeyeceğini iki tarafında delillerini Kur'an ve sünnetten getirerek açıklar. ( Keşke şu günahı işlemeseydim diyerek pişman olmak yanlış değildir. CanCenk)

Temenniye örnek olarak Hayali'nin:

Keşke sevdiğimi sevseydi kamu halkı cihan

Sözümüz cümle heman kıssa-i cânân olsa.

Yani: Keşke benim sevdiğim (Allah'ı) bütün insanlar sevseydi, herkesin anlattığı o olurdu. Der.

Geçen günleri geri getirmek mümkün olmadığından geçmişe pişmanlığın faydası olmadığından "Keşke" demeyelim ve demeyecek işler yapalım.'' Mahmut Toptaş

uzun makalenin kısası..

2011-02-02T16:56:00.004+01:00

Siyoniste ve Amerika'ya dosttan öte, kölelik ruhuyla bağlı bir gönülden, onurla istifa beklemek sanıldığı gibi kolay değildir. Bu ruhun, İsrail gibi bir beden içinde halkına merhametli davranması da beklenemez!
''Eylül'de aday olmam'' diye zaman kazanmak isteyen bu yapışkan ve onursuz tip, kendisine tam bağlı bir ordu ve dış destek bulduğu anda halkına kurşun sıkmakta da tereddüt göstermez..

şu diyalog..

2011-01-30T09:13:00.001+01:00

''Son bir nokta olarak altını çizmemiz gereken husus, Ehl-i Kitap'la işbirliğinin onlarla "yakınlaşma"ya dönüşmemesine dikkat etmek gerekir. Zira işbirliğinin dozu kaçırıldığında "yakınlaşma", bir süre sonra "ortak noktalarımız çok"a, oradan da "ikimiz bir fidanın güller açan dalıyız"a varıyor; imanla inkâr arasındaki sınır ortadan kalkıyor. Dinlerarası Diyalog süreci başlamadan önce kendisini Müslüman olarak tanımlayan bir Allah kulunun, Ehl-i Kitab'ın da cennete gideceğini söylediğine şahit olanınız var mı?...'' Dr. Ebubekir Sifil

Ehli Sünnet'in sahabe telakkisi

2011-01-24T09:30:00.001+01:00

''Ehl-i Sünnet ulema, Mu'âviye (r.a)'ın hak halife olan Hz. Ali (r.a)'a bey'at etmemekte ve onunla mukatelede haklı olmadığını söylemekten geri durmamıştır. Ancak onları başkalarından ayıran en önemli nokta, ona ya da Sahabe'den herhangi birisine karşı saygısızlık anlamına gelecek, onların manevi şahsiyetlerini rencide edecek tavırlardan uzak durma hassasiyetini daima gözetmiş olmalarıdır.'' Dr. Ebubekir Sifil

mealcilik

2011-01-23T13:03:00.000+01:00

''... meal okuma alışkanlığı zaman içinde kişide, -en yalın anlatımıyla- Kur'an'dan doğrudan hüküm çıkarma alışkanlığına dönüşüyor. Daha önce başkalarından edindiği din anlayışı doğrultusunda meal okuyucusu, Kur'an'ı, kendisine benimsetilen din anlayışı doğrultusunda konuşturmaya başlıyor!''
Dr.Ebubekir Sifil

bugünkü nurculuk..

2011-01-23T12:50:00.003+01:00

Muhterem Dr.Ebubekir Sifil hoca, bugünkü yazısında nurculuk hareketindeki sapmayı son derece açık/ net ve cesurca gözler önüne sermiş. Allah (cc) razı olsun ve cümle Müslümanları feraset (firaset) ve hidayetten ayırmasın amin.

''Doğrusu şu ki, siyaseti Müslümanın ilgi alanı dışında görmek ve siyasî alanı başkalarına terk etmek kabul edilebilir bir davranış değildir. "Nurculuk" denen hareketin hatırı sayılır bir kesiminin, çok uzun yıllar boyunca "sağ" kanatta siyaset yapan birtakım siyaset kurtlarının "oy deposu" olarak iş görmüş olması ülkeye ve millete zarardan başka bir şey temin etmiş midir, tartışmaya değer...

(Günümüzdeki durumu bu değerlendirmenin dışında tutuyorum. Zira burada söz konusu olan artık "pragmatizm" değil. Geçmişte Nurculuk denen hareketin önemli bir kesimi merkez sağ siyasetçileri desteklerken en azından Din anlayışı bakımından Bediüzzaman çizgisinden önemli bir sapma göstermiyordu. Bugünse Bediüzzaman çizgisi çoktan terk edildi; Nurculuk denen yapının kemiyet planında en önemli bölümünü oluşturan kesim, Din'in modernizasyonu operasyonunun öznesi durumunda.)'' Dr.Ebubekir Sifil / Milli Gazete

Muharrem ayı ve Aşure

2010-12-26T15:13:00.000+01:00

''Dolayısıyla dilimize "Aşure" olarak yerleşmiş bulunan Muharrem'in 10. günü orucunun mahza Yahudilerden alınmış bir oruç olmayıp, Hz. İbrahim (a.s) vasıtasıyla oğlu Hz. İsmail (a.s)'a ve oradan da Kureyş'e intikal etmiş bir uygulama olduğunu söylemek daha doğru olacaktır.'' Dr.Ebubekir Sifil

Kısa Sözler / Mehmet Şevket Eygi

2010-12-23T13:03:00.001+01:00

İnsan için en büyük servet imandır. İmanı olan ebedî mutluluğu kazanır, imanı olmayan ebedî felakete ve bedbahtlığa uğrar.

En kârlı ve verimli ticaret Allah ile yapılan ticarettir. Allah'ın rızasını kazanmak için harcanan para ve mal gerçek, kalıcı ve yüksek kazanç getirir.

İnsanın en büyük düşmanı nefs-i emmâresidir.

Gurur ve kibir sahibi kişi yüksek bir makamda olsa da alçaktır.

Tevâzu ve alçak gönüllük büyüklerin tacıdır.

Şöhret büyük belâ ve âfettir.

Müslüman bir ailenin erkek ve kız çocukları namaz kılıyorsa, kızları tesettürlü ise o aile iyi bir ailedir. Çocuklar namazsız ve tesettürsüz ise durumu iyi değildir.

Ezana icabet, ezan okunurken onun cümlelerini tekrarlamaktan ibaret değildir, namaz kılmaktır.

İhtiyaçlarını çoğaltan ıstıraplarını çoğaltmış olur.

Yemeğinin çoğalmasını ve bereketlenmesini isteyen Besmele çekerek yesin.

En hayırlı yemek paylaşılan yemektir.

Dünya imtihan ve çile yeridir. Belânın en şiddetlisi Peygamberlere gelir. Sonra derece derece...

İbadetlerin zahmeti, Cehennem ateşi yanında hiç mesabesindedir.

İnsanlar akıllı olsalardı fâiz yemektense ölmeyi tercih ederlerdi.

Allah sevgisi ile para ve mal aşkı bir yürekte birlikte olmaz.

Din ticareti en haram ve en çirkin ticarettir.

Kuyruğuna kabak bağlayan fare kediden kaçamaz.

Başkanlık ateşten gömlektir. Akıllı ve firâsetli kişi başkanlığa tâlip olmaz, matlub olursa (ehliyeti yoksa) kabul etmez.

Farz ibadetler âşikâre yapılır, nafile ibadetler gizlenir.

Zeka ile akıl aynı şey değildir. Nice süper zekalar vardır ki, beş paralık akılları yoktur.

İman, Allah'ın insana en büyük lütuf ve ihsanıdır.

En büyük zenginlik istiğnâdır.

Taze buğday ekmeği. Yanında biraz peynir, birkaç zeytin. Bir de domates... ne büyük ziyafet.

Tarhana çorbasına ekmek doğrayıp içti. Sonra "Ya Rabbi!.. Bana niçin leziz ve lüks yemekler yedirmiyorsun..." dedi. Bu adam küfran-ı nimette bulunan alçak mı alçak, nankör mü nankör bir sefihtir.

Müslümanların en kötüsü, inkarcıların en yükseğinden daha yukarıdadır.

Namazdan zevk almasan, kalıbınla kılsan, yine de kılmaya devam edeceksin.

Soğuk bir kış günü... Pencerede bir kuş titreyerek bekliyor. Adam veya kadın ona acıdı, bir avuç bulgur verdi. Adam veya kadın büyük ticaret yaptı. Bir avuç bulgur onu belki Cennete sokacak.

Siz hiç ağlamıyor musunuz? Vah vah!..

Gece namazına kalktı, komşular görmesin diye pencereleri iyice kapattı, ışığı ondan sonra yaktı... Teheccüde kalktığından kimsenin haberi olmadı. Âferin ona.

Gıybetçi zevzek ne kadar ahmak... Gıybet ettiği kimselere sevaplarını veriyor, onların günahlarını yükleniyor.

Öldü, cesedi mezara girdi, vârisleri birbirine girdi.

İnsanlar faizin kötülüğünü ve azabını bilmiş olsalardı, bankaların gölgesinden geçmezlerdi.

İffet ve hayâ İslam medeniyetinin özelliklerindendir. İffetsiz ve hayâsız Müslüman olur mu?

Sahabe üzerine

2010-12-16T19:32:00.001+01:00

''Kur'an'ın "ilahî koruma/garanti" altında olduğunu sık sık dile getiririz de, nedense bu korumanın/garantinin nasıl gerçekleştiği üzerinde pek kafa yormayız. Bahse konu "koruma"nın bu Ümmet vasıtasıyla yapılmış/yapılıyor olması burada dikkate alınması gereken en önemli noktadır. Sahabe kuşağı Kur'an'ı bir yandan cem ve teksir, diğer yandan da ezberlemek ve ezberletmek suretiyle sonraki kuşaklara aktarmış olması hasebiyle hiç şüphesiz zincirin en kritik halkasını oluşturuyor.'' Dr.Ebubekir Sifil

Salaten tüncina duası ve duada ellerin durumu

2010-12-12T10:19:00.002+01:00

''Duada ellerin kimi yerlerde ters çevrilmesine gelince, en-Nevevî, İbn Hacer ve daha başkalarının da belirttiği gibi herhangi bir bela ve sıkıntının kaldırılması için yapılan duada sünnet olan ellerin arkasının göğe çevrilmesidir. Diğer dualarda ise ellerin içinin göğe çevrilmesi sünnettir.[4]''
Dr.Ebubekir Sifil / 08.04.07 Milli Gazete

Merinos'ta NAMAZ karşıtlığı!

2010-12-08T10:08:00.000+01:00

Merinos'ta NAMAZ karşıtlığı!
2 bin işçinin çalıştığı Merinos'ta namaz kılmak yasak..Merinos Halı'nın sahibi İbrahim Erdemoğlu, skandal sözler sarfetti. “Cuma namazları dahi olsa hiçbir şekilde namaza izin vermem.”

EHL-İ KİTAP İLE ARAMIZDAKİ 'ORTAK KELİME' / Dr.Ebubekir Sifil

2010-12-06T14:57:00.002+01:00

Pek çok ayetinde Ehl-i Kitab'ı "şirk" ile vasıflandırmış bulunan Kur'an'ın, 3/Âl-i İmrân, 64. ayette onlarla aramızda "ortak" bir kelime/söz/ilkeden bahsetmesini nasıl anlamalı?

Öncelikle bu ayette geçen ve tırnak içinde verdiğim "ortak" kelimesiyle ifade edilen "sevâun"dan başlayalım. Bunun, "ortak" diye çevrilmesi, Müslümanlar ile Ehl-i Kitap arasında müştereken kabul edilmiş bir iman umdesi çağrışımı yaptığı için sakıncalıdır. Gerek tefsir, gerekse lugat kaynaklarının ağırlıklı olarak bu kelimeyi "adl" ile karşılamış ve İbn Mes'ûd (r.a) mushafında "sevâ" yerine "adl" kelimesinin zikredilmiş olması, İbn Atıyye'nin (bkz. "el-Muharraru'l-Vecîz", I, 449) bu noktadaki tavrı üzerinde dikkatle düşünmemizi gerektiriyor.

İbn Atıyye, belirttiğim yerde özetle ve anlam olarak şöyle der: "Bana göre burada "sevâun" kelimesi özel bir şekilde tefsir edilmelidir. Bu ayet, bütün insanlar için aynı seviyede önemli ve geçerli olan anlamlara davet etmektedir. Ayetin muhatapları, bir kısmı diğerlerini rabb edinmiş olmakla aynı seviyede değildir. Ayet bu çağrıyı yapmakla onları, hiç kimsenin başkasından üstünlüğünün söz konusu olmadığı Hakk'ı kabule davet etmektedir…"

"Ha ortak, ha adil; ne fark eder?" diyebilecekler için hemen belirteyim ki, burada bu kelimeye "ortak" anlamı verdiğimizde, Ehl-i Kitab'ın, yalnızca Allah Teala'ya kulluk etme, O'na herhangi bir şeyi ortak koşmama ve O'nunla birlikte başkalarını rabb edinmeme konusunda aynen Müslümanlar gibi inanıp düşündüğünü ve bu ilkelerin, Müslümanlar'la onlar arasında ortak/müşterek olduğunu söylemiş oluyoruz.

Peki Ehl-i Kitap bundan farklı bir şey mi söylüyor?

Bu soruya "evet" (1) diyebilmek için, ayetteki vurguyu göz ardı etmek ve Ehl-i Kitab'ın hakikat-i halini onlar adına türlü tevillere tabi tutmak gerekir.

İlk olarak burada Ehl-i Kitab'ın –ki Fahruddîn er-Râzî ve başka müfessirler burada bilhassa Hristiyanlar'ın kast edilmiş olduğu görüşünü tercih etse de, doğrusu, et-Taberî ve daha başka müfessirlerin de belirttiği gibi, Ehl-i Kitab'ın her iki cenahının da kastedildiğini söylemek olmalıdır–, birbirini tamamlayan üç hususu kabule davet edildiğine dikkat edilmelidir:

Bu üç husus, onların "peygamber" ve "din adamı" telakkilerindeki çarpıklığı gündeme getirmekte, peygamberleri (9/et-Tevbe, 30) ve din adamlarını/dinî mercileri (9/et-Tevbe, 31) Allah Teala'ya ortak koşmamalarını ihtar maksadı taşımaktadır.

Ehl-i Kitap aksini ne kadar iddia ederse etsin, onların haham ve papazlarıyla ilişkisi Kur'an nazarında "şirk"tir. Tevrat ve İncil'in Yahudi ve Hristiyan din adamlarınca yapılan yorumlarının bizzat bu kitaplar kadar bağlayıcı kabul edilmesi bunun en canlı şahididir.

İşte mevzu-i bahsimiz olan ayette bu noktaya vurgu yapılmakta ve Ehl-i Kitap, peygamberleri, din adamlarını ve dinî/kurumsal mercileri rabb edinme tavrından vaz geçmeye çağırılmaktadır.

Tekrar başa dönecek olursak; "sevâun" kelimesine "ortak" anlamı verilmesi ancak şöyle bir tefsir ile mümkündür: Ey Ehl-i Kitap! Madem Allah Teala'ya şirk koşmadığınızı iddia ediyorsunuz; aramızda bir ortak nokta var demektir. O halde bunun gereğini yapın. Biz, Allah Teala'ya şirk koşmak anlamına gelen her türlü tutum ve inancı reddettiğimizi açıkça söylüyor ve gereğini yapıyoruz. Haydi siz de insanların birbirini rabb edinmesi ve dolayısıyla şirk anlamına gelen inanç ve tutumlarınızdan vaz geçin. Tevhid'in gereğini yerine getirin; kavlinizle fiiliniz, sözünüzle inancınız, iddianızla vakıa çelişmesin.

Şimdi soru şu: Acaba Kur'an pek çok ayetinde Ehl-i Kitab'ın küfür ve şirk içinde bulunduğunu vurgularken (bu ayetlerin bir dökümü için bkz. "Modern İslam Düşüncesinin Tenkidi", I, 309-11), Ehl-i Kitap ile aramızda çok önemli bir fark bulunmadığını ileri süren şu satırları nasıl anlamalıyız:

"… Zaten dikkatlice bakıldığında görülecektir ki ehl-i kitapla temel noktalarda birlikteyiz. Daha meşhur ifadesiyle amentüde ittifakımız vardır. Çünkü Allah'ın gönderdiği kitapların hemen hepsinde tekrarlanan amentüdür: Allah birdir. Peygamberler haktır. Melekler vardır. Kitaplar gönderilmiştir. Ahiret vardır. Ölen insanlar bir gün dirilecek, yaptıkları iyiliklerin mükafatını, kötülüklerin de mücazatını göreceklerdir.

"Bu temel noktalar bir amentüden başkası değildir ve biz ehl-i kitapla bu amentüde müttefikiz. Garip olan şudur ki ittifak ettiğimiz amentüyü öne geçirmiyor da ihtilaf ettiğimiz teferruatı ileri sürüp mutlak küfre karşı dayanışmamıza engel olarak görüyoruz. Halbuki temelde ittifak varken teferruattaki ihtilaflara takılıp kalmak makul değildir." (Ahmed Şahin, Zaman, 17 Nisan 2000)

Ne dersiniz, Ehl-i Kitap mı değişti, yoksa…?

(1) Bu cümle, "Bu soruya "hayır" diyebilmek için..." şeklinde olması gerekirken, sehven "evet" kelimesi kullanılmıştır. Düzeltir, bu yanlışlığa dikkat çeken muhterem Ahmet Aydın'a teşekkür eder, okuyuculardan özür dilerim. (E.S.)

"Lâ ilâhe illallâh diyen Cennet'e gider"

2010-12-06T14:50:00.001+01:00

''Şu halde "Lâ ilâhe illallâh diyen Cennet'e gider" hadisinin, "Peygamber'e inanmasa da böyledir" tarzında anlaşılması doğru değildir. Aksine bu hadisin anlamı, "Bu sözü, Hz. Peygamber (s.a.v)'e ittiba ve iktida ederek söyleyen kimse Cennet'e gider"dir.'' Dr.Ebubekir Sifil

Nazlı Ilıcak'dan..

2010-12-05T10:44:00.004+01:00

Bugün Nazlı Ilıcak'dan bu blogun tarzının dışında beğendiğim iki yazı paylaşacağım:

Kardeş

"Kardeş, bir insanın zorunlu ARKADAŞIDIR. Arkadaş ise, kendi seçtiği KARDEŞİDİR."
Aşk ve arkadaşlık bir gün yolda karşılaşır.
Aşk, kendinden emin bir şekilde sorar: "Ben senden daha samimi ve daha cana yakınım. Sen niye varsın ki dünyada?"
Arkadaşlık cevap verir:
- Sen gittikten sonra bıraktığın gözyaşlarını silmek için.
(Necla Sanlı'ya teşekkürler)

İki eş durumu

Taksiye bindiğimde, şoför, "Mükemmel zamanlama, aynı Mehmet gibisin" dedi.
"Mehmet kim?" diye sordum.
- Mehmet Türk... O, her şeyi zamanında yapan bir adamdı. Sokağa çıkar çıkmaz, hemen taksi bulmak kolay değil. Mehmet Türk bunu başarırdı.
"Herhalde hep şansı yaver giderdi" diye mırıldandım.
- Hayır, diye itiraz etti şoför. "O her şeyi harika yapardı. Bir tenor gibi şarkı söyler, Broadway sanatçısı gibi dans ederdi; piyano çalışını duymalıydın, harika bir adamdı. Hafızası bilgisayar gibiydi, herkesin doğum gününü bilirdi. ''
- Vay be! Önemli biri yani...
Şoför devam etti:
- Mehmet, en çabuk gidilecek yolları bilir, trafiğe hiç takılmazdı; benim gibi değildi. Kadınlardan anlardı; giyimine özen gösterirdi. Ayakkabıları hep parlardı. Mükemmel bir insandı. Hayatta tek bir hata bile yapmamıştır.
"Ne muhteşem biri... Onunla nasıl tanıştın?" diye sormadan edemedim.
- Ben aslında Mehmet ile hiç tanışmadım. O ölmüş; ben onun kahrolası karısıyla evlendim.

Karaman hocanın “var”ları ve “yok”ları 23 / Dr. Ebubekir Sifil

2010-11-29T19:13:00.000+01:00

Prof. Dr. Hayreddin Karaman hocanın kendi sorduğu "İslam'da Ne Var Ne Yok" sorusuna verdiği cevaplar içinden medar-ı itiraz gördüğüm hususları ihtiva eden yazılara bugün son vermiş olacağım. Bir "toparlama yazısı" olarak bu yazıda birkaç hususun altını çizmeyi gerekli görüyorum:

Söz konusu yazılara girizgâh olarak kaleme aldığı satırlarda Karaman hoca şöyle demişti:

"Örneklere geçmeden önce "İslam'da şu var, bu yok" demenin "usulü" üzerine bir iki cümle yazalım.

"Üzerinde ittifak edilmiş inanç, ibadet ve hayat kuralları "İslam'da vardır", bunlar için bir mümin "Bu İslam'da yok" diyemez.

"Müctehidler, müfessirler, kelamcılar, sûfîler (ehliyet sahibi İslam alimleri) bir konuda farklı görüş, yorum, ictihad ileri sürmüş olurlarsa "göreceli olarak; yani filan alime, mezhebe, yoruma göre İslam'da var, filana göre yok veya farklı" denir.

"Muteber İslam alimleri ittifakla bir hüküm, kural veya uygulamanın İslam'a aykırı olduğunu, İslam'da böyle bir şeyin olmadığını açıklamış olurlarsa "bu da İslam'da yoktur" kısmına girer.

"İslam alimlerinin hüküm ve kararları, beşer üstü bir bilgi kaynağına değil, çalışan herkesin elde edebileceği "İslam ilmine" dayanır. İslam ilminin kaynağı vahiy ve -duyu organlarının verileri de dahil olmak üzere- akıldır.

"İman esaslarının mümin olmak için şart; namaz, oruç, hac, zekat gibi ibadetlerin -ehliyet şartlarına göre- farz olması, alkollü içki kullanmanın, zinanın, faizin, yalanın, iftiranın, haksızlığın (zulmün)... haram olması İslam'da vardır; detayları tartışılabilir ama asılları tartışma dışıdır..."

İbretle görüyoruz ki, bu genel çerçeveyi çizen de, ona aykırı hareket eden de hocanın kendisidir. Nasıl mı? Yukarıdaki iktibasta geçen "Muteber İslam alimleri ittifakla bir hüküm, kural veya uygulamanın İslam'a aykırı olduğunu, İslam'da böyle bir şeyin olmadığını açıklamış olurlarsa "bu da İslam'da yoktur" kısmına girer" cümlesini alın ve hocanın "İslam'da yoktur" dediği meselelere uygulayın. Göreceksiniz ki hocanın "İslam'da yoktur" başlığı altına soktuğu meselelerin hiç birisi bu ilkeyle örtüşmüyor. Ne recm meselesinde, ne taaddüd-i zevcat meselesinde, ne de "kadının dövülmesi" ifadesiyle ele alınan meselede ve diğerlerinde muteber İslam alimleri ittifakla "İslam'da böyle bir şey yoktur" demiştir.

Hal böyleyken hoca bu meselelerin İslam'da olmadığını kimi zaman başlığa çekerek, kim zaman da dolaylı anlatımlarla söyleyebilmiştir.

Hoca diyebilir ki, "Banim için bütün ümmet ulemasının ittifakı esastır. Dolayısıyla üzerinde asırlar önce ittifak oluşmuş herhangi bir meselede bugünün alimleri farklı görüş serdedebilir. Dolayısıyla böyle meselelerde "muteber İslam alimlerinin ittifakı" söz konusu edilemez.

Biz de deriz ki: Buradaki "muteber İslam alimleri" kimdir ve buradaki "ittifak"tan kasıt nedir? Bizim için, "şu mezhebe, alime, yoruma göre vardır"dan daha öte bir anlam ifade eden nice hususlar vardır ki, bizim müslümanlığımızın alamet-i farikasını oluşturur. Sahabe'nin adaleti meselesi böyledir mesela. Oysa bu meselede "İslam alimi" tanımı altına girenlerden sadece Ehl-i Sünnet'e -bir de Şia'nın "Zeydiyye" kolu gibi birkaç alt fırkaya- mensup olanlar ittifak etmiştir. Hocanın çizdiği çerçeveye göre pekala "izafiler" arasına girebilecek olan bu mesele bizim için vazgeçilmezdir...

Bu yazıları kaleme alırken, hak/doğru bildiğim hususları eğip bükmeden söyleme mükellefiyetinin gereğini yerine getirmekten başka bir amacım olmadı. Bunu yaparken İslami edep sınırlarının ve ilmî ölçülerin dışına çıkmamaya gayret ettim. Bu çerçevede hocanın, kendisine o yazıları bağlamında ileri sürülen itirazlara cevap sadedinde kaleme aldığı yazılardaki birkaç noktanın mutlaka açıklığa kavuşturulması gerekiyor. Önümüzdeki birkaç yazıda o hususlara değineceğim inşaallah.

Karaman hocanın “Var”ları ve “Yok”ları 22 / Dr.Ebubekir Sifil

2010-11-27T14:12:00.000+01:00

Gelelim Efendimiz (s.a.v)'in, Hz. Ali (r.a)'ın Hz. Fâtıma (r.anha) validemiz üzerine başka bir kadınla evlenmesini onaylamaması meselesine.

Her şeyden önce bu olayın genelleştirilip başka evlilikler hakkında "ilke" haline getirilebilmesi için, Efendimiz (s.a.v)'in başka taaddüd-i zevcat girişimlerine engel olup olmadığını araştırmak gerekir. Bu da yetmez, eğer böyle bir olay/rivayet bulunabilirse, Efendimiz (s.a.v)'in maksadının taaddüd-i zevcat müessesesinin kötüye kullanıldığı gibi bir gerekçeye dayanarak böyle bir yasaklamaya gittiğinin ortaya konulması icab eder.

Esasen bütün bunların üstünde ve ötesinde bir gerçek var: Hz. Ali (r.a)'ın, eşi Hz. Fâtıma (r.anha) validemizin üzerine nikâhlamak istediği kadın, İslam'ın ve Efendimiz (s.a.v)'in azılı düşmanı Ebû Cehil'in kızıdır! Efendimiz (s.a.v), o kadınla yapılacak evliliği onaylamayacağını ifade buyururken bu noktanın altını çizmiş ve şöyle buyurmuştur: "... Ben bir helali haram ve bir haramı helal kılmıyorum. Fakat Allah'a yemin olsun ki, Allah'ın Resulünün kızı ile Allah'ın düşmanının kızı asla bir mekânda bir araya gelmeyecektir."3

Karaman hocanın ''var''ları ve ''yok''ları 21 / Dr.Ebubekir Sifil

2010-11-26T10:12:00.003+01:00

''Hz. Ali (r.a)'ın Hz. Fâtıma (r.anha) validemiz üzerine evlenmek istemesinin Efendimiz (s.a.v) tarafından kesin bir şekilde men edilmesi hadisesini ileri sürerek çok eşliliğe karşı "Hepimiz Fâtımayız" diye bayrak açan hocanın atladığı önemli gerçekler var.

Bunlardan birisi, Efendimiz (s.a.v)'in, Sahabe'den herhangi birisini taaddüd-i zevcattan men etmemiş olmasıdır.

Bir diğeri, Hz. Ali (r.a)'ın, Hz. Fâtıma (r.anha) validemiz vefat ettikten sonra birden fazla kadınla evlilik uygulamasını vefat edene kadar sürdürmüş olmasıdır. Bu hususla ilgili olarak bir önceki yazıda bir-iki örnek zikretmiştim. Bu noktayı biraz daha açmakta fayda var:

Hz. Ali (r.a), Hz. Fâtıma (r.anha) validemizin vefatından sonra pek çok kadınla evlenmiştir. Bu kadınlarla yaptığı evliliklerden 14'ü erkek, 17'si (veya 19'u) kız olmak üzere 31 (veya 33) çocuğu dünyaya gelmiştir.'' devamı burada

Herşey sende gizli

2010-11-25T17:01:00.001+01:00

Herşey sende gizli

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...

Can Yücel

Muhterem Dr.Ebubekir Sifil hocanın nefis bir makalesi daha..

2010-11-11T09:39:00.003+01:00

Muhterem Dr. Ebubekir Sifil ile Karaman arasındaki Hayrettin Karaman Hocanın ''Var''ları ve ''Yok''ları adı altında 18 makalede geçen münazarayı dikkatle okuyanların; Karaman hocanın, bu yazılara cevaben Muhterem Ebubekir hocanın ismini zikretmeye bile tenezzül etmeyişi, ilim ve ahlak ölçülerinden dem vuruşu da gözlerden kaçmamıştır.
Yazısındaki kaynaklardan birisi de Seyyid Sabık..Benim muteber olmayanlar listemde yer alan bir isim..O da mezhepsiz..
Zaten kensini mezhepler üstü allame görenlerin, farkına varmadıkları bir durumdur; mezhep tanımayan, kendisini mutlak müctehid olarak görenler, yine de birbirlerini ''taklid'' etmekten kaçınamazlar.
Bu da aslında mezhepsizlik mezhebidir, mezhebe karşı olanların açmazlarından yalnızca birisi..
Muhterem Ebubekir hocanın söz konusu nefis cevabi yazının tamamını buradan okumalısınız.Allah (cc) böyle alimleri iki cihanda da yüceltsin.Amin.

şimdi zaman hazana demirlemiş..

2010-11-08T18:58:00.009+01:00

Artık hayat siyah-beyaz ve mat !
Renkler ölgün,
Gönül yorgun..
Şimdi zaman, hazana demirlemiş..
Yapraklarda sarının tonları,
Hüznün konfetileri gibi,
Saçılmışlar gönül ovama.
Sokaklar kan gölü, puslu, pusulu !
Sevgi, kalleşin bıçağında kurban!
İnsana saygı karaborsa,
Ehl-i sünnet garip ve devletsiz..!
Namert saltanatında,
Ahlak mı, çoktan sözlüklerde kaldı.
Ahir zaman bu işte, böyle bir şey
Ve bizler tam merkezinde,
Yaşadığımızı sanan canlı cenazeleriz!

Dini sembollere dair

2010-11-02T12:03:00.004+01:00

"Dine hürmet, bir anlamda bu sembollere hürmetten geçmektedir.

Ya da şöyle diyelim: Bu sembollere hürmetsizliğin, doğrudan doğruya dinin kendisine yönelik bir hürmetsizlik anlamı taşıyacağına özellikle dikkat edilmelidir.

Modern kültür içinde zaman zaman mizahı yapılan, küçültülen şeylerin dine ait şeyler olduğu gerçeğini göz ardı ettiğimizde, aslında dinle aramızdaki irtibatı kendi elimizle zayıflattığımız gerçeğini görmezden gelmiş oluyoruz.

Sembollere Saygı ve İman

Efendimiz s.a.v. şöyle buyurur: “Sizden birinizin göğüs kafesinde iman, elbisenin eskidiği gibi eskir. Öyleyse (sık sık) Allah Tealâ’dan, kalplerinizde imanı yenilemesini dileyin.” (Hâkim, Taberânî)

Bu Nebevî uyarı, imanımızı her an diri ve canlı tutmanın yollarını aramanın ihmale gelmez bir farz olduğunu anlatır. Şüphesiz bunun çeşitli yolları vardır. İbadetlerimizi aksatmadan ve şuurlu bir şekilde yerine getirmek, çokça Kur’an okumak, zikrullaha devam etmek, salih insanlarla birlikte olmak… bu çerçevede zikredilebilecek hususların başında gelir. Yine bu konuda dikkat edilmesi gereken bir nokta da, günahlardan, münkerata düşmekten ve imanı zayıflatacak durum ve ortamlardan uzak durmaktır.Dinin kendisi ve hükümleri kadar, dini temsil eden ve dinî anlam taşıyan sembol, kavram ve değerlere gereken saygı ve hassasiyetin gösterilmesi de bu cümledendir. Hatta günümüz şartlarında biz farkında olmadan imanımızın eskimesine, yıpranmasına sebep olan en sinsi tehlikenin bu konudaki gevşeklik olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Bu sebeple alimlerimiz, dinî sembol, kavram ve değerlere gösterilmesi gereken hassasiyeti göstermemeyi ya da onlara saygısızlık anlamına gelen davranışlara sessiz kalarak onaylamayı, imanı ciddi anlamda tehlikeye sokan hususlar arasında zikretmiştir.

Söz gelimi, sırf tahkir etmek amacıyla alim birisine “alimcik” demek, fıkıh, tefsir, hadis… gibi dinî ilimlere ve bu ilimler hakkındaki eserlere saygısızlık göstermek, bu fiilleri işleyen kimsenin itikadî durumunu ciddi tehlikelere sokar. (Şerhu’l-İmâm Ali el-Karî alâ Kitâbi Elfâzi’l-Küfr, 165-167)

" Dr.Ebubekir Sifil

Karaman hocanın “Var”ları ve “Yok”ları / Dr.Ebubekir Sifil

2010-11-01T07:36:00.001+01:00

Prof. Dr. Hayreddin Karaman hoca, "İslam'da Ne Var Ne Yok?" sorusuyla başlattığı seri yazılarına kölelik ve cariyelik meselesiyle devam ediyor ve "Köle Ve Cariye Yok (Olmalıydı)" başlığı altında şöyle diyor:

"İslam'da var sanılan veya gösterilen birkaç konuya temas etmekte olduğum yazılarımda bugün kölelik meselesine geldik. Diğer konularda "yok" dediğim halde bu konuda "yok olmalıydı" dedim. Bundan maksadım şudur:

"Temel kaynağımız Kitab'a ve onun açıklaması, uygulaması mahiyetinde olan sünnete baktığımda şu sonuca varıyorum: İslam gelince önce köle ve cariyelerin perişan durumları ıslah edilecek, sonra da -İslam'ın aldığı tedbirler ve yaptığı düzenlemeler sayesinde- zaman içinde İslam toplumunda köle ve cariye kalmayacaktı. Vakıa böyle oldu mu? Hayır. Peki kusur kimde, dinde mi, Müslümanım diyenlerde mi? Şüphesiz zevklerini ve menfaatlerini ilahi maksada tercih eden Müslümanlarda.

"Önce temel kaynaklara göre köle ve cariye konusuna bakalım, sonra da olup bitene göz atalım.

"Seyyid Sabık, Fıkhu's-sünne isimli kitabında bu konuyu olması gerektiği gibi şöyle özetlemiş:

"Kur'an-ı Kerim'de köleleştirmeyi serbest bırakan bir ayet yoktur, aksine mevcut köleleri azad etmeye çağrı vardır.

"Peygamberimiz'in (s.a.) herhangi bir esiri köleleştirdiği sabit değildir, aksine Mekke, Benî-Mustalık ve Huneyn esirlerini serbest bırakmıştır. Cahiliyye devrinde köleleştirilmiş kimselerden kendinde bulunanlar ile yine kendine hediye edilen köleleri azad etmiştir.

"Raşid halifeler bazı esirleri misilleme sebebiyle köleleştirmişlerdir, ancak onlar da, daha önce mevcut köleleştirme şekillerini haram bilmiş, bunu yalnızca "devletin, Müslüman olmayan düşmanlarına karşı ilan ettiği meşru savaşta alınan esirler" ile sınırlamışlardır.

"İslam bu sınırlama dışında mevcut kölelerin durumlarını düzeltmiş, onlara iyi davranılmasını sağlamış ve hürriyete kavuşma kapısını sonuna kadar açmıştır..."

Öncelikle dikkatinizi Hoca'nın, buram buram modernite kokan giriş cümlelerine çekmek isterim Meşruiyetlerini ispat sadedinde kendi tarihselliklerini mutlaklaştırıp, her halukârda modern zamanlardakinden daha arı-duru ve daha doğru olduğunda şüphe bulunmayan ve ilk nesillerden tevarüs eden çizgiyi mahkûm etmek İslam'ın tarih içinde yanlış anlaşılıp yanlış uygulandığı temel tezini savunan modernistlerin karakteristik tavrıdır.

Bu tavrın, her fırsatta kendisini anti-modernist bir çizgiye konuşlandıran Karaman hocadan sadır olması üzerinde ciddi olarak düşünülmesi gereken bir husustur.

İkinci nokta, yazının kurgusuyla ilgili: Hoca'nın "yoktur" dediği recm vesaire ile "yok olmalıydı" dediği kölelik/cariyelik arasında kaynaklarda yer almak ve hüküm olarak kabul, müdafaa ve icra edilmek bakımından herhangi bir fark olmadığı halde niçin diğer konular "yoklar" grubundadır da kölelik/cariyelik "yok olması gerekirken olmamış"tır? Hocaya, diğer hususların "kesin yok"lar arasında bulunduğunu düşündüren hangi "okuma biçimi" ola ki?!..

Meselemize dönecek olursak;

"İslam'da kölelik/cariyelik yoktur" önermesinin, "Çünkü İslam her vesileyle köle azad etmeyi teşvik etmiştir" tesbitiyle gerekçelendirilemeyeceği, Mantık'tan az-buçuk anlayan herkesin kolaylıkla fark edeceği bir gerçek. Sormazlar mı insana: Köleliği ortadan kaldırmanın yolu kölelik kurumunu tamamen yasaklamak mıdır, yoksa bir taraftan bu kapıyı açık bırakıp diğer taraftan köle azadını teşvik etmek mi?

İçkiyi, faizi ve diğer muharrematı (kimini def'aten, kimini tedricen de olsa nihai noktada) kesin bir şekilde yasaklayan İslam, acaba hangi hikmete binaen kölelik kurumunu muharremat arasına alıp ilanihaye yasaklamamıştır?

Devam edecek.

Bediüzzaman hazretleri..

2010-10-31T17:41:00.000+01:00

"Üçüncü olarak Bediüzzaman merhumun o tesbit ve beyanları Risale-i Nur hakkındaki külli bir tavsiften ibarettir. Risaleler'in her bir cüz'ü, her bir pasajı ve cümlesi için ferden ferda geçerli bir hususiyet olarak anlaşılmamalıdır.

Bu noktayı biraz açalım: Bediüzzaman, Risale-i Nur'un Kur'an'ın bir tefsiri olduğunu, ihtiva ettiği hakikatlerin Kur'an'a ait olduğunu ve kendisinin sadece bir "tercüman" mesabesinde bulunduğunu sıklıkla ifade eder. Aslına bakılırsa bu bir hakikattir ve sadece Risale-i Nur'a mahsus değildir. Kur'anî hakikatleri şerh ve beyan eden her çalışmanın kıymeti, aslında dile getirdiği hakikatlerin kaynağına racidir." Dr.Ebubekir Sifil

Karaman hocanın “Var”ları ve “Yok”ları / Dr.Ebubekir Sifil

2010-10-30T11:51:00.000+02:00

Hocanın, recmle ilgili yazılarını nihayetlendirirken kullandığı ifade hayli dikkat çekici: "İslam alimleri arasında recim cezasının değişmez bir ceza olmadığını veya Yahudi şeriatına ait olan bu cezayı İslam'ın kaldırdığını ve şeriat adına uygulamanın mümkün ve caiz olmadığını savunan önemli isimler vardır. Bu sebeple günümüzde İslam aleyhine kullanılan ve insanları İslam'dan korkutmaya yarayan bir cezayı sahiplenmek ve savunmak uygun değildir."

Tarihin herhangi bir döneminde İslam'ın herhangi bir hükmünü tartışmaya açan birisinin varlığının bizi "bu hüküm tartışmalıdır" noktasına götürmesi normal değil. Prof. Dr. Hayreddin Karaman hocada sıklıkla görmeye başladığımız bu tavrın -hoca Fıkıhçı olduğuna göre- usulî/metodolojik ve fıkhî bir izahı da olsa gerek.

Bizim bildiğimiz şudur: Eğer herhangi bir konuda icma, özellikle de "kat'î icma" varsa, daha sonraki bir ihtilafın o icmaın ifade ettiği bilgi ve bağlayıcılığa tesiri olmaz, icma ile ortaya konulmuş bulunan hakikat hakikat olmaktan çıkmaz. O muhalif görüş icmaı tartışmalı kılmaz, tam tersine, icmaya aykırılığı sebebiyle o görüşün kendisi gayri muteber addedilir.

Nitekim hoca da birçok yazısında bu noktanın altını çizmiştir:

"Değişmez sahih geleneğin en önemli dayanaklarından biri de icmâdır. Genel olarak alındığında icmâ delilinin kesin ve bağlayıcı olduğunda ittifak vardır..."1

"Bir konuda bütün müctehidler aynı şeyi söylemiş olurlarsa icma oluşur ve buna muhalefet edilemez..."2

"Mü'minlerin yanlışta, yanılgıda birleşmeyecekleri"ni bildiren hadis, eğer onlar bir hükümde ittifak etmiş iseler (icma meydana gelmiş ise) bunun yanlış ve batıl olamıyacağını gösterir..."3

"Dinin ictihada dayalı olmayan, naslarla ve bunlar üzerinde oluşmuş icma ile sabitleşmiş kısmında ictihad da yapılamaz, değiştirme, düzeltme ve ıslahata da gidilemez..."4

Daha pek çok örnek verilebilinirse de, bu alıntıların, icma konusunda Karaman hocanın tabir yerindeyse "teoriyi ortaya koyma babında" söylediklerini net olarak yansıtmaktadır.

Ne var ki iş, tek tek konuların tartışılmasına gelince hoca sanki bu söylediklerini unutuyor ve Sahabe döneminde vuku bulmuş, dolayısıyla "kat'î" olduğu tartışma götürmeyen icmalara muhalif görüş serd etmekte bir beis görmüyor.

Bir an için Fıkıh tarihini gözünüzün önüne getirin, Sahabe'nin ictihad ve fetvaları bize kadar ulaşmış bireylerinden mezhep kurucu müctehidlere ve diğer fukahaya kadar Fıkıh konusunda söz söylemiş, eser yazmış, talebe yetiştirmiş bütün isimleri hızlıca hafızanızdan geçirin; "İslam alimleri arasında recim cezasının değişmez bir ceza olmadığını veya Yahudi şeriatına ait olan bu cezayı İslam'ın kaldırdığını ve şeriat adına uygulamanın mümkün ve caiz olmadığını savunan önemli isimler vardır" cümlesini onaylatabileceğiniz bir kişi bulabilecek misiniz?

Ya da şöyle soralım: Modern zamanlara gelene kadar içtihad ehli, dolayısıyla icmada görüşü itibara alınacak bir tek Allah kulu recm cezasının değişebilir bir ceza olduğunu, Yahudi şeriatına ait olan bu cezayı İslam'ın kaldırdığını ve onu şeriat adına uygulamanın mümkün ve caiz olmadığını söylemiş midir?

Meselenin bir diğer vahim boyutu, hocanın yukarıda alıntıladığım son cümlesinde yatıyor: "Bu sebeple günümüzde İslam aleyhine kullanılan ve insanları İslam'dan korkutmaya yarayan bir cezayı sahiplenmek ve savunmak uygun değildir."

Bütün fikir dünyalarını, modern algılara ve değer yargılarına ters düştüğünü düşündükleri İslamî değer ve hükümlerde "tadilata" gidilmesi gerektiği söylemi üzerine oturtan modernistlerden duymaya/okumaya alışık olduğumuz böyle bir cümlenin hocanın kaleminden dökülmesi konusunda ne düşünmeliyiz? Birtakım İslamî değer ve hükümlerin "şiddet içerdiği", "insan haklarına aykırı olduğu"... gibi gerekçelerle İslam'dan tecrit edilmesi gerektiğini savunan tipik modernist söylemle hocanın bu tavrı arasında ne farkı var?

Devam edecek

1 http://www.hayrettinkaraman.net/kitap/meseleler/0477.htm

2 http://www.hayrettinkaraman.net/makale/0559.htm

3 http://www.hayrettinkaraman.net/yazi/laikduzen/2/0104.htm

4http://www.hayrettinkaraman.net/yazi/turkiyeveislam/0110.htm

Abdülaziz Bayındır'dan Zırvalar / Murat Yazıcı

2010-10-07T17:48:00.001+02:00

"Doçent" titrini taşıyan (şimdi "profesör"olmuş) bu kişinin bir kitabı elime geçti:

"Duada Evliyayı Aracı Koyma ve Şirk", İstanbul, 2001.

Kitap belli ki Sünnî Müslümanları şirk iftirasıyla karalamak için yazılmış. Bu tezini ispatlamak isterken mantık dışı ve zorlama yorumlar yapmakda, netice olarak çok yerde zırvalamaktadır. İleride bu kitapda yazılı sapık görüşlere teferruatlı cevaplar yazmak ümidindeyim. Şimdilik birkaç pasaj nakledip üzerine kısa yorum yapacağım.

Bayındır demiş ki:

"Ayet metninde geçen “min dûn’illah = Allah’ın dûnundan” ifadesi “Allah’ı bırakıp da...” şeklinde tercüme edilmiştir. Bu tercüme yanlış olmamakla birlikte Allah’tan başkasını çağıranların Allah’ı devre dışı bıraktıkları hissini vermektedir. Halbuki hiç bir müşrik, Allah’ın varlığını ve birliğini inkâr etmez. Onun farkı, Allah ile kendi arasında, yetkisi Allah tarafından verilmiş bir aracının varlığına inanması, onu Allah’a yakın sayıp yardımını ve şefaatini beklemesidir. Bu konu üzerinde daha sonra durulacaktır." (sayfa 10)

"Ali Eren'e Cevap" başlıklı yazısında bu görüşleri şöyle tekrar ediyor:

"Hiçbir kâfir veya müşrik, hiçbir gayrimüslim Allah’ın varlığını inkâr etmez. Ama Allah ile kendi arasında, yetkisi Allah tarafından verilmiş bir kısım aracıların olduğunu kabul ederek Allah’a boyun eğer gibi onlara da boyun eğer."

http://www.suleymaniyevakfi.org/elestiriler/ali-erene-cevap.html

Bakınız ne diyor, son kısmını tekrar okuyalım:

"Hiçbir kâfir veya müşrik, hiçbir gayri müslim Allah'ın varlığını inkâr etmez."

Eğer sadece "müşrik" kelimesini kullanmış olsaydı, belki bu cümlesine anlaşılabilir bir ma'nâ verilebilirdi. Ancak, "hiçbir kâfir veya müşrik" ve "hiçbir gayrı müslim" diyerek, bütün kâfirlerin Allah'ın varlığına inandığını söylemiş oluyor. Nitekim bahsettiğim kitabında bunu tekrar etmektedir:

"Allah’ın varlığını ve birliğini herkes anlayıp kavrar." (sayfa 35)

Buna göre, dünyada hiç dehrî veya ateist yokmuş! Bütün kâfirler de Allah'a inanıyormuş!

"Zırva te'vil götürmez" diyelim ve bu iddianın saçmalığını okuyucunun değerlendirmesine havale edip, bir başka iddiasını ele alalım. Demiş ki:

"Müşrik, Allah’ın hem varlığını hem birliğini kabul eder." (sayfa 13)

"Aracılık ve Şirk" isimli kitabında da şöyle yazmış:

"Katoliklere göre Allah birdir; ondan başka Tanrı yoktur[Katolik Kilisesi Din ve Ahlak İlkeleri, par. 215, 216 ve 222.]"

Herkesin ulaşabileceği bir kaynaktan okuyalım: Katolik Ansiklopedisi'nde diyor ki:

"The Trinity is the term employed to signify the central doctrine of the Christian religion -- the truth that in the unity of the Godhead there are Three Persons, the Father, the Son, and the Holy Spirit, these Three Persons being truly distinct one from another. Thus, in the words of the Athanasian Creed: "the Father is God, the Son is God, and the Holy Spirit is God, and yet there are not three Gods but one God." In this Trinity of Persons the Son is begotten of the Father by an eternal generation, and the Holy Spirit proceeds by an eternal procession from the Father and the Son. Yet, notwithstanding this difference as to origin, the Persons are co-eternal and co-equal: all alike are uncreated and omnipotent."

http://www.newadvent.org/cathen/15047a.htm

Görülüyor ki, Katolikler, Müslümanların söylediği ma'nâda (Ehad ma'nâsında) "Allah'ın birliği"nden değil, "Tanrı'nın birliği"nden (bir tane olmasından) bahsediyorlar. İlaveten, bahsettikleri "unity" (=birlik) içine üç ayrı şahsı koyuyorlar. Yani "Tanrının birliği"nden bahsederken, bu "bir"in içine "üç"ü de sokuşturuyor. Diyor ki:

"Tanrının birliği içinde üç şahıs vardır: Baba, oğul ve kutsal ruh. Bu üç kişi birbirinden ayrıdır. Baba tanrıdır, oğul tanrıdır, kutsal ruh tanrıdır, ama üç tanrı yoktur, bir tane tanrı vardır."

Şimdi, şunu görelim: Bu çelişkili ve mantıksız ifadeyi kullanan Katolikler için, "Katoliklere göre Allah birdir; ondan başka Tanrı yoktur" şeklinde bir tespit yapmak, açık bir saptırmadır. Eğer Bayındır'ın bu sözü kabul edilirse, Katoliklerin "Allah Ehad'dır" (Allah birdir) ve "Lâ ilâhe illallah" (Allah'dan başka tanrı yoktur) inancında olduğu kabul edilmiş olur!

el-Ehad isminin ma'nâsı şöyledir: "Hiç bir yönden benzeri olmayan, tek olan, ikilik tasavvur edilmeyen, hiç bir şeye muhtaç olmayan." Daha uzun yazılabilirse de, burada bu açıklama kâfidir ve her Müslüman bu kadarını bilir.

Katolikler "Allah Ehad'dır" inancına sahip olmadıkları gibi, "bir tek tanrı vardır" inancına da sahip değildir. "Biz tek tanrıya inanıyoruz" demelerine itibar edilmez. Çünkü bu sözleri açıkca yanlıştır. Basit bir toplama yapalım: 1+1+1=1 değildir, doğrusu 1+1+1=3 eder. Katolikler toplam üç ayrı tanrının varlığına inanıyorlar.

Katolik Ansiklopedisi'nde ayrıca diyor ki, "Persons are co-eternal and co-equal: all alike are uncreated and omnipotent." Tercümesi:

"Bu üç şahıs beraberce ezelîdir ve birbirlerine eşittir: hepsi de yaratılmamışlardır ve sonsuz kudret sahibidirler."

Müslümanlar "Allah birdir (Ehad'dır ve Vâhid'dir)" dediği zaman, bunların hepsini reddetmektedir. Hıristiyanlar, "İsa aleyhisselam tanrıdır" diyorlar, ona tapıyorlar. Bundan dolayı müşriktirler. İsa aleyhisselamın aracı olduğuna inandıkları için değil, Allahü tealadan başkasını ilah bildikleri için müşrik oluyorlar. Yukarıda naklettiğim yazıya göre, İsa aleyhisselamın ezelî olduğunu, yaratılmış olmadığını, her şeye kaadir olduğunu söylüyorlar. Müslümanlar, Muhammed aleyhisselam her insan gibi aciz bir kuldur, mahluktur, yaratılmıştır, tanrı değildir, Allah'tan başka tanrı yoktur, diyorlar. Hıristiyanlar İsa aleyhisselama tapıyorlar, Müslümanlar Muhammed aleyhisselama tapmıyorlar.

Hıristiyanların "Tanrı birdir (bir tanedir)" sözü ile kasdettikleri ile Müslümanların "Allah birdir (Ehad'dır)"dan kasdettiklerinin aynı ma'nâda olmadığı aslında izahtan varestedir.

Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: De ki: O, Allah'tır, Ehad'dır. (İhlâs sûresi: 1) Türkçe meâllerin hepsinde "Allah birdir" ve "Allah tektir" şeklinde yazılmış. Kısacası, Müslümanlar "Allah birdir" dedikleri zaman, "Allahü teâlâ Ehad'dır, Vâhid'dir" ma'nâsında söylüyorlar.

Bilâl-i Habeşî radıyallahü anh, Ümeyye bin Halef'in kölesi iken İslâmiyet'le şereflenmişti. Hazret-i Bilâl'in müslüman olduğunu duyan Ümeyye, ona çok eziyet ve işkence yapardı. "İslâm dîninden dön! Lât ve Uzzâ putlarına tap" diye zorladıkça, Bilâl radıyallahü anh "Ehad Ehad" diyerek îmânını bildirdi. (İbn-i Sa'd)

Türkçe konuşan her Müslüman "Allah birdir" veya "Allah tektir" dediği zaman, bunu "Allah'ın eşi ve benzeri yoktur, ortağı yoktur, O'ndan başka ilah yoktur, O'ndan başka yaratıcı yoktur, O'ndan başka ibadet edilmeye hakkı olan yoktur" ma'nalarında söylemektedir. Bunu Müslümanların âlimi de bilir, cahili de bilir. Yoksa, insanlar için, hatta her mahluk için "birdir" ifadesi kullanılabilir. Mesela, Ahmed ve Mehmed her bakımdan aynı gözüken ikiz iki kardeş olsa bile, "Ahmed birdir" ve "Mehmed birdir" sözleri yanlış olmaz. Çünki iki tane Ahmed yoktur, yani bahis konusu Ahmed sadece bir tanedir. Her insan bir tanedir. Hatta her nesne bir tanedir. Ama Ahmed'in de, Mehmed'in de, başka insanların da, diğer nesnelerin de benzerleri, emsalleri, ortakları vs. mevcuttur.

Özetlersek: Katolikler açıkca şunları söylüyor:

1. Baba, oğul ve kutsal ruh birbirinden ayrıdır. (Mesela, baba ile oğul aynı kişi değildir.)

2. Baba tanrıdır.
3. Baba yaratılmamıştır, ezelîdir.
4. Baba her şeye kaadirdir.

5. İsa aleyhisselam tanrıdır.
6. İsa aleyhisselam yaratılmamıştır, ezelîdir.
7. İsa aleyhisselam her şeye kaadirdir.

8. Kutsal ruh tanrıdır.
9. Kutsal ruh yaratılmamıştır, ezelîdir.
10. Kutsal ruh her şeye kaadirdir.

(Haşa.)

Bunlara inanan, yani Katolik inancında olan birisinin, "tek tanrı" inancına sahip olduğunu, veya "Allah birdir" (Ehad'dır) ve "Allah'tan başka tanrı yoktur" (Lâ ilâhe illallah) dediğini kabul eder misiniz? Derim ki, bunu ancak aşırı derecede ahmak ve cahil bir kişi kabul edebilir. Bayındır gibileri takib ve taklid edenlerin zekâ seviyeleri hakkında iyi şeyler düşünemiyoruz.

Murat Yazıcı

kim terörist?

2010-09-13T09:19:00.001+02:00

Almanya'da taksi şoförlüğü yapan bir arkadaş anlatıyor: "Bir hanım efendi arabama bindi, biraz gittikten sonra bana baktı ve "Türk müsün?" dedi. "Evet" deyince "Kilisenin Katolik papazı Amerika'daki İkiz kuleleri örnek vererek sizin hepinizin terörist olduğunu söyledi. Siz, bunu niçin yaparsınız?" diye bir soru sordu.

Ben de ona üç bin mi çok yoksa beş milyon mu çok? Diye bir soru sordum "Tabii beş milyon çok" dedi. Hıristiyan Hitler tam beş milyon insanı öldürdü. Siz buna terör demiyorsunuz. Amerikalılar, Japonya'da beş yüz bin Japonu iki atom bombasıyla öldürdü buna da terör demiyorsunuz. Şu anda Amerika Irak'ta bir milyon insan öldürdü siz buna da göz yumuyorsunuz. Şimdi söyle bakalım kim terörist?" dedim "taksiyi durdur" dedi. Parayı ödedi ve inerken "Ben o papaza sorarım" dedi. Mahmud Toptaş

Bayraktar Bayraklı, Abdülaziz Bayındır..

2010-08-27T08:38:00.003+02:00

Dün, mübarek İstanbul/Fatih semtindeki Veysel Karani Hırka-i Şerif camiindeydim.
Dün O sallahü aleyhi vesellemi ziyaret etmiş gibiydim..
İstanbul, çok mübarek bir şehirsin.
İnsanların sana layık olurlar inşaallah..

Uzunca bir süre blog ve internetle ilgilenecek zamanım olmayacak sanırım, belki de çok seyrek ve hızlıca bir şey ekleyebileceğim.

Bayraktar Bayraklı, Abdülaziz Bayındır gibi isimlerle ilgili gelen sorulara kısaca moda deyimle ''işim olmaz'' diye cevap vereyim. Ne okur ne de dinlerim. Kimseye de tavsiye etmem!

Evet mütevazi blogumun sevgili takipçileri, uzleti seven gönlüm sizlere dualar eder, dualar bekler.

Berat Kandili

2010-07-26T09:13:00.004+02:00

''Aslı "Beraet" olan ve Türkçe'ye "Berat" olarak giren bu kelimenin sözlük anlamı: "Borçtan, hastalıktan, suç ve cezadan kurtulmak". Dînî literatürde ise: "Günahlardan arınmak, temize çıkmak, ilahî af ve rahmete nail olmak" manasını ifade etmektedir. Buna göre Berat gecesi, ALLAH Teâlâ'nın affı ve bağışlaması ile Müslümanların günahlardan arınmasına ve kurtuluşlarına bir vesiledir.

ALLAH Teâlâ, bu mübarek gecede, kendisine yönelip af dileyen mü'min kullarına, cehennemden kurtuluş beratı verir. Berat gecesine, bereketli ve feyizli bir gece olması sebebiyle: "Mübarek"; kulların günahlarının affolunması ve temize çıkmaları sebebiyle: "Beraet"; kulların ihsana kavuşmaları nedeniyle: "Rahmet"; geceyi iyi değerlendiren kulların seçilerek salih kullar arasına alınması sebebiyle: "Beraet ve Sakk" adı da verilir.

Berat gecesi hayırlarla dolu olayların meydana geldiği bir gecedir. Berat Gecesi'ni, bu derece yücelten husus, Berat gecesinin kudsiyeti, Kur'an-ı Kerim'in bu gecede Levh-i Mahfuzdan dünya semasına indirilmiş olması ile alakalıdır. Cenab-ı Hak şöyle buyurur:

"Ha Mim. Helal ile haramı ve sair hükümleri apaçık bildiren bu kitaba, Kur'an-ı Kerim'e yemin olsun ki, gerçekten biz O'nu mübarek bir gecede indirdik. Muhakkak biz hak din İslam'dan yüz çevirenleri uyaranlarız. O, öyle bir gecedir ki, bu geceden gelecek senenin aynı gecesine kadar rızıklar, eceller ve benzeri her hikmetli iş katımızdan bir emir ile o zaman ayırt edilir, hüküm verilir. Hakikat biz, Rabbinden bir rahmet eseri olarak peygamberler gönderenleriz. Şüphe yok ki ALLAH Teâlâ her şeyi hakkıyla işitenin, her şeyi de kemaliyle bilenin ta kendisidir." (Duhan Sûresi:1-6)

Resûlullah (S.A.V.) Efendimiz şöyle buyurdu:

"Şaban ayının yarısı yani Berat gecesi olduğu zaman kalkınız, o geceyi ibadetle geçiriniz, gündüzünde de oruç tutunuz. Çünkü Cenab-ı Hak, güneşin batmasıyla birlikte rahmet ve ihsanıyla, gufran ve inayetiyle dünya semasına tecelli eder ve şöyle buyurur: Günahlarının bağışlanmasını isteyen yok mudur? Onu bağışlayayım. Rızık isteyen yok mudur? Onu rızıklandırayım. Bir derde düşen yok mudur? Ona afiyet vereyim, o dertten kurtarayım. Şöyle olan yok mu? Böyle olan yok mu? Ve bu hitap fecir doğuncaya kadar devam eder. (İbn-i Mace; İkame: 191; Beyhekî, Şuabu'l-İman, 3/379, No:3822)'' Mehmet Talü